09-09-17

Orkaanse onbenulligheden

Het orkaanseizoen is begonnen en dat hebben we meteen gemerkt deze week. Windstoten tot wel 5 kilometer per uur! Ik dacht dat ik deze week nooit op mijn werk ging geraken! En ik had ook al een snotvalling! In het binnenland was de situatie nog veel ernstiger. Meer bepaald in Sint-Joost-Ten-Node (die hebben blijkbaar hun naam niet gestolen...), waar meer dan 200 mensen moesten worden geëvacueerd na een grondverzakking, veroorzaakt door een lek in de waterleiding. De treinsporen werden zelfs beschadigd door een grote modderstroom. Twee stadswerkers konden nog net wegspringen wanneer een andere zinkgat plots onder hun voeten ontstond. Drama! Moord! Bel dringend de Verenigde Naties om hulp, want er zijn mensen die niet naar huis mogen keren, tot alle risico's werden geanalyseerd!

Tegelijkertijd aan de andere kant van de wereld teisteren er meerdere orkanen na elkaar de regio's rond de Bahamas en Zuid-Amerika. De Sint-Maarten Eilanden zijn er het zwaarst getroffen en dan zwijgen we nog over de dodelijke aardbeving in Mexico. Maar ja, er zijn hier in ons land veel dringender zaken. Wie nu met de trein naar Walibi wenst te gaan, zal moeten omrijden. En haast u, want binnenkort zullen de treinen staken en dit met veel tegenzin van onze premier.

De Federale regering begrijpt niet waarom er wordt opgeroepen om te gaan staken op 10 oktober. Op een score van 10, haalt onze Federale regering de helft nog niet. Dit geldt voor Brussel en Wallonië. In Vlaanderen daarentegen halen ze net een score boven de helft. Ah zo, dat wilt dus zeggen dat wij de Vlamingen zeer tevreden zijn met deze regering?! Het nieuwe zomerakkoord, waaruit blijkt dat er hevig zal moeten worden bespaard, waardoor de gewone werkende mens en zelfs de gepensioneerden weer de dupe zullen zijn, lijkt voor de helft van de Vlamingen niemand te deren.

Blijkbaar denken alle Vlamingen bij het horen van het woord "zomerakkoord" aan barbecues en pintjes! Mogelijks staat de helft van de Vlaamse gezinnen op de rand van het bankroet, waarbij misschien familiedrama's om de hoek schuilen. Maar geen nood, gelukkig hebben we nog Jef Vermassen om ons voor de rechtbank te gaan verdedigen! Of we kunnen nog altijd gaan beweren dat het er vaker slechter aan toe gaat in die Vlaamse soaps zoals "Familie" en "Thuis". Ja, het gras is altijd rossiger aan de overkant. Alleen heb ik er nog nooit opgelet, wanneer mijn buurvrouw haar tuin in haar bikini onderhoudt of haar schaamhaar rost van kleur is of niet.

En wat gaan de stakers doen op 10 oktober? Zal ik een paar suggesties geven? Misschien kunnen jullie op de flikken gaan meppen en kopstoten uitdelen! Naar het schijnt komen we daar nu mee weg! Dus aan alle flikken wees gewaarschuwd : draag alvast een helm op 10 oktober, want ze komen eraan! Nadien stel ik voor om het parlement in brand te gaan steken en knutsel alvast een guillotine in elkaar, waarbij u de leden van de Federale regering dan één voor één kunnen onthoofden. Terreurniveau 3 zal meteen naar 5 verhoogd worden! Tja, dit wordt wat anders dan een bezoekje aan Tomorrowland!

En maak alvast maar een groter gat voor Maggie De Block. Onze minister van Volksgezondheid gunt toch niemand een goede gezondheid! Erger nog, voor iemand die de rest van het land aanmaant om gezonder te eten en te drinken - zo niet worden onze koopwaren met allerlei accijnzen verhoogd - zou als zwaarlijvige persoon het voorbeeld moeten geven, door zelf gezonder te gaan eten en drinken.

En met alle respect voor het gestalte van mevrouw De Block, maar u stoot een beetje teveel tegen de borst van de mensen. Erger vond ik, toen u onlangs aanwezig was bij één van de centra's waar er bloed werd ingezameld, dat u geen bloed had willen doneren. Mijn vraag is of u als arts altijd bang bent geweest voor een naald of schuilt er iets in uw bloed dat wij niet mogen weten? Bang om te ontdekken of u al dan niet aan suikerziekte lijdt?

Ik wens mij hierbij ook meteen te excuseren tegenover mevrouw De Block, want ik heb eigenlijk niets tegen haar. En ik weet ook dat zij, net als haar Federale collega's bij het vormen van de regering Michel, verplicht werden om te gaan besparen. Ik ben er voor te vinden voor dat stokpaardje van jullie : "Jobs! Jobs! Jobs!" Maar wees eens eerlijk, hoe vaart het nu met de werkende mens, meneer Michel? Ik heb werk, geen nood. Eigenlijk zou ik in mijn huidige economische toestand voor nog een jaar of twee een dubbele werk moeten combineren. Maar na 8 uren zwaar te hebben gewerkt in de fabriek, ben ik al versleten. En jullie zullen zeggen : "na 8 uren?" Hey, ik heb destijds ook nog 12 tot 14 uren aan een stuk gewerkt. Dus f**k you! Ben geleidelijk aan ook niet meer van de jongste!

En nu dat er sprake is van te gaan snoeien in de pensioenen, begin ik mij stilaan af te vragen of het nog wel zin heeft dat ik mijn botten ga afdraaien in de fabriek tot aan mijn pensioen? Als u mij kunt garanderen dat ik later niets te vrezen heb, dan zal ik de eerste zijn om uw beleid te ondersteunen. Zo niet, wees eerlijk en stap het af na de volgende verkiezingen!

Met vriendelijke groeten

Sole

 

The Dead South - In hell I'll be in good company

+ check de nieuwe clip van Shy'm in "De kolom rechts"

Boycot 2017.jpg

Gecertificeerde kwaliteitslabel 2017

Klik hier voor...
"De kolom rechts voor de smartphonegebruiker"
 

18:47 | Permalink | Commentaren (0) | |

02-09-17

En de herder fietste mee.

Twee september 2017, zaterdag, weekend. Je denkt dan van eindelijk weer school en 't is miljerde nondejus al weer weekend. Traditiegetrouw was ik toevallig op 1 september 's ochtends thuis en mocht ik vroeg uit de veren om met de schaapjes mee naar school te gaan. De oudsten gaat naar het eerste middelbaar, de jongste naar het eerste studiejaar. Voor het eerst zitten broer en zus niet meer op dezelfde school. De oudsten heb ik op die frisse vrijdagochtend met de fiets vergezeld tot aan de poort. De spanning stond op zijn gezicht geschreven. Die onzekere blik, met een bevreesde glimlach. 't Zit er al in van sinds we hem nog "boontje" noemde. Nu is het een bonenstaak geworden, maar innerlijk is het nog altijd 'Jantje met vrees', in plaats van 'Jantje zonder vrees'.

De jongste zat boordevol energie. Zij moest wat later op school zijn. Ik dacht op mijn gemak te zijn, omdat ik van mening was dat we met de wagen naar school gingen gaan. Dat was tot mijne madam het tegenovergestelde suggereerde : "we gaan met de fiets!" Dat ik meer en meer grijze haren begin te krijgen, daar lijkt niemand van wakker te liggen. Haar pandaknuffel kon bijgevolg niet mee en werd verweesd achter gelaten met haar tuut. Drie jaar geleden toen wij thuis kwamen troffen we haar toenmalige knuffel Bumba (en dus niet Panda) op de eettafel, terwijl hij met Smurfin aan het vrijen was. (Lees ook :  "Terug naar 't school godverdomme!" van 01/09/2015)

Dit jaar hebben we twee insecten aan onze voordeur getroffen die aan het "koppelen" waren.

Koppelende insecten.jpg

Hierbij zou de mens kunnen gaan denken dat 1 september traditiegetrouw de dag is waarop koppels weer kunnen vrijen, zonder gestoord te worden. Waarbij ik helaas niet tot die statistieken hoor, want "iedereen" (lees : mijne madam) is blijkbaar te moe of heeft moeilijk de slaap kunnen vatten. Ik lag er om 3 uur in en toch was ik fit als een vogel toen ik vrijdagochtend uit mijn bed stapte. Maar "this fucker didn't get laid" op 1 september. Misschien een tekst om op een t-shirt te printen.

't Is eigenlijk een kutdag vandaag en ik heb zin om mijn beklag te doen. Een cocktail kan mij misschien solaas brengen. Yes, een geleerd woord in mijn tekst kan mogelijk potentiële nieuwe lezers aantrekken! Wie weet trek ik nog naar de beurs met mijn blog en word ik rijk. Maar helaas, een cocktail zit er niet in vandaag. Want door een ridicule samenloop van omstandigheden, zitten we zonder een koelkast. Wie zegt "geen koelkast", zegt "geen ijs". Wie zegt "geen ijs", zegt "geen cocktail". En wie zegt "geen cocktail", zegt... "Help dokter, ik heb een probleem?"  Wees gerust gesteld, ik ben niet verslaafd. En neen, 't is niet omdat ik één keer een blog onder invloed heb geschreven dat u het ergste moet gaan beginnen vrezen.

We hadden nochtans tot voor kort twee koelkasten. Ons toestel en een tweede handstoestel om de zomerse drukte aan te pakken, waarbij men veel drank koel konden houden. Het toestel verbruikte teveel energie en het kleine diepvriesvakje zat met momenten vol met ijs. Een berg ijs waarbij ik nog dacht van : "mocht de Titanic hier tegen hebben gevaren...". Het was de bedoeling om na de zomer deze koelkast naar het containerpark te brengen. Wat we meteen hebben gedaan, nadat we de "schaapjes" op school hebben gedumpt. Blijkt nu dat onze toestel het niet meer doet! De oorzaak kan mij gestolen worden. Wat mij wel opvalt is dat wij die domme dingen nooit tegenkomen in de gewone werkweek, maar altijd op een zaterdag of een zondag. En aangezien niet alle winkels zoals bol.com werken... "De winkel van ons allemaal", zoals de slogan luidt. Ja, maar dan niet voor ons!

Pas woensdag gaan we weer veilig kunnen drinken en eten. Mocht u iets vernemen over een Roeselaars gezin die dood werd aangetroffen, weet dat het niet om een hopeloze daad ging, waarbij de stoppen van één van ons waren doorgeslagen, waarbij een moslimachtige offerfeest aan te pas kwam. Waarbij wie weet maandag de scholen als eerste aan de alarmbel hebben getrokken, toen ze merkten dat onze schaapjes niet aanwezig waren, terwijl de moslimkinderen na het skippen van de eerste schooldag omwille van hun offerfeest, wel aanwezig waren.

Ik eet alvast geen ham dit weekend. Enkel "halal", wat dus waarschijnlijk droge boterhammen zullen zijn. We kunnen altijd overwegen om boterkoeken te gaan kopen bij de bakker, maar aangezien de prijs van de boter is gestegen... Waarop onze bakker antwoordde dat we niets hoeven te vrezen. De prijzen bij onze bakker zullen niet stijgen. "Er is altijd één iemand die de boel moet ophitsen", is wat de bakker ons vertelde. Met andere woorden bakkers die niet goed boeren, is wat ik dan veronderstel.

Droge boterhammen of wie weet gaan we over tot kannibalisme. We kunnen misschien ook nog soep opwarmen...


- Sole


Night Club - Dear enemy

 

 

 

20:16 | Permalink | Commentaren (0) | |

23-08-17

Een smaakloze remedie

Aangezien mijn blog onder de categorie 'humor' valt en ik daar niet veel van gebruik maak, wens ik mijn blog te beginnen met het vertellen van een mop, die ik gisteren bedacht terwijl ik de aardappelen aan het schillen was...

Meneer en mevrouw Patat zijn op de wandel. Net wanneer ze de straat wensen over te steken, komt er een vrachtwagen met hoge snelheid aangereden, waarna meneer en mevrouw Pata onder de wielen van de tientonner eindigen. Zegt meneer Patat tegen zijne madam : "We zitten in de puree!" Waarna meneer Patat haar bij de borsten grijpt...

Wattefuk?!!! Daar kan ik niet tegen!!! Hier wordt er niemand bij de borsten gegrepen! Niet op mijn fucking blog!!! Natuurlijk kunt u zich ook de vraag gaan beginnen stellen of de vrachtwagen na de aanrijding is gestopt om meneer en mevrouw Patat hulp te bieden. Wel neen, die was op de vlucht voor een alcoholcontrole en belandde na een dolle rit in een diepe put, waar er wegwerkzaamheden waren.

Onrechtstreeks is de humor ongepast. Want wie zegt omver gereden worden door een vrachtwagen of om het even welk voertuig, denkt natuurlijk onvermijdelijk aan de recente aanslagen in Barcelona, waar mensen door een bestelwagen werden aangereden. Nochtans werden we al eerder gewaarschuwd voor mogelijke nieuwe aanslagen. Ook werden we gewaarschuwd dat er mogelijks gevluchte I.S.-strijders op weg waren naar Europa. Alleen hebben ze er ons niet bij verteld dat ze eerst wat vakantie gingen nemen in Spanje. Tja, voor ons is het Spanje, maar pas op wat je zegt tegen de Catalanen.

I.S. heeft weer toegeslagen. Al ben ik misschien wel nog de enige op deze wereld die het nog over I.S. heeft, terwijl de internationale gemeenschap liever "Daesh" zegt. De daders waren jongeren die onder leiding van een zogeheten geestelijke Imam klaargestoomd werden om een grootschalige aanslag te plegen. Met andere woorden een klootzak die om zijn doelen te bereiken, jongeren heeft gebrainwashed en alweer de Islam heeft misbruikt om de daden te vergoelijken. Veel woorden wens ik er niet aan vuil te maken. Ze zijn het niet waard en schiet voor mijn part de rest dood, die daar nu in de gevangenis zitten. Wat moeten wij hier nu van uit afleiden? Dat er geen toekomst meer is voor jonge moslims op deze wereld?

Als de goeie moslims op deze wereld binnenkort niet het hef in eigen handen zullen nemen, dan vrees ik dat door een paar mentale gehandicapten die zich voortdoen als Imams, men zich zal keren tegen alles wat "moslim" is. Wat ook misschien de bedoeling is van die fanatiekelingen. Zoals studies ook al jaren beweren om zo dan te kunnen zeggen van : "Ziet u, het is wij tegen hen...". Maar die studies kunnen mijn rug op! Ooit zal er een halt aan deze terreur moeten komen. En terreur bestrijdt men niet met woorden.

Misschien moet men zich allemaal gaan toevoegen bij de ranken van de Ku-Klux-Klan in de Verenigde Staten en gaan we onder leiding van onze fiere demente leider, Donald Trump op oorlogspad tegen al dat crapuul met een donker kleurtje. Je zal maar moslim zijn, die in een krot woont aan de rand van een Europese stad, waar er geen gasaansluiting is voorzien en die maandelijks een gasfles moet gaan kopen om te kunnen koken. En ik zwijg dan nog over al die flikken en rechercheurs dat je over de vloer zult krijgen, mocht er op accidentele wijze zo'n fles binnenshuis ontploffen. Moslim + gasfles = terrorist?? Wie zal het zeggen? A + B, was toch vaak ook gelijk aan C ?  

Ik spring van het ene naar het andere. Mijn humor is ver zoek. De vraag is of ik ooit wel eens komisch ben overgekomen? Of is sarcasme geen humor? Hoe dan ook, mocht het een feit zijn dat meneer Patat nog de borsten van zijne madam kon beetnemen, dan is het teken dat mevrouw Patat implantaten had. Wat inderdaad ook niet zo grappig is, aangezien men de achtergrond van de hoe en waarom mevrouw Patat met implantaten door het leven ging, niet kent. Tegenwoordig is niets meer grappig. Humor is zoek en is bijlange geen remedie meer tegen al de haat en de terreur dat op onze wereld heerst. Humor wordt stilaan een smakeloze remedie.

Zo wou ik onlangs nog lachen met een artikel die ik las omtrent een Amerikaanse vrouw die een zeldzame aandoening heeft, waarbij ze het gevoel heeft dat ze de hele tijd klaar zal komen. Een aandoening die in het Engels "Persitent sexual arousel disorder" zou heten en waarvoor geen Nederlandse benaming bestaat, tenzij je de moeite zou doen om een woordenboek aan te schaffen!

Achteraf gezien is daar niets grappigs aan. Die vrouw heeft er althans geen plezier aan, maar door deze aandoening heeft ze wel voortdurend nood aan seks om haar terug tot rust te kunnen brengen. Leuk zou men als man kunnen denken, tot je er waarschijnlijk mee samen woont.

Aan een man geen gebrek. De vrouw is namelijk verloofd. Eén pittig detail dat mijn aandacht trok was de naam van haar man. Hij heet namelijk Jojo. Ik weet natuurlijk niet hoe men zijn naam correct uitspreekt. Het kan simpel weg "Jojo" zijn, maar het kan ook en hoe zal ik het schrijven... "Geo Geo" of "Djo Djo" zijn, weet u wel? Maar ik lijk het niet uit mijn hoofd te krijgen om hem "Yoyo" te gaan noemen. Want... en ik citeer iets uit het artikel dat ik op hln.be heb gevonden : "Jojo wist aanvankelijk niet goed hoe hij ermee om moest gaan." Om zijn vrouw uit haar leiden te helpen, springt hij letterlijk te hulp, wanneer ze hem roept.

De ene keer is die brave man misschien bezig met te knutselen in zijn kelder, wanneer hij plots zijn vrouw van hogerop hoort roepen : "Jojo! Kom nu meteen naar boven!" De andere keer zit hij misschien op zolders - "Jojo! Kom nu meteen naar beneden!" En dat allemaal om zijne madam te bevredigen. Vandaar dat ik hem liever "Yoyo" noem. Maar goed, dit is misschien misplaatste humor in tijden van haat en terreur. Wie zal het zeggen?

- Sole

Kobra And The Lotus - You don't know

 

 

19:21 | Permalink | Commentaren (0) | |

19-08-17

Pop-up Skynetblogs

Een vraag aan jullie allemaal. Hebben jullie ook last van een pop-up, die bij het minste wat u aanklikt hier op de blog, open gaat?

Pop up.jpg

Zo ja, waar blijven de beheerders van deze blogplatform???? Werden er geen klachten ingediend??? Vreemd. In elk geval dit probleem lijkt mij nergens anders voor te vallen, behalve hier op Skynetblogs. Als dit niet wordt aangepakt, hoe kunnen we dan de rest van Proximus vertrouwen? Zijn onze gegevens beschermd? Zijn onze routers veilig? Wakker worden Proximus!!! 

Nog een vraag : hoe loggen jullie in om op uw blogpagina terecht te kunnen komen?

Vroeger was het de gewoonte om via deze link in te loggen : https://skynetpass.skynet.be/login?auid=26&ru=http://myblog.skynet.be

Sinds meer dan een maand wordt men echter omgeleid naar hier : https://sphinx.skynet.be/MBPWeb/mbp/SKYRegistration?execution=e1s1

Gelukkig heb ik die eerste link opgeslagen anders geraak ik niet meer op mijn blog. Ik heb hiervoor contact opgenomen met Proximus. Met het aantonen van beide links meende ik duidelijk over te zijn gekomen bij wie ook mijn dossier behandelde. Maar er werd hier nooit op gereageerd. Weer eens te meer worden Proximus-klanten in de kou gelaten!

En wat nu met die Pop-up van jullie??? Die "Tnsinternet.be" ??? 

't Gaat mij nu toch niemand komen vertellen dat ik de enige ben die niet op een normale manier kan inloggen en die op de koop toe als enige die Pop-up te zien krijgt????

Laat mij raden! EUUUUUUUUUUUUUUUUHHHHHHHHHMMMMMMMMMM, zoals zo vaak het antwoord van Proximus. "Euhm, ja..."

Wakker worden klojos, want ik geloof niet dat jullie in staat zijn om een cyberaanval tegen te werken.

- Sole

03:30 | Permalink | Commentaren (1) | |

06-08-17

Gecontamineerde gedachten

Deze blog bevat aanstootgevende beeldmateriaal, dat niet voor iedere leeftijd geschikt is...

Het weekend is voorbij gevlogen. Op deze luizige zondag hadden mijn zoon en ik het kot voor onszelf. We hebben wat gevoetbald. Nadien was het mijn beurt om een spel voor te stellen. Met name het spel "Laat mij met rust". De spelregels zijn simpel : ik op de computer en hij naar boven.

We hadden wel energie over vandaag. Misschien komt het omdat we vanmiddag gekookte eieren hebben gegeten. Het verhaal rond de besmette eieren, waarin mogelijk Fipronil in verwerkt zou zitten, hangt meer en meer mijn keel uit. Toen ik aan mijn zoon vroeg hoeveel gekookte eieren hij wou eten, antwoordde hij vastberaden drie. Ik ben hem gevolgd.

Fipronil.jpg

Er mogen dan wel misschien bijna geen eieren meer in de handel te vinden zijn, wij hebben er alvast nog genoeg. Momenteel lijken wij er niets van te hebben ondervonden. Vandaag werd er opgeroepen om vlinders te gaan tellen. Terwijl we samen aan het voetballen waren zagen we plots één vlinder rondvliegen. Een jaar geleden had ik welgeteld ook één vlinder geteld. Ziet u, ik heb geen Facebook nodig om te weten wat ik vorig jaar rond diezelfde tijd heb gedaan.

Eens we die bestudeerd hebben, hebben we de vlinder gevangen en opgegeten. Nadien was de kat aan de beurt. En toen de buurvrouw luidkeels naar ons toeriep, zijn we over de muur beginnen kruipen. We drongen haar woning binnen en we hebben haar in stukjes gesneden. Ondertussen weet niemand waar mijne madam en onze dochter zijn. En niemand hoeft er ook iets van te weten... Ik heb daarnet nog verdorven gehakt in de frigo gevonden. Had ik dat geweten, dan had ik die bij de eieren klaargemaakt. Wat kan ons nog overkomen?

Noem mij één product dat ons niet vergiftigd. Alles wat we eten is zogezegd kankerverwekkend. Het gaat zo ver dat zelfs de Gezinsbond de regering oproept om een taks te heffen op ongezonde voeding. Ondertussen is de suikertaks ook van toepassing op frisdranken waar er geen suikers in verwerkt zijn. Met het excuus dat de suikervervangende middelen ook niet gezond zouden zijn! Wat zal hun volgende zet zijn? Douanecontroles aan de grens, voor wie zijn frisdranken over de grens gaat kopen? In die Franse winkels vind je nog amper Franse consumenten. 't Zijn allemaal Vlamingen die er winkelen!

En is dit ook ongezond?

Lollipop censuur.jpg

Doet mij meteen aan een liedje uit de jaren '50 of '60 denken van de Chordettes...

Of hoe u nu in de toekomst eerder aan mij zult denken bij het horen van dit nummer... Ben ik de enige op deze wereld die dacht dat de Chordettes vier gekleurde dames waren?

Als het echt zo is dat men het al twee maanden op voorhand wist dat er mogelijk Fipronil in de eieren terecht zou zijn gekomen, hoe komt het dat de consument daar nu nog maar pas over bericht wordt? Wie neemt zijn verantwoordelijkheid op? Wie blijft en wie dient zijn ontslag in? Is er al iemand die weet wat het zomerakkoord voor de gewone werkende mens betekent? Want wist u dat wij weer het slachtoffer zullen zijn van het nieuwe zomerakkoord?

Jobs! Jobs! Jobs! Tijdelijke onzekere jobs, van bepaalde duur met interim-contract! Daar zijn de mensen echt mee geholpen! Zo kunnen we allemaal aan de bak gaan. Volgens wat ik heb begrepen zal men moeten opletten wat men allemaal vertelt tijdens een sollicitatiegesprek. Wees niet te haastig om te gaan vertellen dat je als hobby met je vrouw de strijk doet. Want voor u het weet worden uw capaciteiten uitgebuit en wordt u met uw Bachelor ingezet bij de Dienstencheques aan 7 Euro per uur, of wat een dienstencheque ook waard is.

Hadden we het allemaal eerder geweten dan hadden we ons geld destijds in Bitcoins geïnvesteerd, in plaats van voor een spaarboek met een levenslange vaste rente bij een bank zoals Ethias. Jaren later komt zo'n bank tot de vaststelling dat ze dit niet meer kunnen volhouden in dit huidige economische klimaat. Waarna ze hun klanten hebben gevraagd om af te zien van hun spaarformule. 

Nu zou er algemeen aanvaard worden dat men na 40 jaar dienst op pensioen kunnen gaan. Althans tot voor kort. Want nu komen ze op de proppen met het voorstel van wie langer blijft werken dan 40 jaar, zal op een hogere pensioenuitkering kunnen rekenen. Wie wordt er dan weer afgestraft? Al wie "maar" 40 jaar heeft gewerkt?! Hoe men het ook draait of keert, ten lange laatst eindigen we allemaal met een lollipop met Fipronil in ons achterste!

En steek die maar waar ik denk!

- Sole

Nyxx & Danny Armand - Nightmare

 

 

20:48 | Permalink | Commentaren (0) | |

31-07-17

Zwevende parlé

't Is al dagen dat ik op zoek ben naar inspiratie voor het schrijven van een blog. Mijn hoofd barst en de muziek die ik via mijn headphones beluister helpen de druk niet te minderen. Maar het is genietbare muziek. Muziek van de Rolling Stones, waarbij ik mij recent heb afgevraagd wat er nog zal overschieten eens iemand van de Rolling Stones het hoofd neerlegt. AC/DC bestaat zo goed als niet meer. David Bowie, Prince en weet ik veel wie nog zijn er niet meer. Ze gaan dood en de muziek die overblijft is enkel nog genietbaar als je een tiener bent die nog zijn seksualiteit moet ontdekken.

Ja, ik had ook een andere idee om deze blog te beginnen. Maar ik ben een beetje lichtjes aangeschoten. Soms vraag ik mij af welke idioot zich op een zondagavond gaat inspirireren... miljaar, 't is zwaar... Inspireren... Soms, heel af en toe zo... Houd je muil Samson! Jij praat alleen maar wanneer iemand zijn hand in je poep steekt!

Momentje, dat liedje is gedaan en 't is 't enige dat mij inspiri... Fuck... Terugspeleen/// Ik ben naar de zal ùmedunkt; Ebe,n pauae... Pauze...  Time out... 'k Heb nochtans mijn btril op!!!!!

1 - 2 - 3 - Ik heb mij vanaw... Dit komt niet goed...

5 - 4 - 3 - 2, wat koùmt er achter 1...??? Ik kan mij niet inhouden van het lachen. Even inademen en een boer laten. Zo, dat lucht op! Can't you hear me knocking?

Oké, hier gaan we dan.... Zullen we nu beginnen, kontjes en meisjes? Sexy kontjes... Woe... 't Is allemaal draaierig, zoals op een attractie alvorens in stukken los te komen, zoals in Ogio, zoals iemand onlangs zei. Ogio! OHIO natuurlijk. In Ohio gebeurde er een dodelijke ongeval met een kermisattractie van het type Afterburner, van de fabrikant ... even opzoeken...

media_xll_9898664.png

Niet weglopen a.u.b., de schrijver van deze blog is aan het zweven... Op zijn stoel. De enige afterburner zal diarree zijn, vrees ik...

Nu speelt het liedje "Brown Sugar" af... En dan helaas moet ik aan mijn Brown Sugar denken, die mij niet meer schrijft en mij totaal in de steek heeft gelaten.... Maar goed, het leven gaat door. Brown Sugar, how come you dance so good now? Sexy kontje, maar helaas de hersenen zaten daar niet...

De fabrikant is een Nederlands bedrijf... Komaan Sole, je kan het jongen... Ik dacht nochtans dat ik het in mijn favorieten had opgeslagen. Moet zijn dat ik gisteren in een euforie heb geleefd, toen ik voor het eerst sinds mei een mail ontving dat ik met de lotto iets gewonnen had. En hou u vast, want het is echt geen grap! Ik heb vijf Euro gewonnen! Yes, daarmee ben ik weer gered en kan ik weer rooskleurig naar de toekomst kijken.

Allé, de fabrikant, u raad het nooit... KMG Nederland. Juist. Wat mij het meest stoorde aan het artikel is dat de journalist die de tekst schreef niet wist of er een dergelijke attractie van deze fabrikant op de Belgische markt rondtoert. Miljaar, zeg nu zelf : heb ik een smoel om journalist te zijn? Ja, meneer of mevrouw de journalist(e), op de Belgische markt toert er degelijk wel een Afterburner van KMG rond...

Hier : wat dacht u van deze : de G Force ...

G force.jpg

Bron : kermisvermaak.be

Een attractie waar ik al vaak heb opgezeten. De fabrikant liet jaren geleden al weten kennis te hebben van metaalmoeheid en raadde wereldwijd alle eigenaars aan, die zo'n attractie in hun bezit hebben om vaker te controleren en waar nodig verstevigingen aan te brengen. Ik heb al vaak gedroomd over attracties die uit elkaar vallen. Je wenst het alleen niet echt mee te maken. Binnenkort ga ik met mijn nichtje naar Walibi, de walghalzen gaan uithangen. We zien wel wat er zal gebeuren.

Ik heb er mij al lang bij neergelegd. Als mijn uur is aangebroken, dan is het maar zo. Ben het beu om bang te zijn. Ik zal er toch niet aan ontsnappen. U ook niet trouwens. We gaan er allemaal aan op een dag. Al dan niet vroeger dan verwacht, want mogelijk is de wereld binnenkort om zeep. Noord-Korea is echt goed bezig en de Amerikanen onder leiding van die mislukte leider genaamd Donald Trump, die in eigen land de Obamacare maar niet afgeschaft ziet te krijgen en denkt dat met het versturen van Tweets, de problemen zullen worden opgelost, lijken ons geen garantie te kunnen bieden op een veilige toekomst. Lange zin, ik weet het. Hopelijk kunnen jullie nog volgen.

Voor de rest heb ik geen muze meer die mij nog kan inspireren. De muze is op zoek naar een gelijkgestemde karakter en denkt daarmee beter af te zijn. In tegendeel, 't zal nog meer botsen... Net als de Amerikanen die twijfelen tussen Obamacare en Trumpcare, gaan zij twijfelen over de CM of om bij de Bond Moyson te gaan. Oké, ik lul wat.

Maar zoals ik reeds zei, ik liet mij inspireren door iets. Ben al een tijdje bezig met het bereiden van cocktails en vanavond heb ik mij laten inspireren door een boek dat uitsluitend shotdrinks leert aanmaken. Ik ben meteen aan de slag gegaan, iets over middernacht. Eens mijne madam in haar bed is gekropen en de kinderen al lang liggen te maffen... Maar ik heb niet de handleiding van het boek gevolgd. Althans niet de recepturen. Het enige wat ik gevolgd heb was het onderdeel densiteit van de dranken. Hoe lager de percentage in alcohol, des te zwaarder dat ze zijn en dus liggen die het laagst in de drank. Bij shots is het de kunst om die in lagen op te bouwen en dan is het een kwestie van die achterover te kieperen.

Verder heeft men een vaste hand nodig om de perfecte lagen te kunnen bekomen. Wat helaas bij de eerste keer niet gelukt is. Het beste wat je kan doen is je eigen shooters uitvinden. Wat ik dus gedaan heb.

Shooters.jpg 

Lekker, maar nooit meer. Liever gewone cocktails. De laatste tijd kan ik mijn dromen niet meer herinneren, waarschijnlijk omdat ik nog steeds aan een droom van enkele dagen geleden blijf terugdenken. Ik was op bezoek in het ziekenhuis. Mogelijk ging ik er mijn grootmoeder gaan bezoeken al is zij reeds 10 jaar overleden, komende 25 augustus. Hoe dan ook, toen ik wou vertrekken, leek het onmogelijk om het ziekenhuisgebouw te verlaten, omdat er overal zombies aanwezig waren.

Je zag ze evenwel niet, maar wanneer je in het donker een verdieping afdaalde, hoorde je ze brommen van achter de klapdeuren. Ze stonden er te wachten tot er iemand naar beneden kwam. Toen ik terug naar boven keerde, ontmoette ik er een meisje die in al haar staten was. Ik beloofde haar te redden en ging op zoek naar een uitweg. We konden eventueel over het balkon twee verdiepingen naar beneden springen, op een steile natte dak. Maar het risico was zo groot, dat we ofwel door het dak zouden zakken of dat we van het dak zouden afglijden omdat het aan het regenen was. Het meisje was zo bang, dat ik beloofd had om bij haar te blijven. Maar toen kwam ik wakker... En sindsdien vraag ik mij af of zij het ook heeft gehaald...

Ik ga er alvast geen meer op drinken. Ik ga er mij bij neerleggen dat het meisje in kwestie werd opgegeten door de zombies en daarmee eindigt mijn turbulente blog voor vannacht. Punt aan de lijn...

- Sole 

 

Arch Enemy - The world is yours

 

 

02:59 | Permalink | Commentaren (0) | |

16-07-17

De riskante keuzes

Zo! Ik heb al één goede daad verricht dit weekend. Ik heb de wens van een kind van vijf jaar uitgevoerd. Ik heb namelijk pannenkoeken gebakken voor onze dochter. Nu maar hopen dat ze niet aan darmkanker overlijdt. Alle dagen dat snoepen, ik begin er mij vragen bij te stellen.

Pannenkoeken.jpg

U heeft haar gisterenmorgen moeten zien wandelen naar de vuilnisemmer in haar pyjama met haar leeg emmertje waarin suikerspin zat en met haar lange krullen naar achter opgehouden door een haarband. 't Was precies John Travolta met zijn verfpot, die hij in een andere winkel ging halen voor zijn baas, zoals in het begin van de film "Saturday Night Fever". Toeval of niet, vandaag kwam ik al zappend op de televisie de videoclip tegen van de Bee Gees, met hun hit "Stayin' alive".

De pannenkoeken hebben ons gesmaakt. Ik heb er een paar met appels en een paar met bananen gemaakt. De rest - voor de zeurpruimen onder ons - waren het klassieke pannenkoeken. Een week of twee geleden zijn we samen geweest gaan zwemmen. In het zwembad hingen tegenaan het dak grote opblaasbare figuren om er mee in het water rond te zwemmen. Eén van die items blijkt nu aangeboden te worden, voor wie er het meeste voor biedt.

Unicorn.jpg

Waarna ik meteen mijne madam vroeg of er ook op die vrouw kon worden geboden. Ik kreeg uiteraard bijna een veeg vanuit de pan met mijn opmerking. Maar weet dat niets onmogelijk is, heden ten daags. Ik ga eens contact moeten opnemen met overgebleven I.S.-strijders in Mosoel. Tenminste als ze tegen dat ik deze blog heb gepubliceerd, nog niet van een berg naar beneden werden gegooid, door Irakese soldaten. Plots zijn er organisaties die een onderzoek eisen naar de mogelijke wandaden van sommige soldaten, die zich zouden hebben afgespeeld tijdens het bevrijden van Mosoel. Bevrijders die barbaren zijn geworden.

Zo ken ik er nog één. Namelijk de Turkse president Erdogan, die zijn bevolking plechtig zwoor hoe hij de koppen zal afrukken van zijn tegenstanders. Hopelijk wanneer de doodstraf wordt ingevoerd, blijft hij onschendbaar als president voor de mogelijke wandaden die hij hiermee zal plegen. Of 't zal op een dag zijn eigen kop zijn die er zal worden afgerukt. Maar ik tracht mij niet meer te moeien met buitenlandse aangelegenheden. En ik zal nu ook maar niet gaan beweren dat Turkije "een verre van mijn bed" - show is. Want voor je het weet wordt men ontvoert door geheime diensten en staat men terecht onder een valse voorwendsel in één van die landen, waarna ik de doodstraf zou kunnen krijgen. Ja, leve de Turkse democratie!

Zo ken ik nog een democratie, waar je eerst levend voor een rechtbank verschijnt en dan op mysterieuze wijze in een coma verzeild geraakt. Het enige voordeel is dat je dan misschien wel weer naar huis keert, om er ginder dan te gaan sterven. Waar blijft die bom uit Noord-Korea, vraag ik mij steeds af?

Gisterennacht had ik een tamelijke mooie droom, al leek alles weer vierkant te draaien in wat ik beleefde. Zo zat ik met een groep jongeren op een trein ergens in het buitenland, op weg naar huis. Maar op een bepaalde ogenblik moest onze trein terugkeren naar het station van waaruit we waren vertrokken, omdat iets verderop twee sporen waren versperd na een dubbele treinongeval. Eén locomotief lag er op zijn zij en de andere trein was ontspoord. Wij leken precies bergopwaarts te gaan tijdens onze terugkeer en we waren allemaal bang dat we in botsing zouden komen met een trein die van de tegenovergestelde richting zou komen en die mogelijk nog niet op de hoogte zou zijn van de problemen verderop.

Maar blijkbaar op de één of andere manier zijn we veilig terug thuis geraakt. Blijkbaar was ons huis het eindstation en kon je langs achter naar binnenkomen. Ik werd blijkbaar door een meisje op haar schouders gedragen. We leken veel plezier te hebben met een ganse bende. Daar ik toch al thuis was, nam ik afscheid van de ganse bende, die ik langs de voorkant van onze woning naar buiten liet uitstappen. Van het meisje die mij er nog net daarvoor op haar schouders had gedragen, had ik gehoopt een afscheidszoen op mijn wang te krijgen. Maar daar kwam niets van in huis. Madam liep gewoon door zonder om te kijken. En toen werd ik wakker.

Zo'n einde trekt toch op niets, of wel soms? Wie zou er zo'n slechte film durven maken, met een krap budget, dat mogelijk bijeengetrommeld werd door de één of andere crowdfunding? Robbe de Hert? Sorry, ik kon het niet laten... Mijn keuze was wederom riskant. Maar ik verontschuldig mij oprecht.

Ik heb er dan maar zelf een einde aan geknoopt, terwijl ik toch niet meer in slaap kon vallen. Ik fantaseerde dat dit meisje stiekem haar identiteitskaart in mijn broekzak had gestopt, zonder dat ik er iets van had opgemerkt. Vervolgens toen ik haar identiteitskaart ontdekte, ging ik haar opzoeken op haar privé-adres. Toen de deur werd geopend, trof ik haar aan in een lichte satijnen pyjama terwijl ze mij met een mooie glimlach verwelkomde.

Meer heb ik niet gefantaseerd, want ik wist niet of ze meerderjarig was. "Onnozelaar!", hoor ik jullie al roepen. Maar u vergeet dat het idee van de identiteitskaart pas later werd ingevoerd, terwijl ik reeds uit mijn droom was ontwaakt. Bij deze was het moeilijk in te schatten of ik alle info van op die kaart wel correct had gelezen, al had ik haar woning wel met gemak gevonden.

Ik blijf mij echter nog altijd de vraag stellen, mocht ik ooit heel ver doorgaan in mijn dromen (echte dromen wel te begrijpen), of dit op een dag niet zou kunnen leiden tot dat ik plots in die droom zal blijven hangen, waardoor mijn geest het in het echte leven zou begeven. Waarna ik door een wetsdokter dood zal worden verklaard. Het leven in een andere dimensie waar alles vierkant draait. Dit is pas een riskante keuze...

- Sole 

Skold - Better the Devil

 

20:02 | Permalink | Commentaren (0) | |

14-07-17

Verschiet niet als ik boe zeg...

Vijf, vier, drie, twee, één... Congé! Het bedrijf sluit voor een week en daar stond ik dan aan de gesloten poort naar mijn baas toe te roepen : "Laat mij werken! Ik doe alles wat u wilt baas, maar laat me alstublieft niet naar huis gaan!" Er was geen zeggen aan, want met onze baas valt er niet te discussiëren. Ik was verplicht om met verlof te gaan. Ik neem enkel de week van het collectief verlof. Je hebt dan van die irritante collega's die dan met volle goesting "goed verlof" naar je toeroepen, alsof je voor 3 maanden op wereldreis vertrekt!

Mijn weekje verlof is alvast helemaal ingepland door mijne madam. Maandag doen we dit, dinsdag dat en weet je wat we woensdag doen en vergeet alvast niet de donderdag en de vrijdag... Dat mijn onderrug pijn doet en ik eventjes van plan was om platte rust te nemen, daar lijkt niemand geen rekening mee te houden. Laat staan dat ik de tijd heb om in therapie te gaan of om mij in te zetten voor het goede doel, waarbij ik dan mensen op straat lastig val om geld van hen afhandig te maken. Zoals voor de W.W.F. bijvoorbeeld en waarna ze hun vergunning verliezen, zoals dit nu in Oostende zal gebeuren.

Wanneer breekt die dag aan dat ik dag en nacht zal slapen? Soms heb ik het gevoel dat die tijd heel binnenkort zal aanbreken. Althans ik meende deze week een steek te hebben gevoeld aan mijn hart, waarna ik er heel even bij stil stond, terwijl ik voorzichtig diep lucht inademde. Veertien dagen geleden werd er toevallig een nieuwe lichting "E.H.B.O.-ers" bekendgemaakt op het werk, maar ik denk niet dat ik door één van hen wens gered te worden. Hopelijk kan ik met mijn laatste adem hen nog in de oren fluisteren van : "Laat het maar zijn..."

Thuis staan de kinderen al te popelen om zich met hun papa bezig te kunnen houden. Net alsof ik vijf maanden in het buitenland tewerkgesteld was. De jongste wenst dat ik pannenkoeken maak in mijn verlof, de oudsten wenst spelletjes te spelen. Ik weet alvast één leuk spelletje dat ik met onze oudsten kan spelen. Namelijk op vampierenjacht gaan. Hij zal de vampier spelen en ik zal Van Helsing zijn. En er zal iemand sterven, dat kan ik u garanderen!

Vampierenjacht.jpg

Ja, vampieren bestaan! Alleen weet ik niet wie er door een vampier werd gebeten. Wie weet is het misschien van de "facteur", terwijl ik mijn botten aan het afdraaien was op het werk. Ik word al lang niet meer vastgepakt door mijne madam. 't Is al zo ver gekomen dat er al geen excuses meer worden uitgevonden, genre van : "je komt altijd laat slapen...".

Soms vraag ik mij af wie er het meest gelukkig is? De hetero- of de holebi-gemeenschap? Toen ze daar een tijdje geleden met ettelijk honderdduizenden in Madrid aan het feesten waren tijdens de "WorldPride Parade", heb ik er toch mijn bedenkingen bij. Niet dat ik iets ambieer of zo. Ik kan mij dat niet inbeelden mannelijke schaamhaar tussen mijn tanden... Wattefuk?! Maar er was één slagzin die wel heeft blijven nazinderen toen iemand vrolijk voor de camera zei : "De mensen moeten durven uit de kast komen..." En nu bekend is dat het homohuwelijk wettelijk is toegestaan in Duitsland en Malta, kan voor hen de pret niet meer stuk.

Uit de kast komen? 'k Zal mij eens in onze kleerkast verstoppen en zien of er iemand mij plots zal beginnen zoeken? Of moet ik het anders interpreteren? Misschien wanneer ik in die donkere kast zit, begint de zoektocht naar mijn ware aard? U zult mij natuurlijk weer verkeerd begrijpen. U staat daar waarschijnlijk al luidkeels te roepen van : "Komaan Sole, zeg dat je gay bent!" Neen, dat bedoel ik niet. Kan men voor een andere reden de term "uit de kast komen" gebruiken? Waarna ik iedereen aan tafel laat zitten om iets heel belangrijks aan te kondigen. Na de aankondiging pak ik dan waarschijnlijk mijn koffers in en vertrek ik naar een exotisch land... Alleen, is nog zeer de vraag.

Op het werk hebben we een collega die bij de kuisploeg werkt, waarop een andere collega mij deed opmerken dat hij vond dat die kuiser een beetje op Freddy Mercury leek met zijn kuiskarretje. Wat hem aan de video "I want to break free" deed denken. Waarna bij mij meteen een andere liedje van Queen in het achterhoofd te binnen schoot. Namelijk "Somebody to love". En geloof het of niet, maar al twee ochtenden op weg naar het werk, schoot dat liedje weer te binnen, om het vervolgens de ganse werkdag mee te zingen. De machine aan mijn werkpost mocht nog wel honderden keren stilvallen, het leek mij niet te kunnen schelen. Iedereen stond er versteld van hoe rustig ik met de miserie omging.

Freddy Mercury... de betreurde frontzanger van Queen, die zo goed als tot op zijn sterfbed de wereld in het ongewisse liet over zijn ziekte. Pas dan werd bekendgemaakt dat hij aan A.I.D.S. leed. De man met de paardentanden. Een volbloed die geweten heeft wat liefde was, toen hij zich zonder schaamte of vrees liet dekken in de duistere gay clubs. Homo of niet, de man had een groot talent en de muziek van Queen wordt door niemand afgewezen.

Voor de rest heeft het er helemaal niets mee te maken met wat er in mijn achterhoofd steekt. 't Was stil rond mij, ik weet het. Maar kom nu niet af alsof u mij gemist heeft! Boe! Ik ben terug!

- Sole

Queen - Somebody to love

 

 

23:13 | Permalink | Commentaren (0) | |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende