11-11-17

Grensoverschrijdende gedachten

Aan de kassa aangekomen, legde ik al mijn koopwaren op de band, toen plots een man die achter mij in de rij stond mijn chocoladerepen vast nam. De man wuifde met de chocoladerepen naar zijn kindje en zei : "En voor wie is dat? Voor wie is dat?" Ik werd woedend, want als er iets is dat ik niet kan verdragen, dan is het wanneer iemand ongevraagd aan mijn gerief komt. Ik staarde naar de man toe en riep : "Hey! 't Zal van jou zijn als je er zelf voor betaald!" Maar de man leek niet op te kijken. Toen riep ik luidkeels naar hem toe om zijn aandacht aan te trekken : "Het zal van jou zijn als je er zelf voor betaald!!!"

De omstanders leken mijn gebrul niet te appreciëren. Eén vrouw iets verderop in de rij begon uit protest iets in a capella te zingen. Het leek meer op iets als : "La lalaa..." De mensen leken aan mij te zien dat het mij niet aanstond, dat die vrouw begon te zingen. En uit solidariteit begonnen er zelfs andere mensen aan een andere kassa op de achtergrond hetzelfde te zingen. Ik werd er gek van.

En toen kwam ik wakker... En als er iets is dat ik ook haat, dan is het om wakker te komen uit een droom, waarvan je op z'n minste wenst te weten hoe de zaak zal aflopen. Vooral omdat ik in een lastige positie zat. Want alvorens ik wakker werd, leek het even nog alsof ik tot het besef was gekomen dat ik met mijn gebrul in de fout was gegaan. Ik zie mezelf nog uiteindelijk met die reep chocolade in mijn hand staan, waarmee ik een gebaar deed uit teken van verontschuldiging naar dat kindje van die man. Alsof om te zeggen van : "Hier kleine, zo bedoelde ik het niet..." Maar die verdomde trut en die achtergrondkoor leken maar te blijven zingen.

En daar ik geen vrede mee kon nemen, heb ik een eigen einde aan die droom van mij ingebeeld. Terwijl die vrouw en dat koor mij maar bleven ergeren met hun "la lalaa-gezang" haalde ik een pistool tevoorschijn en schoot ik een kogel in de lucht. Iedereen was in shock. Het werd even muisstil en iedereen was uit paniek op de grond gaan liggen. Ik stapte naar die vrouw toe, die er nu vol vrees op de vloer lag te bibberen van de schrik en richtte mijn pistool op haar. "Komaan, zing nog eens "la lalaa" bitch!" Daar ze weigerde om nog te zingen, schoot ik een kogel in haar been. Een lange "Aaaaaaaahhhh" vloeide uit haar mond, net alsof ze een psalm aan het zingen was.

Ik heb vaak van die rare dromen, waarvan ik geen einde ken. Zo droomde ik eerder deze week dat ik in een eenpersoonsbed naast het raam aan het slapen was. Plots werd ik wakker door een repetitieve piepende alarmsignaal. Iets van "Bliep! Bliep! Bliep!" Toen ik door het raam keek zag ik zo van die rode flikkerende lichtjes, zoals men die op hoge gebouwen aantreffen, windmolens en andere torens, opdat de vliegtuigen er niet zouden tegen gaan vliegen. Lichtjes die langzaam op het ritme van het alarmsignaal aan en uit knipperden. En toen ging de straatverlichting aan. Zo van die oranjeachtige lampen, waarna ik plots honderden mensen door mijn straat op de vlucht zag lopen.

Toen ik in de verte opkeek wist ik plots wat er gaande was. Ik zag er mensen op de vlucht slaan die van uit de één of andere fabrieksgebouw kwamen, die achtervolgd werden door een drie- of viertal terroristen die op de mensen schoten met machinegeweren. Onwaarschijnlijk maar waar. Het was echt een gruwelijke droom. Toevallig gedroomd na de recente aanslag in New York, waarbij helaas ook een Belgische slachtoffer te betreuren viel en net na die avond toen ik in een halve slaap nog naar het bericht keek over een schietpartij in een kerk ergens in de VS.

Toen ik wakker werd heeft deze droom mij zeker een half uur nog bezig gehouden. En blijkbaar de reden waarom dat ik in een eenpersoonsbed lag te maffen, was te wijten aan het feit dat ik weer bij mijn ouders woonde. Wat, mochten mijn dromen soms een zekere toekomst voorspellen. Van wat moet ik nu het meeste bang zijn?

Toen ik er over sprak met enkele collega's, want ik had er blijkbaar nood aan om er met iemand over te praten, leken die de horror te kunnen inbeelden, die ik had gedroomd. Ze vroegen mij al grappend of ik niet over onze fabriek had gedroomd. Daar kon ik helaas geen antwoord op geven.

Deze week heb ik een conversatie gehad met een oudere vrouwelijke collega die onlangs 50 jaar is geworden, in verband met romances op de werkvloer. Waarbij de vrouw mij vertelde dat er ooit een man is geweest dat smoorverliefd was op haar, jaren geleden. Gewoon het feit door iemand opgefleurd te worden, waarbij ze overkwam alsof ze toch nog iets betekende als vrouw, gaf haar destijds als het ware een enorme energieboost. Maar verder dan het geflirt was ze nooit gegaan, want ze was desondanks gehuwd met de man waarvan ze veel van houdt.

Het gesprek keerde vlug om naar een andere actueel onderwerp. Zoals over het grensoverschrijdende gedrag van hollywoodproducer Harvey Weinstein, dat plots aan het licht was gekomen. Een week later werd Kevin Spacey ook beticht van ongewenste intimiteiten. En dan was er recent ook nog een bekende senior nieuwspresentator in de VS die de laan werd uitgestuurd en is er ook nog een Amerikaanse stand-up comedian in opspraak gekomen, waarvan ik de naam niet ken.

Dat we gauw in ons landje geconfronteerd gingen geraken met dergelijke verhalen, was te verwachten. Het was trouwens al een tijdje geweten dat het rammelt in onze sportclubs. Maar er gebeurden nog veel meer zaken, die nooit geen aandacht in de media kregen. Alsof de schandalen rond komiek Bill Cosby net niet genoeg in de verf werden gezet, was het pas met de zaak rond Harvey Weinstein dat de bal echt aan het rollen ging. Wie nu - zoals ze in Amerika zeggen, wat ik even vrij zal vertalen als - met verborgen skeletten in zijn kasten zit, zal maar beter eens goed beginnen nadenken, wat de gevolgen voor hij of zij kunnen zijn.

Recent was er reeds sprake van dat er binnenkort een bom in ons medialandje ging ontploffen. Er was iets op til. Ik wist het eigenlijk nog maar pas van deze morgen, maar naar het schijnt was het al twee of drie dagen bekend geraakt. Bart De Pauw, ontslagen bij de VRT voor grensoverschrijdende gedrag. Ik ben net als zovelen geschrokken. Men verwacht dit niet. Men kan ons dat ook niet gaan beginnen voorstellen, dat dit waar kan zijn. Verder wens ik er ook niet op in te gaan. En was ik van u, ga niet te lichtzinnig over de beschuldigingen aan het adres van Bart De Pauw. Zeg maar niet te gauw over de mogelijke vrouwen die een klacht hebben ingediend, dat het om een stel heksen en dergelijken gaan, die de carrière van Bart De Pauw wensen te breken. Laten we het onderzoek afwachten, alvorens we overgaan tot het plaatsen van brandstapels op de grote markt. 

Bart De Pauw.jpg

Was het mij in het verleden gelukt om regisseur te worden of om op z'n minst een scenario te hebben kunnen verkopen, dan was toen mijn wens om op een dag voor Miramax te kunnen gaan werken. Toen hun maatschappij films zoals "Pulp Fiction" produceerden, heerste in Hollywood een nieuwe frisheid, vol nieuwe mogelijkheden. Kleinere filmstudio's begonnen mee te dingen in Hollywood, waar enkel de grote studio's het voor het zeggen hadden.

Later richtten de gebroerders Weinstein hun nieuwe maatschappij de Weinstein Company op, waarvoor ik graag had willen werken, mocht ik zo ver heb kunnen geraken. Of ik misschien dan op gesprek zou moeten zijn gegaan op een hotelkamer, dat kan ik nu natuurlijk niet gaan weten. Om dan achteraf te moeten gaan denken van : "ik heb nog voor die smeerlap gewerkt..." 't Is jammer allemaal... 

Tegen mijn collega heb ik ook een openhartig gesprek kunnen voeren. Vooral na haar verhaal te hebben aangehoord. Iedereen kent mij een beetje op het werk van hoe ik graag lach en dat ik het vooral goed doe bij vrouwelijke collega's. Maar daar moet zeker niets bij voorgesteld worden. Waarop ik mijn collega vertelde dat ik mijn hand gerust in het vuur kon steken, mocht ik zeggen van : bij mij kan er geen enkele vrouw gaan beweren dat ze ooit het slachtoffer werden van een 
grensoverschrijdende gedrag van mijn kant. Ik raak niemand ongewenst aan en ik let ook op, op wat ik zeg. Een vieze mop kan er wel eens af, maar de rest moet dan binnen de normen kunnen blijven. En verder buiten de muren van de fabriek heb ik geen enkele contact met mijn collega's. En mijn gsm ligt vaker af, dan aan.   

Toen ik vroeger nog in de horeca werkte, werd ik wel eens door een vrouwelijke collega - die het persé nodig vond na een grappige opmerking van mij - om mij een keer bij mijn kloten vast te nemen. Maar ik heb nooit een klacht ingediend. Misschien omdat ik het fijn vond. Of misschien omdat ik toen dacht van : "Als dit is wat je kunt bereiken door grappig te zijn...!" Maar goed, dit brengt mijn tekst weer in een andere dimensie. Men mag wel eens domme dingen gaan vertellen. Want de laatste tijd wordt er nu vaak de vraag gesteld van hoe ver men nog mag gaan met bepaalde zaken. Ook op het gebied van humor lijkt men stilaan een grens op te leggen. Al is dit nog een heel andere zaak dan ongewenste intimiteiten.

Hoe dan ook, ik raad iedere persoon aan die het slachtoffer is geworden van ongewenste intimiteiten om daar zeker mee in het openbaar te komen. Dit mag en kan niet meer in onze huidige maatschappij getolereerd worden! Maar de maatschappij moet ook gaan beseffen dat er bepaalde zaken niet meteen opgeblazen mogen worden. Wat helaas nu vaker onvermijdbaar is, wegens het feit dat men in een wereld leeft waar het nieuws zicht razendsnel verspreid. Ja, ook de roddels. Dus laten we voorzichtig zijn met het verspreiden van informatie en laten we de bevoegde instanties de zaak onderzoeken, alvorens een mening te uiten die voor onherstelbare schade kunnen leiden.

- Sole 

Marilyn Manson - Say10

(+ check ook de nieuwe video van Sam Smith in "De Kolom Rechts")

 Boycot 2017.jpg

Gecertificeerde kwaliteitslabel 2017

Klik hier voor...
"De kolom rechts voor de smartphonegebruiker"
  

  

22:38 | Permalink | Commentaren (0) | |

30-10-17

De bende du Brabant Wallon - Deuxième partie

Ik las in een artikel dat wie de zaak omtrent de "Bende van Nijvel" wenst te onderzoeken, nog altijd zijn leven riskeert. Wel, ondertussen kan ik u geruststellen met het nieuws dat ik nog geen kogel in mijn brievenbus heb aangetroffen. Toevallig stak de postbode vandaag een oproepkaartje in de bus, met de vraag waar ze in de toekomst de pakjes mogen leveren indien we niet thuis mochten zijn. Bij deze kies ik meteen voor de optie "Bij de buren"! We gaan het wel merken wanneer ik thuiskom van het werk of de gevel van de buren al dan niet doorzeefd is door kogels.

Bericht De Post.jpg

En eigenlijk ben ik ook niet echt de zaak aan het onderzoeken. Het is letterlijk met de natte vinger. Maar u weet hoe dat gaat. Plots raakt men een gevoelige snaar en is men eraan voor de moeite. Misschien moet ik mij maar gaan bezighouden met het schrijven over mijn dagelijkse hobby's. Gaan werken in de fabriek en eens thuis aangekomen ruk ik mij af van achter mijn computerscherm. Schijnt allemaal veilige bezighoudingen te zijn. En men kan niet allemaal beginnen sjaals breien of zo. Terug naar de zaak die ons al meer dan 32 jaren bezighoudt...   

Uiteindelijk blijkt nu dat "De Reus" toch een ex-rijkswachter was. Sterker nog, hij behoorde tot een elite-eenheid van de Rijkswacht dat toen de naam "Groep Diane" droeg. Na een blunder waarbij hij bijna een collega had neergeschoten werd hij ontslagen en volgens mijne madam zou hij ooit eens zijn dienstwapen tegen iemand zijn slaper hebben gehouden. En om alle misverstanden uit de weg te ruimen... Een betere zin had ik niet kunnen vinden... Mijne madam had dat ergens gelezen, hé! 't Was niet dat ze erbij was en dat ze 32 jaar haar mond heeft gehouden uit vrees voor represailles. Ik heb het niet gelezen, dus zoals ik eerder schreef : "met de natte vinger"...

Die keer dat hij bijna zijn collega per ongeluk had neergeschoten, beweerde hij dat zijn wapen werd gemanipuleerd en was er het hart van in, toen hij zijn job was verloren. Bepaalde kringen sluiten niet uit dat men er hem heeft ingeluisd om hem bij de "bende" te kunnen betrekken voor onder andere zijn kennis op het gebied van wapens hanteren... Zoals misschien de manier hoe hij die tegen de slaper van een slachtoffer kon houden, tenzij dat dit ook per ongeluk was... Wie zal het zeggen?  

Deze stelling lijkt niet logisch, maar opnieuw het is met de natte vinger. Ruikt die naar de mosselen? Neen, wees gerustgesteld, mijne madam ligt veilig hoog en droog boven in bed. Zo, bij deze heb ik ook nog iets over haar verteld. Ze juichte onlangs nog voor het feit dat ze nooit meer aan bod komt in mijn teksten. Bij deze...

"De Reus" werd dankzij de anonieme getuigenis van zijn broer ontmaskerd. "De Reus" zou zijn aandeel bij de bende verklapt hebben toen hij op zijn sterfbed lag. "Ontmaskerd" klinkt wel heel toepasselijk voor die man. Behalve zijn geheime leven als gangster, was hij ook lid van een Aalsterse carnavalsgroep.

Joviale carnavalist 2.jpg

Opvallend in vergelijking met de robotfoto, leek de Reus dezelfde montuur te dragen in het dagelijkse leven. Dergelijke monturen waren in de mode in die jaren. Wie herinnert zich nog de brilmontuur van snookerlegende Dennis Taylor, toen hij in 1985 wereldkampioen werd na het potten van de zwarte bal tegen Steve Davis? De langste finale ooit voor een wereldkampioenschap snookeren destijds! Alle monturen bestonden uit grote glazen. Monturen met bredere glazen zijn trouwens weer in opmars...

Dennis Taylor 1985.jpg

Maar toch, soms kan men zich afvragen of hij een domme ex-rijkswachter was, die op de koop toe een klungelaar was en absoluut niet geschikt was om bij een elite-eenheid te horen. Een klungelaar, die toch wel mensen heeft neergeschoten. Dus in hoeverre werd er dan gesjoemeld met zijn wapen, toen hij zogezegd per ongeluk bijna een collega had neergeschoten? Lid van een carnavalsgroep en dan toepasselijk als de "Reus van de Bende van Nijvel" door het leven gaan. Hoe functioneert een aan lagere wal geraakte ex-rijkswachter dan?

Gans mijn leven was ik overtuigd dat de Bende van Nijvel enkel overvallen pleegden op filialen van de Delhaize. Maar in het prille begin zouden ze eens een restaurant hebben overvallen, waarbij ze de eigenaar op brutale wijze hebben omgebracht voor een paar flessen champagne, koffie en andere voedingswaren. Een vreemde overval, als u het mij vraagt. Maar wie geen job meer heeft en wie weet ook geen geld, voelt zich uiteindelijk genoodzaakt om zich van de primaire behoeftes te voorzien. Of was er iets te vieren, maar was de cash er niet voor de catering? 

Maar dan las ik een stukje over die eigenaar, die mogelijk een sjoemelaar was of veel weet had over zwart geld dat in het Belgisch voetbal circuleerde. Bij het onderzoek naar de moord op deze man, vonden de speurders interessante documenten, wat het Belgisch voetbalwereldje op zijn grondvesten deed daveren. Een jaar later in 1984 werd Standard gestraft en spelers zoals Michel Preudhomme kregen negen maanden speelverbod opgelegd.

En de trainer van Standard werd ontslagen. En wie was de trainer destijds bij Standard? Legende Raymond Goethals! Dezelfde man die vele jaren later trainer van Olympique Marseille werd toen een andere sjoemelaar aan het hoofd stond van deze voetbalploeg, met name Bernard Tapie. En als ik mij niet vergis werd Marseille iets later door het Franse gerecht in het vizier genomen in een omkoopschandaal in het Franse voetbal. Hoe zuiver was Raymond Goethals?

Lid nummer 25.jpg

De laatste en meest bloederige overval die de Bende van Nijvel heeft gepleegd was deze op de Delhaize van Aalst op 9 november 1985. Gezinnen werden met de dood uit elkaar gerukt. Kinderen werden verweesd achtergelaten. Eén opmerkelijke artikel dat ik vond was dat over getuigen die een beschrijving van de gebruikte vuurwapens konden geven, die tijdens de overval werden gebruikt.

riotgu10.jpg

De SPAS-12. Ik ben geen kenner, maar ik vraag mij af of dit die nieuwe vuurwapens waren, die toen pas in gebruik werden genomen door de Rijkswacht en die mogelijks werden gestolen uit één van de kazernes of van bij wapenhandelaar Dekaise, zoals omschreven in mijn andere tekst "De bende du Brabant Wallon - Première partie".

Als kind was ik bang om naar de Delhaize te gaan. Voornamelijk nadat één van mijn schoolkameraden het gerucht verspreidde dat er 's ochtends op de radio werd afgekondigd dat de Bende van Nijvel in onze streek werd gezien. Destijds was dat in Oostende. Ik was bang dat mijn ouders die dag toevallig naar de Delhaize zouden gaan winkelen en dat ik ze misschien nooit meer ging zien. Natuurlijk was die gerucht dikke vette "balony", zoals ze in Amerika zeggen. Maar in die tijd was men bereid om alles te gaan geloven, wanneer men het over de Bende van Nijvel hadden. Maar wij gingen gelukkig toen naar de Sarma...

Maar wat toen nog niet was geweten, was dat de overval op de Delhaize in Aalst de laatste overval werd van de Bende van Nijvel. Als men de reconstructie moet gaan geloven, zou een patrouille misschien één van de leden hebben kunnen treffen, toen de bende zonder haast met een open koffer wegreden van de plaats van de overval. Werden ze die avond door te veel passanten opgemerkt of was deze overval in Aalst een laatste vergelding voor een zaak waar niemand geen weet van heeft?

Mocht alles kloppen in wat we al jaren speculeren, namelijk dat het om een groep gewapende mannen gaat, die misschien ooit tot een elite-eenheid van de Rijkswacht hebben behoord. Dat als het waar is dat ze gerekruteerd werden om wie weet aan diverse trafieken deel te nemen, waar zij alleen de kneepjes van het vak kenden, inzake het smokkelen en vervoeren van drugs en illegale wapens en wie weet nog andere dingen. En als het waar is dat ze werden beschermd door hogere instanties...

Waarom dan al die moorden en overvallen op banale warenhuizen? Hoeveel bedroeg hun buit in werkelijkheid? In al die jaren verloren er 28 mensen nodeloos het leven, waarom? Waren het mannen die er op kickten om mensen neer te schieten of wilden die hiermee ons land destabiliseren? Want sommige bronnen beweren dat we de leden van de bende in het extreemrechtse milieu moeten gaan zoeken. En wetende dat er vaak "flikken" zijn die soms extreemrechts gezind zijn...

Of werden zij bij momenten gedestabiliseerd door diegenen die hen een hand boven het hoofd hielden? Werden de leden van de Bende van Nijvel bedreigd of gechanteerd? Werden ze bij momenten niet genoeg vergoed of beschermd? Indien de vraag positief is, was dit dan het motief voor het koelbloedig neerschieten van onschuldige burgers? Als een soort van waarschuwing, indien hun identiteit bekend zou worden gemaakt?

Maar ik word meteen een paar illusies armer, wanneer ik de bedragen lees die ze bij iedere overval buit maakten. Veel te veel om te kunnen gaan speculeren dat ze voor andere niet bewezen smokkelpartijen in opdracht van hoge pieten beter verdienden. Dit kan niet kloppen. Of verdienden ze nooit genoeg en wensten ze altijd maar meer en meer geld buit te maken? 

Ik kan enkel maar besluiten dat de Bende van Nijvel een stelletje banale gangsters zijn geweest, die nu aan een respectievelijke leeftijd zijn gekomen, zonder dat ze ooit zijn kunnen worden gevat door het gerecht. De ideale gangsters die wisten wanneer er aan te beginnen en wanneer er ook mee te kappen en die nooit hun mond voorbij praatten, zoals het ook hoort bij een gestructureerde misdaadbende. Of denkt u echt dat bijvoorbeeld de overgebleven leden van de bende van Haemers niet meer weten waar het geld ligt die zij destijds hebben buitgemaakt? Om maar één bende gangsters te gaan benoemen...  

Bij deze roep ik eenieder op die in zijn familie, voor een oude kwijlende opa zorgt en die stilaan in zijn hoekje aan het wegrotten is, om die naar zijn verleden te vragen. Want wie weet komt bij hen plots het besef dat het uur des oordeel is aangebroken. Niet omdat het gerecht wat wijzer is geworden in deze mysterieuze zaak. Maar omdat misschien de ex-bendeleden van Nijvel vrezen wat vele gelovigen vrezen : het oordeel na de dood. Hoe dan ook en al geloof ik niet echt in de hemel of in de hel, voor deze gangsters is er slechts maar één richting mogelijk. Rechtstreeks naar de hel!

Wie nu nog vrees heeft voor een bende oude zakken, die mogelijk door artrose geen vuurwapen meer kunnen hanteren, sluit zich beter af van de wereld. En goed, bij één bendelid hebben we eindelijk een identiteit kunnen aankoppelen. Voor de rest vrees ik dat deze zaak nooit opgelost zal geraken, omdat we gewoon te veel geneigd zijn om in complottheorieën te gaan geloven, waardoor er gedurende 35 jaar lang de verkeerde pistes werden onderzocht.   

Zo zou je ook gaan kunnen speculeren dat "de Reus", die tegelijk lid van de Bende van Nijvel was alsook een lid was van een carnavalsgroep, vaak klant aan huis was bij de Delhaize, terwijl hij amper opviel tussen de mensen, was het niet voor zijn gestalte. En wie weet mankte hij toen ook al... 

De Reus aan de Delhaize.jpg

Flauwe grap, ik weet het. En de vergelijking is uiteraard ook ver zoek als ik u mijn robotfoto laat zien :

Robotfotos nummer 19.jpg

Carnavalsverenigingen denken nu best twee keren na alvorens dergelijke affiches uit te brengen :

I love de reus.jpg

Het enige wat kan gezegd worden in deze ganse zaak is dat er uiteindelijk 28 dodelijke slachtoffers worden toegewezen aan de Bende van Nijvel, waarvoor niemand werd veroordeeld. Samengevat : het gerecht heeft destijds gefaald en dat zal niemand meer kunnen rechtzetten. Ook al vindt men de leden terug. Ik hoop echter van harte dat ze worden gevat en alsnog terecht worden gesteld. Vooral wens ik net als iedereen te weten : waarom hebben ze het gedaan?

En aan onze huidige federale regering wens ik te vragen om de zaak bij wet nooit te laten verjaren! U bent het aan de slachtoffers verschuldigd!

- Sole

 

 

 

15:29 | Permalink | Commentaren (0) | |

29-10-17

De bende du Brabant Wallon - Première partie

Eindelijk een doorbraak in de zaak rondom de "Bende van Nijvel". In het zuiden van ons land beter gekend als "Les tueurs du Brabant Wallon". Wat mij eerder aan een western doet denken, in plaats van aan een bende koelbloedige gangsters, die laat op de avond gingen winkelen en die onderweg naar de kassa mensen neerschoten zonder enige reden. Eerlijk gezegd ga ik ook niet zo graag gaan winkelen! En wanneer ik toch mee moet, dan wens ik ook zo snel mogelijk bediend te worden aan die verdomde kassa's. 

Je hebt zo van die winkels waarbij ik soms de indruk krijg dat ik mijn leven voor mijn eigen ogen voorbij zie flitsen. Al die kostelijke tijd die men soms verliest aan de kassa. De ene keer werkt de bancontactterminal niet, de andere keer is het een klant die plots merkt dat die nog iets is vergeten... Zoals ik deze week (ik spreek dus uit ervaring), waardoor ik iedereen liet wachten. Halverwege op weg naar huis schoot er mij nog iets te binnen dat ik vergeten was en mocht ik meteen terugkeren naar die winkel. Kortom het was een ochtend om snel te vergeten. Maar kom, crue gezegd er zijn soms van die dagen dat je voor minder met een riot gun naar de winkel wenst te gaan.

Maar wat de zaak omtrent de "Bende van Nijvel" betreft, wanneer er na meer dan 32 jaar u iemand vertelt dat er een serieuze doorbraak is, dan zou u voor minder het woord "eindelijk" willen uitroepen. Ja, eindelijk een doorbraak! Men meent eindelijk te weten wie die man is, dat door getuigen en het gerecht als de "Reus" werd omschreven. "De Reus" of ook robotfoto nummer 19. Of hoe je dat ook moet gaan noemen. Een lange magere kerel die omwille van zijn gestalte het meeste opviel bij de getuigen die het geluk hadden de bloederige overvallen te hebben overleefd.

Robotfoto nr 19.jpg

Het woord "overleefd" bleek achteraf een magere troost te zijn. Voor eender wie het ook maar effectief heeft overleefd. Je zal maar een kind zijn, die gans zijn familie zinloos vermoord ziet worden, met de onherstelbare psychische schade dat er aan gepaard gaat. Ik kan er eigenlijk hier niet dieper op ingaan. Ik kan het mij zelfs niet inbeelden hoe dat moet voelen. Al draait men er nog een dramatischer muziekje over de beelden, tijdens een reconstructie voor de één of andere televisieprogramma.

In 1985 was ik welgeteld 10 jaar oud. Even wens ik u te vragen om de "Bende van Nijvel" te vergeten. Voor heel even maar. In die tijd of gaan we zeggen in de jaren 80 was er veel meer aan de hand in ons landje. En daarmee bedoel ik dat we echt in een tijd van terreur leefden. Wie dacht dat terreur ontstaan is op 11 september 2001, heeft duidelijk niet geleefd in de jaren '80.

Er werden toen constant geldtransporten overvallen, die later voornamelijk aan de bende rond Patrick Haemers werden gelinkt. Er was toen ook een groepje communisten die overheidsgebouwen liet opblazen en die zich bekend maakten onder de noemer "C.C.C.". En nochtans in die beide gevallen vielen er zo goed als geen slachtoffers. Tot helaas op die triestige dag toen de bende Haemers bij het gebruiken van zware explosieven om een deur te forceren van een gepantserde voertuig, er twee of drie doden vielen, waaronder een vrouw die hoogzwanger was.

"Terreur" kreeg een nieuwe betekenis met de "Bende van Nijvel". En de bevolking was bang, héél bang! De daders werden maar niet gevat en ze bleven nodeloos slachtoffers maken. Wie waren die gangsters? Wat was hun motief? De geruchten staken de kop op. Volgens de ene gerucht zou het hem om rijkswachters gaan. Vandaar ook de reden waarom ze nooit werden gevat, dacht men toen. En zo ontstond het grootste wantrouwen in onze rechtssysteem, want men was er allemaal van overtuigd dat die gangster van aan de hoge top werden beschermd.

Ik ben geen speurder en ik ben geen journalist, maar ik heb zo mijn eigen idee omtrent de "waarom ze nooit werden gevat". Zeker nu met het bestuderen van alles wat we hebben kunnen zien en horen de voorbije weken. En wie slim is zoekt uit zijn eigen naar oude archiefmaterialen op het internet en zo meer. Ik ga het vertellen op mijn manier, dus hier en daar moet u niet op namen van plaatsen hopen en zo meer. Gewoon in het kort : 1981 - inbraak in een kazerne van de Rijkswacht in Etterbeek van de elite-eenheid Diane, waarbij er wapens werden gestolen. Waaronder enkele bijzondere nieuwe modellen waarvan de buitenwereld zo goed als geen weet over hadden dat die wapens bestonden. Op de koop toe had er niemand iets door dat er een inbraak werd gepleegd. Waren er medeplichtigen in deze kazerne?

Misschien niet. Men moet altijd het voordeel aan de twijfel geven. Goed dan. Waren de meeste leden van de "Bende van Nijvel" dan Rijkswachters die nog in dienst waren?! Over de zaak DeKaise wist ik niets tot op vandaag. Het jaar ontsnapt mij ook. Dekaise was een wapenhandelaar, waar de bende een overval had gepleegd om er wapens te stelen. Wie het slachtoffer is dat dood op straat lag en bedekt was met een deken, weet ik niet. Misschien wel de zaakvoeder of erger nog een willekeurige passant.

Dan is er nog die zaak omtrent een drugssmokkel dat werd onderschept. De drugs zaten verpakt in pakken vlees. Eén van de vleesverwerkende bedrijven waarvoor het vlees was bestemd, behoorde toen aan zaakvoerder en politicus Paul Vanden Boeynants. Alias V.D.B., die als je met een klare kijk vanop een afstand kijkt, toevallig later in 1989 ontvoerd werd door gangsters. Met name door Patrick Haemers en Co. Die beweerden dat V.D.B. over miljoenen beschikten op geheime rekeningen. Voor zijn vrijlating liet V.D.B. anoniem en buiten het weten van het gerecht geld overmaken via een zogenaamde Joodse vriend, die nog in het krijt stond bij V.D.B.

In een artikel las ik vandaag dat misschien ook de Diamantsector de hand boven het hoofd van de "Bende van Nijvel" hield. Wie zegt diamantsector, zegt invloedrijke mannen, die wie weet meer te zeggen hebben dan onze eigen politiekers. Waren de leden van de "Bende van Nijvel" een afgestote elite-eenheid die werden ingezet voor de trafiek van illegale wapens, diamanten en drugs?

Bij deze en tot het tegenovergestelde wordt bewezen en waarbij ik dus met een valse beschuldiging wens te veronderstellen : had V.D.B. connecties met de onderwereld? Of was hij een easy target? In een andere artikel las ik dat er ooit gedacht werd dat de "Bende van Nijvel" het land wenste te destabiliseren. Maar wie had er dan baat bij? 

Lid nummer 24.jpg

Vandaag las ik in een artikel dat wie de zaak omtrent de "Bende van Nijvel" tracht te onderzoeken nog altijd zijn leven riskeert. Werkelijk?

Wordt vervolgd...

- Sole

 

 

03:24 | Permalink | Commentaren (0) | |

19-10-17

In een haast

Snel nog een blog proberen te schrijven, want naar het schijnt vindt er een onderhoud plaats op de Skynetblogs, dat ingaat vanaf vrijdagavond 20u00 tot zondagnacht. En aangezien ik nog graag mijn cheque wens te ontvangen voor het einde van de maand... Dus in een haast, hier een lang verwachte tekst, waar u waarschijnlijk dag en nacht op zat te wachten tot de cafeïne uitgewerkt geraakte.

Eerlijk gezegd heb ik niet veel zin om iets neer te schrijven. Te veel kopzorgen als het ware. Mijne madam heeft namelijk een hernia en kan niet meer weg van de pijn. Op de koop toe heeft meneer de doktoor vastgesteld dat ze wat aan een chronische ziekte lijdt of oververmoeidheid. De pijn is haar meester en de pijnstillers zijn nooit veraf. Ondertussen moeten wij voor alles begrip tonen en helpen we waar we kunnen. En dan moeten we op de koop toe ook nog op onze woorden letten, opdat de druppel de emmer niet doet overlopen. En dat kan niet altijd lukken. Waarop ik het niet kon laten om haar vandaag te vragen of ze van plan was om mij mee te sleuren in haar depressiviteit. Resultaat : de emmer blijft momenteel overlopen.

Voor de rest wens ik het niet in het belachelijke te trekken. Zo lang ik niet op gesprek moet gaan met de psychiater die meneer de doktoor haar heeft aangeraden, dan is alles picobello. Ik schiet liever een kogel door mijn hoofd, waarna ze de uitgespatte hersendeeltjes mogen aan elkaar kleven voor verdere analyse. Liever dit, dan iemand er binnen te laten met een lepel en een zaklamp. F to U to the C to the K you! Ondertussen ga ik verder de kost gaan verdienen en alles blijven ondergaan. Wie weet tot aan mijn laatste snik. 

Wie weet wordt ik wel chronisch gek en huur ik een hotelkamertje op een hoge verdiep, om van uit een venster mensen neer te gaan schieten. Maar hoe krijg ik mijne madam eerst in de Fillipijnen? Ik wil dat ook een keer doen zoals die kerel daar in Las Vegas een paar weken geleden. Wat hem bezielde is voor zover ik weet nog altijd niet bekend. Ik heb altijd gezegd dat hij mogelijk geen fan was van countrymuziek. Hoe wreed de drama ook was in Las Vegas, veel compassie zal u van mij niet krijgen. Want desondanks alle slachtoffers die er gevallen zijn, blijven de Amerikanen trouw aan hun geliefde wapens. "From my cold dead hand" zei de overleden acteur Charlton Heston ooit eens. 

Heeft u al eens een cowboy op de vlucht zien slaan?

Las Vegas shootings cowboy on the run b.jpg

De man lijkt eerder gehaast te zijn dan de echtgenote. Wat zou haar bedoeling zijn geweest op die fatale avond? Wie weet heeft ze eerst nog wat lege bekertjes staan opruimen om gratis bier te kunnen krijgen. Voor de rest wens ik het niet over Amerika te hebben. Ik stel mij enkel één vraag de laatste tijd. Namelijk zou ik de ladder nemen en het risico nemen om mijn nek te breken om mijn Amerikaanse vlag van het plafond af te halen of laat ik hem daar hangen? Probleem is dat mijn ladder niet lang genoeg is en dat ik hiervoor die ladder op twee barstoelen moet plaatsen om er aan te kunnen.

Twee jaar geleden ben ik eens op die manier naar beneden gedonderd. Mijn gezin had de val tot beneden gehoord. Maar u moet niet denken dat er iemand naar boven was komen kijken of alles goed was met mij. Of er sindsdien bij mij een hoek af is of als dat al eerder was, kan ik u niet bevestigen. Met deze vraag hou ik mij liever niet bezig. Ik ben eigenlijk meer in een haast om deze tekst af te ronden. Alles lijkt saai te zijn geworden. Misschien ben ik saai geworden? Wat zou de psychiater concluderen en wat zal meneer de doktoor mij voorschrijven?

En hoe verzin ik een einde aan deze tekst? Misschien door simpel weg te zeggen van : "punt aan de lijn!"

- Sole

Jonathan Bree - You're so cool

+ check de nieuwste clip van Pink in de "De kolom rechts"

 

 

 

22:20 | Permalink | Commentaren (0) | |

01-10-17

Sugardaddy is terug...

'k Ben op zoek naar muziek van vroeger, die mij een boost kan geven. Het is net alsof ik een versleten mechanische pop ben, die een keer moet worden opgewonden om er weer springlevend uit te zien. Ik ben als het ware op zoek naar specerijen die mij weer heet kunnen maken. Bij deze heb ik aan een advertentie gedacht, die ik vanaf maandag op de tweedehands sites zal plaatsen :

Sugardaddy add.jpg

Mocht iemand van mening zijn dat ik met deze advertentie iemand wens aan te zetten om zich te prostitueren, heeft het helemaal mis. Bij mij moet je niet enkel ervaring hebben op seksueel vlak! U moet ook kunnen koken, kunnen kuisen, een stabiele job hebben en het liefst niet al te veel het zagen in hebben! Ik ben niet voor niets een sugardaddy die met één vingerknip alles in zijn schoot krijgt geworpen wat hij wenst!

Soms vraag ik mij af of ik eigenlijk de zo pas overleden Hugh Hefner niet zou kunnen opvolgen? Nog niet zo lang geleden stond de Playboy mansion te koop. Het enige addertje onder het gras destijds, was dat men ook meneer Hefner er moest bij nemen als vaste bewoner in afwachting van zijn overlijden. Men moest dus destijds akkoord gaan dat er daar een oude man op uw zolder lag te creperen tot aan zijn laatste snik. En wie weet konden we toen misschien nog wat van de koopprijs afdingen tijdens de onderhandelingen.

Hoeveel de Playboy mansion nu waard zal zijn is zeer de vraag. En wat mag de nieuwe eigenaar allemaal gaan verwachten eens die enkele muren zal gaan beginnen slopen? Stel u voor dat er ergens een lijk van een Playmate uit de jaren '50 wordt aangetroffen. Zou u het gerecht dan durven opbellen? Of zou u worstelen met het dilemma : "party met bloedgeile sugargirls enerzijds of potentiële knappe forensische agentes, die misschien een matrak in uw achterste zouden kunnen duwen op een gepaste kinky moment?"

Maar goed ik hoef er niet over te fantaseren. Zo rijk zal ik nooit worden. Ik zal mij wel tevreden stellen met de comeback van Bananarama. Drie oude dozen met een kilo make-up op hun smoelen die u het gevoel geven dat de "eighties" terug van geweest zijn! Naar het schijnt komen zelfs weer de cassettebandjes op de markt! Ik zie u mogelijk al fronsen en wetende dat de vriend van mijn nicht niet wist wat een vinylplaat is, zal ik voor de jongeren onder u een afbeelding van een cassettebandje tonen : 

Cassette.jpg

Voor wie er aan twijfelt : deze cassette kunt u niet rechtstreeks op uw pc of smartphone aansluiten met een USB-kabel. Neen, om dergelijke bandjes af te kunnen spelen gaat u ook nog een cassettedeck moeten kopen. Aan dergelijke bandjes moet u weten dat er een A- en een B-kant is. 60 minuten betekent eigenlijk 30 minuten aan weerszijden. Vroeger bestonden er ook modellen van 120 minuten en zo meer. 

Verder wens ik u liever niet te alarmeren omtrent de mogelijke bijkomende problemen die u met zo'n cassette kunt ervaren. Weet alleen dat het soms destijds gebeurde dat het bandje uit zijn voegen trad, al dan niet omdat de kopjes van de cassettedeck te vuil waren en dat er toen twee opties waren om uw cassette te her gebruiken. Enerzijds kon u dan met een balpen uw bandje manueel terug opwinden en anderzijds kon u de tape als serpentine gebruiken bij carnavalfeestjes!  

Wanneer het lint als het ware iets vervormd was, dan klonk het alsof uw favoriete artiesten plots een joint hadden gerookt of zoiets. Maar al bij al waren het wel leuke tijden! Vooral wanneer je bijna aan het einde van het lint geraakte bij een opname en je nog hoopte om dat ene liedje er nog helemaal op te krijgen. Lukte dat niet, dan leek het alsof de artiest van het liedje van een klif afdonderde in vergetelheid en u erbij stond te vloeken van : "voor die 30 seconden die ik nog nodig had!!"

Voor wie dacht een ware belevenis te ervaren bij het kopen van al dan niet uw eerste vinyl omdat uw mama of papa dat ook hadden, weet dan dat er veel meer te beleven valt met cassettes! Waar is die tijd dat we soms een cassette op straat konden aantreffen waarvan het lint 100 meters met de wind werd meegesleurd? Zo'n toestand waarbij men dacht van : "weer een cassette die het heeft begeven."

Ik lees net mijn inkomende mails, bij gebrek aan een secretaresse. Dus bij deze voor wie zich als "sugargirl" geroepen voelt, weet dat u ook moet kunnen lezen... Wat?! Naar het schijnt was Hugh Hefner ook alles behalve vrouwvriendelijk. Toch was hij omringd door jong vlees. Zeg nu zelf, net nu met al die schandalen rond dierenmishandelingen in onze slachthuizen, waarbij de cruciale vraag wordt gesteld : "Wie durft / Wil nog vlees eten?" Hou mij dan zeker niet tegen om de vraag te stellen : "heeft het een paar sappige borsten en een kut?" Ik durf!! Neen, mij houdt u niet tegen al ben ik geen Catalaan in hart en nieren!

Maar laat mij alvast terugkeren op mijn inkomende mails. Op één van mijn advertenties die ik op een tweedehandssite heb staan, wordt mij de vraag gesteld wat de minimumprijs is die ik wens op het artikel dat ik aanbied. Wel, beste potentiële koper wanneer er bijvoorbeeld 50 Euro staat vermeld, wat denkt u dan dat de minimumprijs zou kunnen bedragen? Er lopen echt van die domme mensen op de wereld! Allé : 55 omdat het gij zijt! 

Ik ga het hier bij houden. Ik ga alvast mijn schoonste peignoir uithalen, want wie weet staan de sugargirls zo dadelijk aan mijn deur en dan wens ik ze natuurlijk te ontvangen op ze Hugh Hefner!

Hugh Hefner.jpg

R.I.P. mister Hefner!

- Sole 

Angelina Jordan - I put a spell on you

 

 

 

04:51 | Permalink | Commentaren (0) | |

09-09-17

Orkaanse onbenulligheden

Het orkaanseizoen is begonnen en dat hebben we meteen gemerkt deze week. Windstoten tot wel 5 kilometer per uur! Ik dacht dat ik deze week nooit op mijn werk ging geraken! En ik had ook al een snotvalling! In het binnenland was de situatie nog veel ernstiger. Meer bepaald in Sint-Joost-Ten-Node (die hebben blijkbaar hun naam niet gestolen...), waar meer dan 200 mensen moesten worden geëvacueerd na een grondverzakking, veroorzaakt door een lek in de waterleiding. De treinsporen werden zelfs beschadigd door een grote modderstroom. Twee stadswerkers konden nog net wegspringen wanneer een andere zinkgat plots onder hun voeten ontstond. Drama! Moord! Bel dringend de Verenigde Naties om hulp, want er zijn mensen die niet naar huis mogen keren, tot alle risico's werden geanalyseerd!

Tegelijkertijd aan de andere kant van de wereld teisteren er meerdere orkanen na elkaar de regio's rond de Bahamas en Zuid-Amerika. De Sint-Maarten Eilanden zijn er het zwaarst getroffen en dan zwijgen we nog over de dodelijke aardbeving in Mexico. Maar ja, er zijn hier in ons land veel dringender zaken. Wie nu met de trein naar Walibi wenst te gaan, zal moeten omrijden. En haast u, want binnenkort zullen de treinen staken en dit met veel tegenzin van onze premier.

De Federale regering begrijpt niet waarom er wordt opgeroepen om te gaan staken op 10 oktober. Op een score van 10, haalt onze Federale regering de helft nog niet. Dit geldt voor Brussel en Wallonië. In Vlaanderen daarentegen halen ze net een score boven de helft. Ah zo, dat wilt dus zeggen dat wij de Vlamingen zeer tevreden zijn met deze regering?! Het nieuwe zomerakkoord, waaruit blijkt dat er hevig zal moeten worden bespaard, waardoor de gewone werkende mens en zelfs de gepensioneerden weer de dupe zullen zijn, lijkt voor de helft van de Vlamingen niemand te deren.

Blijkbaar denken alle Vlamingen bij het horen van het woord "zomerakkoord" aan barbecues en pintjes! Mogelijks staat de helft van de Vlaamse gezinnen op de rand van het bankroet, waarbij misschien familiedrama's om de hoek schuilen. Maar geen nood, gelukkig hebben we nog Jef Vermassen om ons voor de rechtbank te gaan verdedigen! Of we kunnen nog altijd gaan beweren dat het er vaker slechter aan toe gaat in die Vlaamse soaps zoals "Familie" en "Thuis". Ja, het gras is altijd rossiger aan de overkant. Alleen heb ik er nog nooit opgelet, wanneer mijn buurvrouw haar tuin in haar bikini onderhoudt of haar schaamhaar rost van kleur is of niet.

En wat gaan de stakers doen op 10 oktober? Zal ik een paar suggesties geven? Misschien kunnen jullie op de flikken gaan meppen en kopstoten uitdelen! Naar het schijnt komen we daar nu mee weg! Dus aan alle flikken wees gewaarschuwd : draag alvast een helm op 10 oktober, want ze komen eraan! Nadien stel ik voor om het parlement in brand te gaan steken en knutsel alvast een guillotine in elkaar, waarbij u de leden van de Federale regering dan één voor één kunnen onthoofden. Terreurniveau 3 zal meteen naar 5 verhoogd worden! Tja, dit wordt wat anders dan een bezoekje aan Tomorrowland!

En maak alvast maar een groter gat voor Maggie De Block. Onze minister van Volksgezondheid gunt toch niemand een goede gezondheid! Erger nog, voor iemand die de rest van het land aanmaant om gezonder te eten en te drinken - zo niet worden onze koopwaren met allerlei accijnzen verhoogd - zou als zwaarlijvige persoon het voorbeeld moeten geven, door zelf gezonder te gaan eten en drinken.

En met alle respect voor het gestalte van mevrouw De Block, maar u stoot een beetje teveel tegen de borst van de mensen. Erger vond ik, toen u onlangs aanwezig was bij één van de centra's waar er bloed werd ingezameld, dat u geen bloed had willen doneren. Mijn vraag is of u als arts altijd bang bent geweest voor een naald of schuilt er iets in uw bloed dat wij niet mogen weten? Bang om te ontdekken of u al dan niet aan suikerziekte lijdt?

Ik wens mij hierbij ook meteen te excuseren tegenover mevrouw De Block, want ik heb eigenlijk niets tegen haar. En ik weet ook dat zij, net als haar Federale collega's bij het vormen van de regering Michel, verplicht werden om te gaan besparen. Ik ben er voor te vinden voor dat stokpaardje van jullie : "Jobs! Jobs! Jobs!" Maar wees eens eerlijk, hoe vaart het nu met de werkende mens, meneer Michel? Ik heb werk, geen nood. Eigenlijk zou ik in mijn huidige economische toestand voor nog een jaar of twee een dubbele werk moeten combineren. Maar na 8 uren zwaar te hebben gewerkt in de fabriek, ben ik al versleten. En jullie zullen zeggen : "na 8 uren?" Hey, ik heb destijds ook nog 12 tot 14 uren aan een stuk gewerkt. Dus f**k you! Ben geleidelijk aan ook niet meer van de jongste!

En nu dat er sprake is van te gaan snoeien in de pensioenen, begin ik mij stilaan af te vragen of het nog wel zin heeft dat ik mijn botten ga afdraaien in de fabriek tot aan mijn pensioen? Als u mij kunt garanderen dat ik later niets te vrezen heb, dan zal ik de eerste zijn om uw beleid te ondersteunen. Zo niet, wees eerlijk en stap het af na de volgende verkiezingen!

Met vriendelijke groeten

Sole

 

The Dead South - In hell I'll be in good company

 

18:47 | Permalink | Commentaren (0) | |

02-09-17

En de herder fietste mee.

Twee september 2017, zaterdag, weekend. Je denkt dan van eindelijk weer school en 't is miljerde nondejus al weer weekend. Traditiegetrouw was ik toevallig op 1 september 's ochtends thuis en mocht ik vroeg uit de veren om met de schaapjes mee naar school te gaan. De oudsten gaat naar het eerste middelbaar, de jongste naar het eerste studiejaar. Voor het eerst zitten broer en zus niet meer op dezelfde school. De oudsten heb ik op die frisse vrijdagochtend met de fiets vergezeld tot aan de poort. De spanning stond op zijn gezicht geschreven. Die onzekere blik, met een bevreesde glimlach. 't Zit er al in van sinds we hem nog "boontje" noemde. Nu is het een bonenstaak geworden, maar innerlijk is het nog altijd 'Jantje met vrees', in plaats van 'Jantje zonder vrees'.

De jongste zat boordevol energie. Zij moest wat later op school zijn. Ik dacht op mijn gemak te zijn, omdat ik van mening was dat we met de wagen naar school gingen gaan. Dat was tot mijne madam het tegenovergestelde suggereerde : "we gaan met de fiets!" Dat ik meer en meer grijze haren begin te krijgen, daar lijkt niemand van wakker te liggen. Haar pandaknuffel kon bijgevolg niet mee en werd verweesd achter gelaten met haar tuut. Drie jaar geleden toen wij thuis kwamen troffen we haar toenmalige knuffel Bumba (en dus niet Panda) op de eettafel, terwijl hij met Smurfin aan het vrijen was. (Lees ook :  "Terug naar 't school godverdomme!" van 01/09/2015)

Dit jaar hebben we twee insecten aan onze voordeur getroffen die aan het "koppelen" waren.

Koppelende insecten.jpg

Hierbij zou de mens kunnen gaan denken dat 1 september traditiegetrouw de dag is waarop koppels weer kunnen vrijen, zonder gestoord te worden. Waarbij ik helaas niet tot die statistieken hoor, want "iedereen" (lees : mijne madam) is blijkbaar te moe of heeft moeilijk de slaap kunnen vatten. Ik lag er om 3 uur in en toch was ik fit als een vogel toen ik vrijdagochtend uit mijn bed stapte. Maar "this fucker didn't get laid" op 1 september. Misschien een tekst om op een t-shirt te printen.

't Is eigenlijk een kutdag vandaag en ik heb zin om mijn beklag te doen. Een cocktail kan mij misschien solaas brengen. Yes, een geleerd woord in mijn tekst kan mogelijk potentiële nieuwe lezers aantrekken! Wie weet trek ik nog naar de beurs met mijn blog en word ik rijk. Maar helaas, een cocktail zit er niet in vandaag. Want door een ridicule samenloop van omstandigheden, zitten we zonder een koelkast. Wie zegt "geen koelkast", zegt "geen ijs". Wie zegt "geen ijs", zegt "geen cocktail". En wie zegt "geen cocktail", zegt... "Help dokter, ik heb een probleem?"  Wees gerust gesteld, ik ben niet verslaafd. En neen, 't is niet omdat ik één keer een blog onder invloed heb geschreven dat u het ergste moet gaan beginnen vrezen.

We hadden nochtans tot voor kort twee koelkasten. Ons toestel en een tweede handstoestel om de zomerse drukte aan te pakken, waarbij men veel drank koel konden houden. Het toestel verbruikte teveel energie en het kleine diepvriesvakje zat met momenten vol met ijs. Een berg ijs waarbij ik nog dacht van : "mocht de Titanic hier tegen hebben gevaren...". Het was de bedoeling om na de zomer deze koelkast naar het containerpark te brengen. Wat we meteen hebben gedaan, nadat we de "schaapjes" op school hebben gedumpt. Blijkt nu dat onze toestel het niet meer doet! De oorzaak kan mij gestolen worden. Wat mij wel opvalt is dat wij die domme dingen nooit tegenkomen in de gewone werkweek, maar altijd op een zaterdag of een zondag. En aangezien niet alle winkels zoals bol.com werken... "De winkel van ons allemaal", zoals de slogan luidt. Ja, maar dan niet voor ons!

Pas woensdag gaan we weer veilig kunnen drinken en eten. Mocht u iets vernemen over een Roeselaars gezin die dood werd aangetroffen, weet dat het niet om een hopeloze daad ging, waarbij de stoppen van één van ons waren doorgeslagen, waarbij een moslimachtige offerfeest aan te pas kwam. Waarbij wie weet maandag de scholen als eerste aan de alarmbel hebben getrokken, toen ze merkten dat onze schaapjes niet aanwezig waren, terwijl de moslimkinderen na het skippen van de eerste schooldag omwille van hun offerfeest, wel aanwezig waren.

Ik eet alvast geen ham dit weekend. Enkel "halal", wat dus waarschijnlijk droge boterhammen zullen zijn. We kunnen altijd overwegen om boterkoeken te gaan kopen bij de bakker, maar aangezien de prijs van de boter is gestegen... Waarop onze bakker antwoordde dat we niets hoeven te vrezen. De prijzen bij onze bakker zullen niet stijgen. "Er is altijd één iemand die de boel moet ophitsen", is wat de bakker ons vertelde. Met andere woorden bakkers die niet goed boeren, is wat ik dan veronderstel.

Droge boterhammen of wie weet gaan we over tot kannibalisme. We kunnen misschien ook nog soep opwarmen...


- Sole


Night Club - Dear enemy

 

 

 

20:16 | Permalink | Commentaren (0) | |

23-08-17

Een smaakloze remedie

Aangezien mijn blog onder de categorie 'humor' valt en ik daar niet veel van gebruik maak, wens ik mijn blog te beginnen met het vertellen van een mop, die ik gisteren bedacht terwijl ik de aardappelen aan het schillen was...

Meneer en mevrouw Patat zijn op de wandel. Net wanneer ze de straat wensen over te steken, komt er een vrachtwagen met hoge snelheid aangereden, waarna meneer en mevrouw Pata onder de wielen van de tientonner eindigen. Zegt meneer Patat tegen zijne madam : "We zitten in de puree!" Waarna meneer Patat haar bij de borsten grijpt...

Wattefuk?!!! Daar kan ik niet tegen!!! Hier wordt er niemand bij de borsten gegrepen! Niet op mijn fucking blog!!! Natuurlijk kunt u zich ook de vraag gaan beginnen stellen of de vrachtwagen na de aanrijding is gestopt om meneer en mevrouw Patat hulp te bieden. Wel neen, die was op de vlucht voor een alcoholcontrole en belandde na een dolle rit in een diepe put, waar er wegwerkzaamheden waren.

Onrechtstreeks is de humor ongepast. Want wie zegt omver gereden worden door een vrachtwagen of om het even welk voertuig, denkt natuurlijk onvermijdelijk aan de recente aanslagen in Barcelona, waar mensen door een bestelwagen werden aangereden. Nochtans werden we al eerder gewaarschuwd voor mogelijke nieuwe aanslagen. Ook werden we gewaarschuwd dat er mogelijks gevluchte I.S.-strijders op weg waren naar Europa. Alleen hebben ze er ons niet bij verteld dat ze eerst wat vakantie gingen nemen in Spanje. Tja, voor ons is het Spanje, maar pas op wat je zegt tegen de Catalanen.

I.S. heeft weer toegeslagen. Al ben ik misschien wel nog de enige op deze wereld die het nog over I.S. heeft, terwijl de internationale gemeenschap liever "Daesh" zegt. De daders waren jongeren die onder leiding van een zogeheten geestelijke Imam klaargestoomd werden om een grootschalige aanslag te plegen. Met andere woorden een klootzak die om zijn doelen te bereiken, jongeren heeft gebrainwashed en alweer de Islam heeft misbruikt om de daden te vergoelijken. Veel woorden wens ik er niet aan vuil te maken. Ze zijn het niet waard en schiet voor mijn part de rest dood, die daar nu in de gevangenis zitten. Wat moeten wij hier nu van uit afleiden? Dat er geen toekomst meer is voor jonge moslims op deze wereld?

Als de goeie moslims op deze wereld binnenkort niet het hef in eigen handen zullen nemen, dan vrees ik dat door een paar mentale gehandicapten die zich voortdoen als Imams, men zich zal keren tegen alles wat "moslim" is. Wat ook misschien de bedoeling is van die fanatiekelingen. Zoals studies ook al jaren beweren om zo dan te kunnen zeggen van : "Ziet u, het is wij tegen hen...". Maar die studies kunnen mijn rug op! Ooit zal er een halt aan deze terreur moeten komen. En terreur bestrijdt men niet met woorden.

Misschien moet men zich allemaal gaan toevoegen bij de ranken van de Ku-Klux-Klan in de Verenigde Staten en gaan we onder leiding van onze fiere demente leider, Donald Trump op oorlogspad tegen al dat crapuul met een donker kleurtje. Je zal maar moslim zijn, die in een krot woont aan de rand van een Europese stad, waar er geen gasaansluiting is voorzien en die maandelijks een gasfles moet gaan kopen om te kunnen koken. En ik zwijg dan nog over al die flikken en rechercheurs dat je over de vloer zult krijgen, mocht er op accidentele wijze zo'n fles binnenshuis ontploffen. Moslim + gasfles = terrorist?? Wie zal het zeggen? A + B, was toch vaak ook gelijk aan C ?  

Ik spring van het ene naar het andere. Mijn humor is ver zoek. De vraag is of ik ooit wel eens komisch ben overgekomen? Of is sarcasme geen humor? Hoe dan ook, mocht het een feit zijn dat meneer Patat nog de borsten van zijne madam kon beetnemen, dan is het teken dat mevrouw Patat implantaten had. Wat inderdaad ook niet zo grappig is, aangezien men de achtergrond van de hoe en waarom mevrouw Patat met implantaten door het leven ging, niet kent. Tegenwoordig is niets meer grappig. Humor is zoek en is bijlange geen remedie meer tegen al de haat en de terreur dat op onze wereld heerst. Humor wordt stilaan een smakeloze remedie.

Zo wou ik onlangs nog lachen met een artikel die ik las omtrent een Amerikaanse vrouw die een zeldzame aandoening heeft, waarbij ze het gevoel heeft dat ze de hele tijd klaar zal komen. Een aandoening die in het Engels "Persitent sexual arousel disorder" zou heten en waarvoor geen Nederlandse benaming bestaat, tenzij je de moeite zou doen om een woordenboek aan te schaffen!

Achteraf gezien is daar niets grappigs aan. Die vrouw heeft er althans geen plezier aan, maar door deze aandoening heeft ze wel voortdurend nood aan seks om haar terug tot rust te kunnen brengen. Leuk zou men als man kunnen denken, tot je er waarschijnlijk mee samen woont.

Aan een man geen gebrek. De vrouw is namelijk verloofd. Eén pittig detail dat mijn aandacht trok was de naam van haar man. Hij heet namelijk Jojo. Ik weet natuurlijk niet hoe men zijn naam correct uitspreekt. Het kan simpel weg "Jojo" zijn, maar het kan ook en hoe zal ik het schrijven... "Geo Geo" of "Djo Djo" zijn, weet u wel? Maar ik lijk het niet uit mijn hoofd te krijgen om hem "Yoyo" te gaan noemen. Want... en ik citeer iets uit het artikel dat ik op hln.be heb gevonden : "Jojo wist aanvankelijk niet goed hoe hij ermee om moest gaan." Om zijn vrouw uit haar leiden te helpen, springt hij letterlijk te hulp, wanneer ze hem roept.

De ene keer is die brave man misschien bezig met te knutselen in zijn kelder, wanneer hij plots zijn vrouw van hogerop hoort roepen : "Jojo! Kom nu meteen naar boven!" De andere keer zit hij misschien op zolders - "Jojo! Kom nu meteen naar beneden!" En dat allemaal om zijne madam te bevredigen. Vandaar dat ik hem liever "Yoyo" noem. Maar goed, dit is misschien misplaatste humor in tijden van haat en terreur. Wie zal het zeggen?

- Sole

Kobra And The Lotus - You don't know

 

 

19:21 | Permalink | Commentaren (0) | |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende