02-06-14

De grote dag

't Wordt spannend de komende uren. Op maandag 2 juni 2014 A.D. gaat ons dochtertje voor het eerst naar school. Of zoals de mama haar al gans de week wijs maakt : "naar de kindjes". En dat ziet ze dan uiteraard wel zitten! "Pelen, met de kindjes!" zegt ze dan. Ja, "PELEN". En wanneer ze over haar pantoffels spreekt, dan zijn het "toffels"! En wanneer ze van mij niet moet weten, omdat ze bijvoorbeeld haar gedacht niet krijgt of oververmoeid is, dan zegt ze het niet gewoon, maar gilt ze het van de daken : "MAMA!" En voor de rest is het vaak van : "bumba poes gdhjehoehko", waarna ik haar dan zeg van : "doe die tuut uit je mond en praat eens mooi!"

En voor die bewuste eerste schooldag heb ik speciaal een dagje verlof genomen. Allé, in onze jargon - (lees : fabrieksarbeiders, zonder mogelijk uitzicht op een betere toekomst, omdat de partner altijd met de bankkaart en de maaltijdcheques op de draai is...) - een dagje "récup". Iets wat ik ten eerste verdiend heb, omdat ik al weer een goed twee weken het werk heb hervat, sinds mijn ongeluk, waarbij ik mijn sleutelbeen heb gebroken.... Ja, ik weet het dat ik het graag uitmelk. En neen, niemand lijkt er medelijden mee te hebben.... Klootzakken!

En ten tweede en dit is waarschijnlijk de werkelijke reden, waarom ik een dagje recuperatie heb aangevraagd, is omdat ik mee ga naar de school en zo maar niet om ons dochtertje uit te wuiven. Maar eerder om haar een trap onder haar kont te kunnen geven, indien ze plots tot het besef zou komen, dat mama en ik, haar voor een halve dag op 't school alleen zullen achter laten... samen met die andere bedrogen kindjes! Van de minste traan of gegil stamp ik ze tot in de armen van de juf!

En misschien zal ik de oudsten ook nog een trap onder zijn kont moeten geven, want maandag beginnen de proefwerken! En als eerste proefwerk is het niet op z'n minst zijn slechtste vak : rekenen, met bewerkingen. Al drie dagen dat we hem met man en macht trachten bij te sturen, tijdens het oplossen van een reeks oefeningen. Hij slaat gewoon dicht en krijgt het niet meer opgelost. Buiten het feit dat hij door de logopedie getest werd en er een vorm van "dyscalculie" werd vastgesteld (te vergelijken met dyslexie, maar dan bij cijfers). Of zoals ik als uitleg heb gevonden : "hardnekkige problemen met het automatiseren van de basisfuncties van het rekenen." En staat er nog bij vermeld : "komt vaker voor bij leerlingen met dyslexie, dan zonder..." Wat hij ook wel een beetje heeft, maar anders is taal zijn beste vak. Maar soms zegt hij "must" in plaats van "muts" of "carnavan" in plaats van "caravan".

Waar is de tijd van de zinnetjes : "de meid snijdt recht en de knecht schijt... ik bedoel SNIJDT sneef... SCHEEF!?" Miljaar, ik heb er nog altijd moeite mee! Maar we zijn van mening dat dit van deze keer niet de oorzaak is. Het is eerder de motivatie dat bij hem ontbreekt. De laatste loodjes die het zwaarst wegen. Dat belooft voor de toekomst, wanneer het examentijd zal zijn...

Ik heb al op mijn knieën gebeden, mij afvragend wat er van mijn kinderen terecht zal komen. Maar iedereen vindt wel zijn weg op deze wereld. En zolang ze maar op het rechte pad blijven en zich niet zullen laten beïnvloeden of betrokken worden bij een steekpartij of zo..., hé! Zeer actueel dezer dagen. Zeker als je als dader er nog eens je bril bij verliest. We zwijgen dan maar van de camera's, waar de burger zich misschien blauw aan heeft betaald via de gemeentebelastingen en zo meer. Want als men achteraf de beelden analyseert... Als men dit kwaliteit mag noemen, die ons moet gaan doen geloven dat we zo de criminaliteit kunnen temperen!

Zinloos geweld blijft maar voortkomen, hoe dan ook. Denk maar aan die allochtone jonge gast, die onlangs met een baseballknuppel met spijkers eraan, in elkaar werd geslagen. Was het in Sint-Niklaas of Hamme? Waarbij tijdens de operatie enkele nagels nog uit zijn schedel werden verwijderd! Naar het schijnt zeer recent in Roeselare, werd er een jonge gast van zijn fiets gesleurd en door een bende in elkaar geslagen en voor dood achtergelaten. Of denk maar eens terug aan die studenten in Gent, die op straat afgeperst worden, terwijl een andere student van zijn balkon de schrijnende situatie met zijn Iphone filmt... in plaats van de flikken ermee op te bellen...

Zinloos geweld kwam - als ik mij niet vergis voor het eerst in 2006 onder de loep toen Joe Van Holsbeeck (17) voor zijn MP3-speler in het Brusselse Centraal station door twee Poolse broers werd belaagd en met zich te willen verweren, met een mes werd doodgestoken door één van de daders. Sindsdien hoort men vaak niets anders dan steekpartijen alom. We houden ons hart vast, mochten onze kinderen ooit de opdracht krijgen om een aardappelmesje mee naar 't school te brengen om te kunnen knutselen... 

Maar goed, terug naar het leukere onderwerp. Ik ben er zeker van dat er morgen geen traantjes bij de dochter zullen vloeien, maar eerder bij de mama. Maar goed, eens we thuis zijn ga ik de mama wel troosten tot twaalf uur. Want ze mag dan meteen haar broek naar beneden trekken en zich in de zetel laten ploffen! Eindelijk het kot voor ons alleen! "Reggae night! We come together when the feelin's right! We'll be jammin' 'till the mornin' light!" JAMMIN? Moet er dan confituur aan te pas komen? En waar zal ik die dan mogen van aflikken? "Yeah man, reggae night!" En er mag nog iemand aan de deur staan bellen! Ik doe niet open! Tot de zetel in elkaar zakt! Zinloos geweld zal hier geen grenzen kennen! Ik zever maar! Mijne madam zit zo niet in elkaar. 't Zal weer zijn van : "ik heb hoofdpijn!" De "grote dag"! Mijn voeten, ja!

- Sole


Jimmy Cliff - Reggae nights

 

22:52 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.