09-08-14

Belgacomstresssyndroom

Ik ben blij te vernemen dat ik de enige ben die problemen lijkt te ondervinden met Belgacom, de afgelopen maanden. Ik ben blij te vernemen, dat ik alleen de voorbije weken ongevraagde promoties ontving en er Tv-boeketten werden geactiveerd, die ik in geen miljoen jaar zelf zou activeren. Ik ben blij om te vernemen dat ik de enige ben die een domeinnaam heeft, liever had - en dan zonder reden geen domeinnaam meer heeft. Ik ben blij te vernemen, dat ik de enige ben die in het verleden problemen leek te ondervinden met zijn e-services. Ik ben zelf nog blijer omdat ik u kan aankondigen dat mijn e-mailadres weer werkt! Oh, ja - het is wel met een nieuwe passwoord, dat eerder de trekken heeft van een satanische raadsel, dan een passwoord, waarbij ik zou kunnen zeggen van : "ideaal, die hoef ik niet vanbuiten te kennen, ik moet alleen maar twee keren hoesten en één keer niezen en hupsakee, ik zit binnen in mijn mails!"

Ik ben blij voor alle reacties. Zelf de pers is niet geïnteresseerd in de rare toestanden van de plotse ongevraagde activeringsdiensten, die als men er binnen de maand niet op reageert, er voor zullen worden gefactureerd. Of dacht u dat ik het verzonnen had? Ik heb veel fantasie, dat is waar.

Ik wou ook mijn naaste kringen inlichten, voor wie net als ik een trouwe klant is bij Belgacom. "Lees gerust mijn blog..." en toen kon ik wel een kogel door mijn hoofd schieten. Want oorspronkelijk stuur ik naar niemand mijn blog en zeker niet naar naaste familieleden, die alle dagen zouden komen neuzen! En dan achteraf beginnen roddelen. Meteen om 4 uur in de ochtend mijn boel verwijderd - liever manueel overgezet naar een nieuwe locatie op de blog. Manueel, bericht per bericht. 't Was 6 uur gisterenmorgen, toen ik het laatste bericht over had gezet. Want blijkbaar bestaat er geen snellere manier dan dit. Men kan de blog exporteren, maar wat je er dan mee moet gaan doen? En toen merkte ik op dat mijn URL verkeerd was en maar niet vinden hoe ik de URL van de nieuwe blog kon veranderen. Het gaat gewoon niet.

Gans de dag op het werk mee bezig geweest. Mij druk gemaakt voor niets. Oké, een bende pottenkijkers uit de familie, die hier komen. Welkom, zou ik zeggen. Ik hoef niet naar een andere locatie te gaan lopen. Willen jullie wat vernemen? Hoe ik mij soms voel, wat ik soms naar verlang. Kom, zit er bij en neem een pint! Voor de rest kust mijn kloten, zou ik zeggen. Als jullie mijn leven willen, hier zijn de sleutels; dit is mijn werk en dit zijn de facturen. Dit zijn mijn twee apen van 9 en 2 en dit is mijne madam, waarvan de smoel meer aan de grond hangt, die futloos met een gezwollen voet in de zetel zit te Facebooken en mij dan de les gaat spellen. Ga vlug, ga het vlug zeggen!

Fuck you! Ik loop niet meer weg! Ik ben 38 jaar, altijd een werker geweest en oh ja als het moet kan ik weer van nul beginnen. En oh neen, 't zal niet met iemand anders zijn, waar u via de blog over kunt lezen of meent te lezen. Ik heb ogen in mijn hoofd en ik kijk naar wat ik wil. En samen met Eddy Wally kunnen we dan allemaal zingen van : "daar mag je alleen maar naar kijken, maar aankomen niet". En voor zover men er dan wel wil aankomen, raad ik toch iedereen aan om een paar latexhandschoenen aan te trekken. Wattefuk? Gewoon verder lezen.

Belgacomstress. Het is nu welletjes geweest. Eigenlijk nog niet helemaal. Ik heb nog altijd mijn domeinnaam niet terug. Ik heb hier wel een factuur liggen, maar of ik die al ga betalen... Ah, zijn we plots aandachtig aan het meelezen?

Vandaag vroeg er een collega waarom ik zo boosaardig keek. Ik antwoordde dat ik boos was. Ik heb die collega voor de rest van de dag niet meer gezien.

Sole is terug op zijn blog! Wie niet tevreden is, piss off!

- Sole


In This Moment - Adrenalize

 

 

00:21 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.