26-05-17

Voor de tijd dat we er nog zijn

-Recent verschenen :

"Aan al de losers die hier aan bod komen..." + "De zoetzure nasmaak"

Vandaag ben je er nog en voor je het weet zit je tijd erop. Zo redeneerde ik gisterenavond laat, na een mooie warme lentedag, waarop we de lentefeest van onze oudsten thuis hebben gevierd met familie. Na het feest heb ik doorgedaan met het opruimen en het opbergen van alle tafels en andere gereedschappen, die weer op hun plaats mochten gezet worden. Tot ik plots begon te denken van waar onze poes kon zijn.

Hij was nergens te bespeuren, noch in de tuin, noch in de kelder, noch boven. Met een zaklampje dacht ik hem gauw te vinden bij het ontdekken van een paar blinkende katogen in het donker. Tot ik hem uiteindelijk verstopt onder de kruiwagen in onze tuin had gevonden. 't Was ons al opgevallen dat hij nog niets had gegeten of gedronken, de ganse dag door. Dat het er druk was door het feest, is in principe geen reden. Hij is wel wat gewoon onze poezewoeze. Toen ik hem naar binnen bracht plaste hij hevig. 't Was een ware beek, terwijl hij heel vreemd weende. Ik legde hem op de grond en hij ging plat op zijn zijde gaan liggen. Toen dacht ik van : "'t is zover, onze poes gaat overlijden".

Ik heb als het ware meer dan een uur bij hem gelegen, wachtend op het ultiem moment. Maar goed, de wake begon een beetje tegen te steken en ik liet hem in zijn eentje verder slapen, vrezend voor de komende ochtend. Vandaag had ik het huis voor mij alleen. Maar alvorens mijne madam en de kinderen het huis verlieten, stelde ik de kinderen voor om nog een afscheidszoen van de poes te gaan nemen. Waarop onze dochter met bijna een engelachtig stemmetje en op een droevige wijze zei : "maar ik wil niet dat poes weggaat..." Waarna ze wees naar haar pluchen poes, die op mijn nachtkast stond. Dat is er ene die ze een tijdje geleden links liet liggen voor een andere peluchen knuffel, waarbij ik toen zei van : "Aangezien jij niet meer naar poesje wenst te kijken, gaat papa er voor zorgen." En sindsdien staat die pluchen poes op mijn nachtkast.

Maar goed nieuws, de poes komt er weer door. Hij heeft misschien een vorm van uitdrogingsverschijnsel gehad gisteren. Ik zou het niet weten. Vandaag heeft hij veel water gedronken en ook al wat gegeten. Ik heb vanmorgen een irritante vlieg half kunnen doodslaan, waarna die recht tussen de tanden van de poes is geëindigd. Noem het proteïnen om er weer door te komen. Zal ik ook eens proberen, wanneer ik op mijn sterfbed lig. En dan is het nog te hopen dat ik in de lente of de zomer sterf en niet op een donkere kille winteravond.

Ondertussen tracht ik beetje bij beetje te genieten van elke verlofdag die ik maar kan krijgen. Naar het schijnt wensen dertigers en veertigers het liefst wat meer vrije tijd te hebben in de plaats van meer geld te verdienen. Of hoe men mijn gedachten kan lezen. Tel mij er alvast ook maar bij!

't Is mooi weer, de poes likt weer aan zijn kont...

Puss licks own ass.jpg

...en ik heb lekkere lookbroodjes gemaakt met het overschot aan stokbroden die we nog van gisteren hebben.

Lookbroodjes 1.jpg

Op het eerste zicht leken mijn ogen weer groter dan mijn buik, zoals ze soms zeggen. Maar ik heb ze uiteindelijk allemaal opgegeten. De plantjes in de moestuin water gegeven, het kot voor mij alleen, de zon boven mijn hoofd... Ja, ik wens meer vrije tijd! Dromen mag, nietwaar?

Wat zou ik nu nog kunnen eten? Een stukje taart van gisteren misschien? Wie gaat mij tegenhouden? De Weight Watchers? Of een bekeerde joviale jongeman, die zich plots gedraagt als een Jawa uit Star Wars, gekleed in een Djellaba alvorens zich te gaan opblazen in een concertgebouw, in de naam van het Kalifaat? "Allah Ackb..." Bek dicht, jonge man!

Djellaba terrorist.jpg

Neen dus, mijn gezin die plots uit het niets zijn thuisgekomen en de rust komen verstoren! De kinderen gaan met water in de tuin spelen. Ja, joepie! Daar gaat mijn goesting naar taart... Zucht!

- Sole

Highly Suspect - My name is human

Boycot 2017.jpg

Gecertificeerde kwaliteitslabel 2017

Klik hier voor...
"De kolom rechts voor de smartphonegebruiker"
   

 

 

17:54 | Permalink | Commentaren (0) | |

24-05-17

Aan al de losers die hier aan bod komen...

Misschien stelt u zich de vraag wanneer ik van plan ben om te gaan reageren op die laffe aanslag dat zich maandagavond in Manchester heeft afgespeeld. 't Was niet dat ik niet wou, maar ik kon niet. Niet alleen omdat ik er sprakeloos van ben enerzijds, maar anderzijds heeft het hem ook te maken met het feit dat ik dinsdagavond niet op de blog geraakte. Want raar maar waar, wanneer ik op de functie "Mijn blog" klik, dan word ik omgeleid naar een andere pagina van Skynet. Ik dacht eerst dat Proximus misschien een update aan het uitvoeren was, maar het probleem leek deze morgen nog niet opgelost te zijn.

En eigenlijk nu ook nog niet... Blijkbaar moet er iets mis zijn met hun pagina, want wanneer men op de functie "Creëer je blog" klikt, geraakt men er wel op. Beide functies werken omgekeerd dus. Gelukkig dat ik het zelf ontdekte, want als ik op een professionele tussenkomst moet wachten, die enkel tijdens de kantooruren te bekomen is, zoals er in een reply wordt vermeld, dan zit ik hier nog tot volgende week met dit verlengde weekend in zicht. En ik weet al lang op voorhand welk woord er als het eerst uit hun mond zal komen : "Euhm..."

Ik dacht eerst dat het probleem te wijten was aan een beveiligingsupdate komende van Microsoft, die ik gisteren liet installeren. Want kort daarna wou ik voor het eerst in maanden nog eens een bezoekje brengen aan een pokersite, waar ik meteen ook eerst een update moest laten uitvoeren. Waarna de applicatie niet meer leek te werken. Ik nam contact op met een administrator, die mij nadien een mailtje wou opsturen naar mijn Proximus-account. De mail leek maar niet af te komen. "Ik zal u die nog eens opsturen", antwoordde de man. Maar die leek ook niet toe te komen, waarna ik hem vroeg of het mogelijk de postduif was die de mail moest komen leveren. Waarop de man antwoordde : "helaas werken wij niet met postduiven..."

Maar goed, ik heb niet veel zin om grappig te doen. Ik heb de laatste weken al niet veel zin om de leukerd uit te hangen. En dan hebben we zo van die momenten waar er aanslagen worden gepleegd in naam van het Kalifaat. Een aanslag van een laag niveau, waarbij een jongeman zich opblies in het bijzijn van tieners, die het concertzaal aan het verlaten waren na het optreden van Ariana Grande. De jongste slachtoffer was acht jaar oud.

U moest eens weten hoe ik mij vandaag extra heb beziggehouden met mijn vijfjarige dochter. Niemand wenst het mee te maken, zo'n gruwelijke momenten. 

I.S. eiste de aanslag op, maar ik zou er niet fier op zijn, was ik van hen. Zij hebben een jongeman gebrainwashed en hem kunnen overhalen om zichzelf op te gaan blazen om zo onschuldige mensen te kunnen doden. Opdrachtgevers die te laf zijn om zichzelf op te gaan blazen. Neen, dat durven zij niet doen. In de plaats daarvan verkrachten ze liever jonge meisjes en vullen ze hun zakken met geld, terwijl ze de vuile werkjes overlaten aan kansloze volgelingen, die ze erin luizen met valse beloftes. In de naam van het Kalifaat, in de naam van Allah, in de naam van wat eigenlijk?

De Amerikaanse president Trump liet weten dat hij I.S. voortaan als "evil losers" zal bestempelen. Maar ik hecht niet veel belang aan Trump. Hij verkoopt wapens aan Arabische landen, die gekend zijn voor het sponsoren van terrorisme. Kort daarop trok de president naar Israël, waar hij eveneens wapens verkocht, maar dan zogezegd nog van betere kwaliteit, dan wat hij aan de Arabieren heeft verkocht.

Nu is president Trump op bezoek in ons land. Dat hij maar snel weer vertrekt. Er is niets om fier van te zijn dat hij in ons land is. Een bekwame president is wat we nodig hebben. And you're not it, mister president! You're not! 

Ondertussen wordt het dringend tijd dat men zich over de kwestie I.S. buigen. Volgens specialisten is het net dat wat ze willen. Namelijk dat we zouden gaan reageren, om zo een oorlog te kunnen uitlokken. Waarbij zij menen de oorlog te zullen gaan winnen, waarna een nieuwe wereld volgens het Kalifaat kan worden opgericht. We dromen er echt allemaal van, moet ik zeggen! Het klinkt als een ware paradijselijke oord. Maar het kan ook veel eenvoudiger, jullie die zogezegd niet vrezen om te sterven in de naam van wat jullie ook geloven. U kunt bijvoorbeeld uzelf allemaal gaan opblazen!

Wij zullen niet buigen en wij gaan ons niet laten breken, knoop dit maar goed in uw oren! En ik heb zoals steeds maar één antwoord voor al die laffe soldaatjes van het Kalifaat, met name :

FU IS middlefinger.jpg

- Sole

Ariana Grande - Dangerous woman

 

23:52 | Permalink | Commentaren (0) | |

16-05-17

De zoetzure nasmaak

Deze blog bevat aanstootgevende beeldmateriaal, dat niet voor iedere leeftijd geschikt is...

De zoetzure smaak van mijn cocktail is als een kers op de taart, aan het einde van een mooie zonnige lentedag. Ik heb het geluk dat ik een keer van het mooi weer kan genieten, terwijl de middagploeg lekker staat te zweten op de werkvloer. Zo van die collega's die het maar al te graag in uw gezicht wrijven, wanneer zij van een mooie namiddag kunnen genieten, wanneer ik aan de late shift moet beginnen. Geen compassie met hen! Dat ze daar allemaal creperen in die warmte!

Zoetzure cocktail.jpg

Mijne madam komt net van in mijn cocktail te roeren, terwijl het niet de bedoeling is om de mix te mengen! Jezus! Wat moet een mens doen om op zijn gemak te zijn! Smoelen trekken omdat het zuur smaakt! Vrouwen... Men wilt wel, maar men kan niet zonder... Of zoals een collega onlangs zei : "Ze wanen zich heer en meester omdat ze dat "gaatje" bezitten..." Hoewel ik zijn mening niet deel, toch zindert het na.

Op het werk is er recent een nieuwe jonge vrouw begonnen, die op de één of andere manier al mijn naam kende. Maar in vergelijking met alle nieuwe collega's die ik al heb zien komen en gaan, is zij de eerste die mij met mijn naam begroette, terwijl ze zichzelf voorstelde. "Goeiemorgen Sole, mijn naam is Chantalle!**" Al wat er toen ontbrak was een mistbank, die je naar een andere dimensie bracht, waar je van op een afstand de wereld zou kunnen bekijken. Om haar te imponeren, toen ik de namen van alle collega's op een blad moest noteren, schreef ik meteen haar naam correct op het blad en vroeg ik naar haar bevestiging. Punt voor mij!

Voor de rest hoeft niemand zich de vraag te stellen of ik iets voor deze Chantalle voel. Zo iemand zet je meteen van je af. Een beetje zoals in een liedje wordt gezongen : "I just put her right back with the rest, that's the way it goes... I guess." Wie het liedje niet herkend, heeft niet in de jaren '90 geleefd. Geen tijd om te flirten met onbekenden. 't Is te gevaarlijk. Al wat ze willen is je vel op een plank om het achteraf in stukken te kunnen scheuren, wanneer hun depressieve gemoedstoestand plots de bovenhand krijgt.

Meer woorden lijken niet los te komen hier in mijn bovenkamer. De zoetzure nasmaak lijkt nog voelbaar op mijn achterste kiezen. Voor de rest schijnt de zon plots recht in mijn gezicht. Wacht! Ik ben nog niet klaar om mee te gaan naar de andere zijde! Te laat, ik word verblind...

Blinded by the sun.jpg

Zo dadelijk gaan we eten en dan weer gaan slapen als dat lukt. De dagelijkse routine gaat zijn gangetje. Tijd om weer vrolijk te worden en om de middelvinger op te steken aan al wie mijn leven zuur wenst te maken.

Ben ik boos? 'k Heb daar al geen tijd voor, wees gerust gesteld. Maar voor de rest moet ik machteloos toekijken, net als al die bedrijven die het voorbije weekend het slachtoffer werden van die wereldwijde cyberaanval. Met dat één puntje verschil, namelijk dat het mij geen bitcoin kost. Voor de rest wil ik gerust in therapie gaan. "Wat ik zie op dit stukje plastiek afkomstig van een vlootje met tonijnsalade, dokter? Euhm... Snoopy?!"

Snoopy therapie.jpg

**Chantalle is een fictieve naam, met op het oog haar privacy te kunnen garanderen.

- Sole

Die Antwoord - fat faded fuck face

 

19:10 | Permalink | Commentaren (0) | |

10-05-17

Uitgedoofde verlichtende geest

Ongelooflijk. Ik wou net een foto trekken en ik krijg de melding dat ik de batterij moet opladen. Wanneer ik twee stomme bladen aan elkaar wens te nieten, dan is de lader toevallig keer op keer leeg. Als ik naar het toilet moet, 't is bezet! En wat ik nog het meeste haat, is dat wanneer ik van plan ben om iets te doen, dat er wel altijd iemand is die net datzelfde idee heeft!

Maar ik wil niet zeuren en vooral vandaag wens ik niet grof te doen, met de één of andere woordspeling. Ik lijk daarmee meer mensen op de vlucht te doen slaan. Tenzij ik in mijn vorige tekst met meer dan één iets iemand beledigd heb. Ik weet het niet, maar ik ontving deze morgen een bericht waarin mij gevraagd werd om deze blog niet meer te delen. Dat heeft mij de ganse dag bezig gehouden. Het gevoel verlaten te worden. Hatelijk...

Ik wed mocht ik in de oude tijd kapitein zijn geweest van een driemaster, dat ik met een meute te maken zou hebben, die zijn kapitein over boord zou gooien. Of zoals ze met Napoleon hebben gedaan : op een eiland worden afgezet. Maar goed, om kapitein of een staatshoofd te zijn moet men op intellectueel vlak van hoog niveau zijn. En ik geef het meteen toe dat ik alles behalve een hoge intellect heb. Ik verkoop als het ware cafépraatjes. Nog lichter dan de "Late night show" van Gert Verhulst op zijn boot.

Ik ben net als een roddeltante, die drie dagen, soms drie maanden achter komt met informatie, die hij ergens heeft vernomen, om dan twee blogs later te moeten melden dat ik mezelf op een grove fout heb betrapt en er dan moet bij gaan vermelden : "en bij deze, hier dan de correctie...".

Er zijn soms van die dagen dat ik mezelf zou kunnen afbreken. Maar weet dat ik ook altijd als eerste durf toe te geven wanneer ik ongelijk heb. Zelf ben ik bereid om zich als eerste te gaan verontschuldigen. En men mag al dan niet boos op mij zijn, maar achteraf hoop ik op z'n minst op een volwassen gesprek. Ja, u mag mij zelf de huid vol schelden en maanden aan een stuk boos op mij zijn. Maar één ding pik ik niet en dat is wanneer ik er geen woord kan tussen krijgen, omdat men persé zijn gelijk wenst te halen!

Maar goed, zand erover. Zet mij tegen de muur en richt een vuurpeloton op mij af. Knal mij gerust neer op "drie", zo dat het snel voorbij is. U hoeft zelfs mijn ogen niet af te dekken met een blinddoek!

Iedereen kent wel op de één of andere manier het uur van zijn geboorte. Bij een executie wens ik graag het uur van mijn dood te kennen. Of ja, ik bedoel dat ik op de achtergrond een klok wens te zien. En neen, op zo'n ogenblik denk ik niet dat ik plots dom van om de hoek zal komen met een opmerking zoals : "kan het zijn dat die klok twee minuten achter komt?" In de hoop iedereen in de war te krijgen, waarbij de overste zijn ondergeschikten de volle laag geeft, omdat de klok niet correct werd afgesteld. Waarna helaas de executie vertraging zal oplopen.

En ik moet nu echt wel stoppen met te gaan fantaseren, want anders ga ik u nog de vraag stellen : "wat als niemand tot drie kan tellen"? Dan wordt de ernst van deze tekst weggenomen en krijg ik morgen weer de ludieke vraag om deze blog niet meer te delen. Met alle respect voor ieders keuze uiteraard. 

Het einde heeft men in de meeste gevallen toch, vaak niet in de hand. Zo wou ik na mijn shift nog snel een snoep in mijn mond draaien, terwijl ik ook nog aan de praat was met enkele collega's. Door waarschijnlijk naar adem te snakken, schoot die snoep dwars door mijn keel en bleef daar eventjes hangen. Helaas, ik ben er nog. Ik zeg helaas, want ik vermoed niet dat er iemand zal zeggen van : "gelukkig zonder erg..."

Maar het kan mij allemaal niet schelen en ik verwacht geen medeleven. Vrijdag naar de tandarts om er een wijsheidstand te laten verwijderen, tenminste als de antibiotica de abces heeft doen verdwijnen. Wie bedacht de naam "wijsheidstand" voor die molaren achteraan onze mond? Of heeft dit te maken met het feit dat er veronderstelt wordt, dat men als mens wijzer zou moeten zijn rond die leeftijd wanneer dergelijke tanden in de mond verschijnen? Ik zal deze vraag eens aan mijn tandarts stellen. Zien of ik hiermee 10 Euro kan uitsparen.

Eindelijk kan ik een foto maken...

DSCI1971b.jpg

Ik voel mij net als die ouderwetse gloeilamp : uitgedoofd. Maar wat mocht het mij lukken om er een nieuwe draad op te steken? Zal ik weer licht kunnen maken of zal de zekeringkast springen, waarbij de ganse regio zonder stroom zal vallen? Foert, naar het containerpark ermee! Recycleren ze daar ook veertigers, met een uitgedoofde geest? Of hoort zo iemand bij het grofvuil, met als gevolg dat ik eerst diep in de beugel moet gaan tasten, om mezelf in de persmachine te kunnen gooien! Want de "rode groep" is bij ons betalend. Hoewel men er vaak de raad krijgt : "mocht het in de vuilzak passen, dan kost het je niets..." Al goed en wel, maar wie gaat dan de zak buiten zetten?

Zichzelf heruitvinden blijkt moeilijker te zijn dan wat ik eerst had gedacht. Ik ben helaas iemand die moeilijk afscheid kan nemen. Soms wordt men er toe gedwongen om afscheid te nemen, zelfs al kan je jezelf niet verdedigen of opkomen voor je mening. Er was eens een Frans liedje waarin werd gezegd : "C'est le dernier qui a parlé, qui a raison". Hoe zei mijn grootmoeder dat ook al weer? "Wie zijn laatste woord haalt, wordt niet zot?"

't Is soms zo moeilijk om bepaalde uitspraken van haar te kunnen herinneren. Onlangs moest ik eens aan een banale zaak terugdenken. Mijn grootouders waren zuinige mensen. Eén voorbeeld : ik herinner mij dat mijn grootouders een stofzuiger hadden. Een vierkante geel- of beigeachtige bak, dat zelden werd gebruikt. Ze gebruikten liever een veegborstel. Zo hadden ze ook een handborstel met een vuilblik. Al gebruikten ze liever een stuk karton, dan het vuil te moeten gaan opscheppen met die vuilblik. Maar wat ik eigenlijk wou zeggen is, dat ik mij onlangs afvroeg waar ze die stofzuiger opgeborgen hielden wanneer ze die niet gebruikten.

Ik kan mij gans het appartement herinneren, inboedel inbegrepen. Maar ik herinner mij niet meer waar die stofzuiger opgeborgen stond. Ik droomde onlangs van mijn grootmoeder. Zij was amper nog een schaduw van zichzelf. Ze zag er echt verward uit en had zich door een winkelier laten beetnemen, die haar een vals briefje van 5 euro had gegeven in de vorm van een A-4 blad. Ik had medelijden met haar, maar ik kon niets doen. Ik werd wakker en dat was het. En waar is mijn grootvader? Speelt dat werkelijk zoveel parten, wanneer de ene partner begraven werd en bij gevolg door de wormen werd opgepeuzeld, terwijl die andere persoon werd gecremeerd? Zijn er twee dimensies na de dood? Of is het elk voor zich eens je aan de andere zijde bent aangekomen? Dan zijn bijgevolg de woorden : "ik kom eraan" een hoop loze beloftes.

Ik ga stoppen vandaag met het drinken van mijn eigen gemaakte ijsthee. Misschien moet ik uiteindelijk toch iemand gelijk geven dat er meer afval zit in die theebuiltjes, dan wat ik wil toegeven. In elk geval het heeft mijn geest nog niet "verlicht". 

- Sole 

In This Moment - the fighter

 

 

02:01 | Permalink | Commentaren (0) | |

08-05-17

Als het er toch moet van komen

Als er ouders zijn die zich afvragen waarom hun kinderen dom zijn, zoek niet langer want ik ken de oorzaak van het probleem :



Onze kinderen waren niet genietbaar dit weekend. Eigenlijk niemand van ons was genietbaar dit weekend. Mijne madam is ziek en de kinderen zijn veel te laat naar bed gegaan, met als gevolg dat ze allemaal met een rothumeur zijn wakker gekomen. Ik heb mij meerdere keren de vraag gesteld, daar mijn kinderen van 's morgens vroeg tot 's avonds laat met hun neus op de smartphone gericht zijn, wanneer ze een keer eindelijk die link zullen ontdekken om deel te kunnen nemen aan de "Blue whale challenge"? Er zijn echt van die dagen dat ik vind dat het een keer tijd wordt dat ze het ouderlijk huis verlaten. Oké, ik weet het wel dat ons dochter nog maar 5 jaar is en de oudsten 13, maar dat is nog geen excuus.

Ik ben zelfs een beetje ontgoocheld in die uitvinders van de "Blue whale challenge" omdat ik het discriminerend vind dat ten eerste het spel enkel maar met een smartphone kan worden gespeeld en ten tweede dat men minderjarig moet zijn om er te kunnen aan deelnemen! Vroeger werd ons altijd erop gewezen dat men meerderjarig moest zijn voor alles en nog wat, totdat het ons strot uitkwam en we hoopten om zo vlug mogelijk 18 jaar te worden!

't Wordt toch eens tijd dat er een dergelijke spel voor veertigers zoals ik en wie weet ook eens voor de senioren wordt uitgevonden. En het liefst ook beschikbaar via een vaste computer en als het kan in Windows XP! Want al wordt deze besturing niet meer ondersteunt door Windows, ik ken nog veel plaatsen waar XP in gebruik wordt genomen. Trouwens is het niet een beetje de eigenschap van Windows om vaak de mensen in de kou te laten, door vaak zaken plots niet meer te ondersteunen? Wat vernam ik onlangs alweer? Oh ja, dat "Windows Live Mail" ook al niet meer door Windows wordt ondersteund!!

Ik viel uit de lucht! Hoe zal ik in de toekomst mijn fanmail ontvangen? 'k Was al jaren geleden niet te spreken over toen ik overstapte van Windows XP naar Windows 7 na een computercrash, dat ik mijn scanner niet meer kon gebruiken! Laat staan dat ik er warm voor loop om over te stappen naar Windows 10. Ik heb al even Windows 10 bestudeerd en u mag mij voor een dommerik verwijten, maar wattefuk?! 't Is helemaal om met de mensen hun voeten te spelen. Als Windows 7 morgen niet meer wordt ondersteund, ben ik bereid om over te stappen naar Apple!

Bill Gates zal maar dieper in zijn zakken moeten tasten om zijn hongerige negertjes te ondersteunen, wanneer ik geen klant meer zal zijn bij Windows! Ik wil in de toekomst een Windows waarop ik mijn vertrouwde programma's kan blijven gebruiken en zelfs weer mijn scanner kan gebruiken! Dat beestje ligt daar onder 't stof in de kelder, wegens gebrek aan een koper. Trouwens hoeveel scanners zijn er destijds daardoor niet op de vuilnisbelt terecht gekomen? Niemand die reageert? De woede zit diep in mij, zoals u het kunt lezen! Maar het is de waarheid en hierdoor verlies ik belangrijke ruimte om het verder te hebben over de nieuwe Franse president Emmanuel Macron die bij het te perse gaan van mijn blog - gisteren de tweede ronde van de presidentiële verkiezingen heeft gewonnen van Marine Le Pen.

Eén iets om het kort te houden misschien, je zou Macron soms vijftig cent willen geven om hem met zijn ogen te zien knipperen. Heeft u hem bekeken toen hij zijn overwinningsspeech gaf? 't Was gelijk een pop met een batterij in zijn achterste! Of hij heeft zich misschien door zijn vrouw laten overhalen om Botox in zijn gezicht te spuiten. Wat moet dat geven wanneer ze hem pijpt? Dat is het eerste wat ik mij afvroeg! U zult zeggen : "typisch Sole", maar u kunt het toch niet ontkennen dat zijn 24 jaar oudere echtgenote, die hem waarschijnlijk nog les geeft thuis, geen Botoxkuur achter de rug heeft? Snelle madam zegt iedereen. Al goed en wel, maar je mag ze dan ook weer niet van heel dichtbij filmen!

En zo ben ik afgeweken van de "Blue Whale challenge". Ik kon mij dus niet inschrijven al was het maar om eens te kunnen onderzoeken welke uitdagingen er worden opgedragen aan die misleidende jonge kinderen, die vaak nog geen 15 jaar oud zijn!! Blijkbaar in Rusland zijn er zeker al kinderen van 12 jaar oud het slachtoffer geworden van dit lugubere spel! Maar ik heb wel een lijst gevonden met opdrachten. En het is echt een sado-masho... Mens, hoe schrijft men dat? 't Is vaker gemakkelijker vastgebonden te zijn aan een stoel of in de kloten te worden gestampt dan het woord zelf neer te schrijven...

"Sadomasochistisch"... Er stond meer dan acht of tien keren een opdracht in, waarbij men een teken moest kerven in zijn hand of arm. Waaronder die fameuze walvis, die iemand recent in zijn arm liet kerven. Ik wil dat ook wel eens doen, maar dan op mijn lul, kwestie om te weten hoe lang ik hem stijf kan houden. Helaas zal ik tegen niemand meer de vraag kunnen stellen van : "heb je mijn walvis al gezien?" Want na de vijftigste opdracht is men naar het schijnt reeds overleden. Vaak moeten de slachtoffers van dit zieke spel zich van het leven beroven, door van een hoog gebouw te gaan springen of door zich onder een trein te gaan gooien.

Blue whale challenge carving.jpg

Niets grappigs aan natuurlijk. De oma is al bang dat onze kinderen in contact zouden komen met dat spel. We zien wel, mochten ze één dezer dagen niet meer naar huis komen... Het zal paniek alom zijn, dat kan ik u verzekeren. Als ouder kan ik u maar aanraden van hou uw kinderen in de gaten en geef ze af en toe eens een duwtje in de rug, net wanneer de trein het station binnenrijdt... Ik bedoel, steun uw kinderen en hou hun smartphone in de gaten. U bent nog altijd baas!

Trouwens één tip uit de lijst : mocht het zijn dat u uw kinderen betrapt om 2u30 in de ochtend waarbij ze naar een horrorfilm kijken of naar psychedelische muziek zitten te luisteren, weet dan dat een drama niet ver af is. Stel u voor dat ze toevallig om 2u30 naar het toilet moeten, dat is een andere zaak...

Onze zoon heeft echter iets anders ontdekt, via Youtube trouwens. Een kanaal uit Nederland genaamd "Stuktv", waar jongeren de opdracht krijgen om onder andere vandalisme te gaan plegen en om dit te filmen. Zo zou er naar het schijnt recent een jongen zijn opgepakt, dat door justitie werd herkend in een zaak waarbij die in opdracht van dat kanaal fietsen moest gaan vernielen. Alle kosten zijn voor dat kind of dus waarschijnlijk wel de ouders.

Waar gaat dit heen, met het internet en onze jeugd?

- Sole 

(Het is mijn plicht om net als op alle andere kanalen u te melden
indien u met vragen zit over zelfdoding, dat u zich kunt wenden
bij de dienst "Zelfmoord 1813" Laat u helpen, a.u.b.!)

 

Rochelle - Don't let me go 

 

 

01:40 | Permalink | Commentaren (0) | |

03-05-17

Specerijen voor de hersens

Het kunnen mijn gedachten zijn, maar ik heb het gevoel dat er niet veel aan de hand is op het vlak van wereldnieuws. Dat Japan heeft besloten om zijn oorlogsschip de "Izumo" in te zetten voor het escorteren van een Amerikaanse bevoorradingsschip, dat koers vaart richting het Koreaanse schiereiland, valt weinig over te vertellen. En om zo meteen grappig uit de hoek te willen komen, door te gaan zeggen dat izemo gelukkig kan drijven op het water, is voor mijn gemoedstoestand laag onder de gordel.

Geen noemenswaardige aanslagen te becommentariëren. Al schijnt dat we de oproep hebben gekregen om waakzaam te zijn, omdat er mogelijks groeperingen zijn die op het punt staan om in actie te schieten. Letterlijk... Ik had eerder verwacht dat er weer iemand met een vrachtwagen op de menigte zou gaan rijden, maar daar is momenteel niets van aan. Wie weet zit I.S. zonder bekwame chauffeurs. 'k Zie ze daar al rond zoeken in de moskee van : "Aziz, kan jij rijden met een truck, jongen?" Iedereen ziet daar dan Aziz voor de laatste keer van neen schudden met zijn hoofd. Misschien hoopt hij gespaard te blijven, door te gaan zeggen van dat hij wel met de fiets kan rijden. Maar helaas, geen maagden in het hiernamaals voor Aziz.

We kunnen best het zekerste voor het onzekerste nemen! Misschien moeten we dringend donoren oproepen om bloed te komen afstaan. Ja, ook de homoseksuelen kunnen binnenkort bij wet bloed komen geven. Zo hoeven ze ten eerste niet meer te gaan liegen, door zich voort te doen als hetero's. Voorwaarde volgens het voorstel is wel dat die homoseksuelen die in aanmerking komen om bloed te doneren, geen seksuele relatie hebben met een man! Pittig detail dus! Wordt interessant, wanneer de nieuwe vragenlijsten zullen verschijnen. "Bent u homoseksueel? Zo ja, heeft u een verkering met een andere man? Indien ja, ga meteen naar pagina 24, laatste paragraaf : F**k off!"

Ik las vandaag een artikel over Robbe De Hert die zijn gehoopte 100.000 Euro's heeft gehaald, dankzij de geldinzameling dat via een crowdfunding werd gehouden, uit min of meer sympathie voor de zieke filmregisseur. Een echte Antwerpse icoon als het ware! Doodziek en diep in de schulden, maar toch een gelukkige man, die eindelijk zijn filmproject zal kunnen uitwerken. "Hollywood aan de Schelde" zal zijn documentaire heten.

100.000 Euro's, die we misschien beter zouden kunnen gaan spenderen aan "Kom op tegen kanker", dan voor die Vlaamse documentaire, dat niemand went te gaan zien... Of 't zijn de diehard fans, die misschien nog niet eens "De witte van Sichem" hebben gezien. En begrijp mij niet verkeerd, ik heb veel respect voor Robbe De Hert, maar komaan niet overdrijven. Schrijf met dat geld een gedocumenteerde boek, met mooie foto's en trakteer met de rest van dat geld de mensen op een laatste afscheidsfeestje, alvorens de fiscus de zaal binnenstormt! Dan ben ik de eerste om te gaan roepen van : leve Robbe De Hert!

Ik ben altijd een fervente fan van een Vlaamse filmindustrie geweest en ik sta open voor alle Vlaamse films. Maar zolang deze industrie niet zonder het V.A.F. gecombineerd met duizenden andere sponsors kan functioneren, dan hoeft het voor mij niet! Ik ben van mening dat mensen als Jan Verheyen, die destijds nog bij Polygram in het Verenigd Koninkrijk heeft gewerkt en al die andere Vlaamse regisseurs, de bal verkeerd hebben geslagen, toen de Vlaamse film plots een boom heeft gekend, medio jaren 80 - begin jaren 90. Zelfprofijt en de dikke nek gaan uithangen op de rode loper en de rest kon stikken. De belachelijke filmpitchs die op de eerste dag van het Filmfestival van Gent destijds werden georganiseerd, waarbij aspiranten filmschrijvers een valse hoop koesterden, omdat men hen voor die paar keren deed geloven dat de industrie op volle toeren ging beginnen draaien. Maar daar is niets van in huis gekomen.

Ik ga binnenkort een filmfeestje geven, waar ik mijn scenario's op de brandstapel zal gooien om er een reuze barbecue mee te houden. Liever dat, dan nog mijn nek te gaan uitsteken voor een industrie die afhankelijk is van een mogelijke Vlaamse overheidssteun! Maar ik blijf u wel aanmoedigen om films van eigen bodem te gaan zien. En er komen er binnenkort een paar heel interessante Vlaamse films uit! Bij deze, weet dat ik niet van kwade wil ben! Voor de rest is de ambitie ver zoek bij mij! Tenzij ik morgen een smak geld kan inzamelen om twee maanden een workshop in New York te kunnen gaan volgen! Liever dit, dan 4 domme academiejaren in België te gaan verspillen waar enkel de elite een budget krijgt in zijn 4de jaar! Terwijl de rest op een valselijke manier gebuisd wordt van op zijn eerste dag, met zijn eerste opdracht, wat op de koop toe verzwegen wordt tot het einde van het academiejaar! Kwestie om geld in het laadje te kunnen brengen.... Neen, ik ben het nog altijd niet vergeten...

Maar goed, ik heb een huis en ik heb vast werk en ik eet alle dagen. Het beeld dat een medeleerling van mij vroeger ophing al zijnde : "weer één die dan aan de dop gaat staan", werd op tijd opgeborgen. En voorlopig heb ik nog geen morfine nodig, al bloedt mijn hart van woede en verdriet. Maar dit terzijde. 

Alvorens de terroristen nog eens toeslaan, kan ik mij misschien gaan inschrijven voor het tv-programma "De leugendetector" van zender "Vier". Kwestie om Gerard Van Den Berg te zien zweten, wanneer zijn wijzertjes tilt beginnen te slaan, wanneer ik voor de ettelijke maal een leugen vertel. Hoe moeilijk kan het zijn om niet te gaan liegen, wanneer je op voorhand geschreven vragen voorgeschoteld krijgt? "Denk je soms aan een andere?" "Euh, neen..." Krak! Zijn computer naar de zak!

Schrijf mij alvast niet in voor Temptation Island of ik ben meteen verkocht! Niet dat ik naar zo'n dwaze programma's kijk. Wees gerust gesteld, mijn niveau ligt nog altijd ietsje hoger dan de doorsnee Vlaming die naar de televisie kijkt. Onlangs nam Panda, de knuffel van ons dochter, deel aan een genre Temptation Island. 't Was twee weken ambras tussen panda en zijn bazinneke! Hoe zeggen ze dat alweer? Stop nooit de wolf bij de kippen? Allé, ik weet wel dat men dat zo niet zegt. Maar u weet misschien wel wat ik bedoel... 

Panda Island.jpg

- Sole 

Phil Rudd - Head job

      

18:49 | Permalink | Commentaren (0) | |

20-04-17

't Is 't moment niet!

De mens denkt dan een keer inspiratie te hebben voor een blog. 'k Surf op mijn gemak met mijn plank naar Skynetblogs en wat krijgt de mens recht in zijn aangezicht "gesmeten"?

Pensioen.jpg

Jeeses! ("Jezus" voor de Katholieken) - ik zal al lang onder de grond tussen de wormen liggen te wrikkelen, alvorens ik de rechtmatige leeftijd zal behaald hebben om op pensioen te mogen gaan! Waw "wrikkelen" is een woord dat dus bestaat! Hoe dan ook, 't is 't moment niet om een poging te ondernemen! Mijn zintuigen hoeven niet geprikkeld te worden met van die domme berichten!

Ik ontvang al genoeg spammails in gebrekkig Nederlands, waarbij er zogezegd een "voucher dank u wel" op mij wacht. Ik hoef enkel een link aan te klikken om deel te nemen aan een enquête, waarna ik die bewuste voucher in ontvangst kan nemen. En er blijken veel vouchers op mij te wachten. Allemaal komende van winkels waar ik zelf geen klant ben! Ik lijk dus populairder te zijn op het internet dan in het echte leven!

Hoe dan ook, mij zult u niet zien belanden tussen de ontelbare pipo's die zich jaarlijks laten vangen door een phishing mail, waarna mijn computer vast zal komen te zitten. En wie zich als pipo aangesproken voelt, weet dat u mij nooit in het nieuws zal zien verschijnen, omdat ik mij op die manier heb laten vangen, waarna ik op de koop zo stom zou zijn geweest om geld in de vorm van bitcoins te hebben gestort, om mijn computer weer vrij van malware te krijgen! Maar jullie kunnen op mijn begrip rekenen, pipo's!  

Ik dacht daarnet wel even grappig te doen, door een reply terug te sturen met een vette "F**k you!." als tekst, maar helaas kreeg ik de mails terug omdat de adressen zogezegd onvindbaar zijn. Wie weet zitten de Russen hierachter! Wie zal het zeggen? U hoeft mij maar te mailen meneer Poetin en ik kom eraan! Toon mij de Kremlin en laten we een Wodka drinken op het graf van Lenin!

Hoewel het erop lijkt dat ik vrolijk overkom, toch is 't moment niet om te gaan denken dat ik vol blijdschap achter mijn computer zit. Het gaat zo slecht dat ik voor 't minste in tranen kan barsten. Vorige week ben ik met onze zoon naar de nieuwste "Fast & Furious" gaan zien. Hij vraagt al langer dan vandaag om eens samen naar de reeks te kijken. Ik heb nog geen enkele "Fast & Furious" film bekeken. Maar geen nood, ik weet wel over wat het gaat en ik weet ook dat de betreurde Paul Walker niet meer mee speelt in de films, hé. Waarschijnlijk omdat hij dat dus lichamelijk niet meer aankan. Ja, hij is dus dood. Dat wist ik wel. Verder weet ik ook wel wie Vin Diesel is en wie The Rock niet kent, heeft de laatste drie decennia in een kelder geleefd!

In dit achtste deel werd er een gevoelige snaar in mijn hoofd geraakt, waarna ik bijna in tranen was losgebarsten. Is dat dan wat ze een actiefilm van de bovenste plank noemen? Maar 't was inderdaad wel een toffe film! Een echte aanrader. Je weet nooit van tevoren wanneer Paul Walker weer plots tevoorschijn zal komen met een bolide! Ik weet het, ik zever! Mocht Studio 100 op zoek zijn naar een kabouter, kies dan zeker voor mij! Kabouter Zeveraar! Zolang het geld maar binnenstroomt en jullie kinderen niet op mijn kostuum komen kwijlen, is 't goed. En vraag mij niet om te gaan zingen! Want 'k vrees dat de ticketverkoop een sterke daling zal kennen!   

Zoals ik reeds zei : al lijkt het erop alsof ik vrolijk ben, toch is niets minder waar. Of wel? Ik snap mijn eigen zin even niet... En ook 't is 't moment niet om er mijn hoofd in te breken! Ik heb vandaag toch nog een poging ondernomen om er een leuke dag van te maken. Zo stuurde ik van op mijn werk een berichtje naar mijne madam, met de vraag of er een kans bestond dat ik haar na het werk in bed kon aantreffen.

Ik werd meteen weer met beide voeten op de grond gezet, toen mij werd gezegd dat schoonmama aanwezig was en of ik dan eventueel het ook met haar wou doen... Een grapje met alle intenties om mijn dag te verpesten, zo bleek. Maar ik liet het niet aan mijn hart komen en hield mij zelfs in om er niet op terug te reageren. Want ik had veeleer zin om haar te vragen of schoonmama graag slikt! Zoals ze zeggen : ik heb mijn verstand gebruikt! Voor de rest ben ik volgens iemand : "Just another f**cker who wants to get laid!"

Ik was bijna van plan om die persoon te bedanken, maar ik denk niet dat het een compliment was. Ik ben nu eenmaal een seksbom, die op ieder moment van de dag kan ontploffen, maar mijne madam ziet dat niet in. Ik vrees dat ze eerder voor de ontmijningsdienst werkt! Wie zal het zeggen? 

Zo, net een lekkere soep aan mijn bureau gegeten. 't Smaakt soms beter aan de bureau dan aan de eettafel. 't Is niemand die zegt dat het altijd volgens de Conventie van Genève moet gebeuren! Eten is eten, op de één of andere manier komt het langs achter weer naar buiten!  

Mijn eerste werkweek zit er al bijna op! Al had ik gehoopt dat mijn verlof onvrijwillig ging worden verlengd, dankzij Noord-Korea! Ik vrees eerder dat ze in slaap zijn gevallen. Hoe kan ik hen overtuigen om een raket af te vuren? Ik weet het! 'k Zal hun die spammails opsturen, waarin ze dan op een "bedankingsvoucher" kunnen klikken en wie weet zal onze beste vriend Kim Jung Un uit zijn sloffen schieten! 't Gaat dan misschien eindelijk een keer een beetje warmer worden buiten!   

- Sole

Kraantje Pappie - Pompen 

 

20:20 | Permalink | Commentaren (0) | |

17-04-17

Rechtgezette misverstandelijke toestanden

Ik heb een beetje geflaterd in mijn vorige blog, toen ik het over de verjaardag van de stichting van Noord-Korea had bericht. Ik was ervan overtuigd dat de natie 105 jaar geleden werd opgericht door Kim Il Sun. Blijkbaar is het andersom. Namelijk, 15 april is de verjaardag van de stichter van Noord-Korea. Met andere woorden mocht Kim Il Sun nog geleefd hebben, dan was hij vandaag 105 jaar oud.

Wat een flater van mij. Misschien zijn het dan zijn ouders die de Titanic hebben overleefd en werd kort daarna Kim Il Sun geboren! Wie gaat mij tegenspreken, hé? Misschien een lange afstandsraket uit Noord-Korea, maar zover zijn we nog niet. Ik was dus echt van gedachte dat Kim Il Sun 105 jaar geleden het regime in Noord-Korea had opgericht. Dus bij deze, laten we de Lion King-achtige toestanden vergeten, waarbij ik mij de ouders van Kim Il Sun inbeeldde, die ergens van op een hoge berg de pas geboren leider in de lucht tilden om er daarna iets in de genre van Hakunah matata te zingen!

Bij deze wens ik mijn oprechte excuses aan te bieden aan alle Noord-Koreanen voor deze misverstand. Als straf wil ik gerust wel een keertje op bezoek komen en wie het wenst, wil ik wel een keer op de knop drukken die een lange afstandsraket afvuurt, al was het maar een keer om het westen te provoceren. We kunnen dan samen een keer kijken naar de reactie van Donald Trump, die daar zal staan met zijn toupet in de wind, terwijl hij met een dreigende taal roept van : "Doe dit nog één keer! Doe het als je durft!" Ja, wel en wat was die test dan op paaszondag, meneer de president? Was dit geen teken van provocatie, waarop de Verenigde Staten meteen gingen reageren?

Je zal maar in Noord-Korea geboren zijn. Dat moet daar wat zijn mocht u op 15 april de verjaardag van de stichter zijn vergeten. Stel u voor in de toekomst : "Joepie, 't is de verjaardag van onze stichter. 200 jaar!" Hoe ziet hij er eigenlijk nu uit op zijn 105de verjaardag?

halloween-food-hacks-play-withered-corpse-game_w654.jpg

Stop het stoffelijk overschot van zijn lichaam in een lange afstandsraket! Wie weet wordt het westen dan pas echt bang van Noord-Korea! GEVAAR LOERT OM DE HOEK... schoot mij vandaag te binnen!! Dit was het gezegde dat ik in mijn vorige blog wou neertypen. En ja, blijkbaar moet ik nog een blunder toegeven. De Noord-Koreaanse soldaten in de parades lopen degelijk wel gewapend rond! Gelukkig dat een westerse invasie niet van mijn blog afhangt! 'k Zie ons daar al dat land binnenvallen! "Geen paniek soldaten! Sole liet ons weten dat de Noord-Koreanen niet gewapend zijn!" En een maand later vallen we allemaal onder het bewind van het communistische regime!

Wie weet mag ik dan propaganda op mijn blog schrijven! Voor onze leider, zijn overleden vader en zijn inmiddels 106 jaar geleden overleden opa, de stichter van onze wereld! Wat is 't eerste dat ik zou doen onder een communistische regime? Scheiden van mijne madam en trouwen met zo'n Noord-Koreaanse nieuwslezeres, die zowel naast haar werk als nieuwsanker, ook thuis luidkeels roept, waarna je wenst dat je nooit was gescheiden in de eerste plaats. Hopelijk is er dan ergens een bunker waarin ik mij zou kunnen schuilhouden in tijden van crisis...

Zo, gelukkige verjaardag Noord-Korea! Hopelijk blazen jullie binnenkort niet uw laatste kaarsje uit!

- Sole

Rag'n'Bone Man - Human

  

01:47 | Permalink | Commentaren (0) | |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende