15-07-14

Het moment waarop niemand zat te wachten...

Nadat mijn advocaat zich in mijn naam uitgebreid had geëxcuseerd tijdens de persconferentie van afgelopen zaterdag, voor de vertragingen die ik had opgelopen met mijn defecte computer...

... leek er maandag plots schot in de zaak te komen, toen ik zelf eens had gebeld naar de hersteldienst. Naar het schijnt hadden ze mij al zelf opgebeld naar een nummer dat ik nooit heb opgegeven! "En met het gsm-nummer, leken wij ook geen antwoord te krijgen." Blijkbaar hebben ze nog nooit van een antwoordapparaat gehoord. Zeggen dat ik dan achter ben met bepaalde dingen...

Maar goed, ze hebben prachtig werk geleverd en de laatste twee dagen, tijdens mijn vrije uren, heb ik mij al flink bezig gehouden met het herinstalleren van al mijn programma's. Iedere keer wanneer ik mijn pc wens af te sluiten, krijg ik het bericht om even geduldig te wachten tot de updates zijn geïnstalleerd. Daarnet nog 95 updates! Weet u wat ik zo allemaal kan doen, terwijl die 95 updates worden geïnstalleerd? Als ik tenminste niet van de vermoeidheid in slaap val, zoals daarstraks... Tja, ik vraag het aan jullie! Hoe moet ik dat gaan weten?

Zo, de Wereldbeker voetbal is weer achter de rug. De Argentijnen hebben de titel mooi langs hun neus zien wegglippen, met een teleurgestelde Messi, die opgelucht was, dat hij eindelijk na de ceremonie meteen naar huis mocht gaan... Het zag er naar uit dat de beslissing bij de strafschoppen ging vallen. Stil hoopte ik dat de Duitsers laat op het einde van de tweede verlenging zouden scoren, wat zeer kwetsend kon overkomen voor de Argentijnen. En in de 113ste minuut deed Götze precies wat ik gehoopt had. Het was precies weer de nacht van de lange messen, waarbij Messi het zeker had gevoeld, hoe diep het alaam door zijn hart werd gestoken.

En gelukkig dat Duitsland de finale had gewonnen. Want u weet het misschien niet, maar het was een kwestie van erop of eronder, bij de Schumachers. Iedereen in de entourage van Michael Schumacher zat er een beetje mee in dat hij weer in een coma zou hervallen. U moet trouwens weten dat hij - zij het puur bij toeval - net voor de eerste match van de Duitsers in juni, uit zijn coma was ontwaakt.

Ik heb mij afgevraagd hoe het plots zo snel is kunnen gaan. Hebben ze daar rond zijn bed gestaan en in zijn oren gefluisterd van : "morgen speelt de Mannshaft zijn eerste match"? Of was het eerder van : "het geld is op, laat hem maar ontwaken, dokter!" Niemand die weet hoe het met hem is gesteld of hoe zijn revalidatie tewerk gaat. Ligt iedereen nu wakker in de nacht omdat hij van die rare geluiden maakt, alsof hij zich in een Formule 1 bolide waant? En zal de winst van de Mannshaft een bron van inspiratie zijn om zijn revalidatie tot het einde vol te houden? En wie zal zijn nieuwe biografie neerpennen en met de inkomsten ervan aan de haal lopen?

Ik stel mezelf teveel vragen. Maar welke vragen moet ik mezelf stellen? Zal ik morgen nog werk hebben? Zullen mijn kinderen later nog om hun vader geven? Zal ik dan echt moeten trouwen om weer seks te kunnen hebben? En hoe dronken zal ik aan het altaar staan? Of zal ik op het verkeerde huwelijk aanwezig zijn? Ik trouwen? Ik ben toch niet gek? Ik ben knettergek!

Ik moet er nog doorkomen. En ik heb iets goeds te maken. Ik heb in mijn vorige tekst wat uitgehaald naar Arno, omtrent zijn al te luidruchtige optreden en zijn gevloek op TW Classic. Maar ondertussen heb ik eens de moeite gedaan om naar een album uit 2010 te luisteren met als titel "BRUSSLD". En ik moest vaststellen dat de titels alles behalve "wehehe, wah wah" waren. Een aanrader voor wie eens wat anders wenst te horen... "Hey, wiender van de zee, helpen mekoar, is 't niet woar misschiens? Ah, kust de kloten!"

- Sole

Arno Brussld.jpg


Arno - quelqu'un a touché ma femme

 

22:48 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.