12-08-14

Herfstgevoelig moment

De zomer is voorbij. Ik zat het gisteren al te bedenken, maar iemand nam de woorden uit mijn mond vandaag. 't Is precies of dat de herfst al is begonnen. Deze week de vroege shift en dan moet men mij meestal niet gaan bezighouden met domme vragen. Want dan wens ik er liever meteen in te vliegen, om de vaak te kunnen vergeten. Want ik slaap nauwelijks wanneer ik om 5 uur in de ochtend moet beginnen. Ik tracht meestal om 22 uur in mijn bed te kruipen, maar 22 uur wordt 23 uur en vervolgens 23u45. En dan lig ik nog van de verveling te rollen in mijn bed, terwijl ik onze dochter op de achtergrond hoor, hoe ze hevig in haar slaap ligt te ademen. Er beginnen dan onbelangrijke zaken door mijn hoofd te gaan alsof er een plotse urgentie is, dat ik daar dan persé op dat moment mij moet gaan druk in maken. En dan kijk ik naar de wekker en het blijkt dan al 01 uur te zijn.

Om 04 uur begint die wekker mij wakker te maken. Het enige wat nog aan die wekker ontbreekt is een schijnheilig gezicht dat zegt van : "Ha! Ha! 't is al weer tijd om te gaan werken!" Ik was nog maar net op de werkvloer of een collega kwam naar mij toe. "Niet beginnen treuren," zei hij, "Robin Williams, de acteur is overleden! Hij heeft zelfmoord gepleegd." Tja, hoe reageer je daar op? 't Is nu niet dat het een familielid was of zo. Maar toch deed het raar. Wij hebben altijd de leuke kanten van deze man gekend. En zijn filmrollen die hij vertolkte, zullen ons altijd bijblijven. "Patch Adams", "Mrs. Doubtfire", "Goodmorning Vietnam", "Dead Poets Society", "The Birdcage", "Goodwill Hunting" en wie dit niet wist ook "Popeye". En er ontbreken nog zo veel andere films aan dit rijtje. "One hour photo", "Hook" en de vele animatiefilms waar hij zijn stem aan verleende : "Alladin", "Happy feet" en zo meer...

Robin-Williams-robin-williams.jpg

Tja, hoe gaat men daar mee om? Toeval wilt, dat ik maandag op een filmsite een twaalfpagina lange lijst van overleden acteurs aan het doorbladeren was. Met gemende reacties van "oh ja, dat is waar, die is ook al overleden." En soms was het van : "hij al dood?" Tja, het lijstje wordt nu groter.

De wereld staat daarom niet stil. Ondertussen worden er mensen vermoord in Irak of Syrië door een bende fanatiekelingen, die mensen de keuze geven om zich tot de Islam te bekeren of te sterven. Vrouwen moeten zich laten besnijden en kleine jongetjes moeten met een afgehakte hoofd poseren op Twitter. "That's my boy!" krijgt men dan te lezen. Net op het moment dat ik een tweet met een foto van mijn zoon wou versturen met dezelfde tekst "That's my boy!", waarop hij fier als een pauw poseerde met het slaapkleed van zijn moeder!

That's my boys.jpg

Die fanatiekelingen verpesten toch ook zo graag de sfeer. Alle ongelovigen zullen er op een dag aan moeten geloven, denken ze toch... De Islam wordt weer in het verkeerde daglicht gesteld, terwijl iets verderop Palestijnse kinderen, sterven door de Israëlische bombardementen. Heeft u al foto's gezien van kleine kinderen, waarvan de schedel opengebarsten is en de hersenen ervan ontbreken? En oké, we kunnen Israël voor alles de schuld geven, maar die Hamasstrijders deinzen ook voor niets terug en vuren raketten af, van op een locatie net naast een gebouw waar Palestijnse vluchtelingen schuilen. Dan zijn we verwondert dat er onschuldige burgers overlijden. De Palestijnen moeten die Hamasstrijders de keel dichtnijpen en hun universele rechten opeisen. Maar ja, bij wie moeten ze terecht? Niemand durft een vinger te wijzen naar de illegale nederzettingen van Israël!

Terzelfdertijd tracht het Westen Rusland te boycotten, omwille van dat Poetin niets aan het conflict doet in Oekraïne. Rusland voert nu op zijn beurt een boycot uit op Westerse producten. Had ik als fiere Belg al opgeroepen om de fruitboeren uit ons land te steunen? Neen? Wel koop dan peren! Haast u, want er zijn er bijna geen meer over!

De wereld draait vierkant! Het is al een tijdje geleden dat ik nog mijne madam heb horen spreken over een derde kindje. Bespaar ons daar van! Misschien moet ik haar besnijden? Of moet ik eens een reis boeken naar een land, waar de Ebolavirus heer en meester is! Welke onnozelaars repatrieert zijn onderdanen die de Ebolavirus hebben betrapt, terug naar hun land van herkomst? Laat dat toch ginder creperen en voorkom de uitbraak van dat virus in onze landen!!

Maar goed, als het niet de virus is dat ons te pakken zal krijgen, zijn het misschien malariamuggen, die ook aan een opmars zijn in onze landen, omwille van het klimaat dat aan het veranderen is. Of misschien zullen we op een dag uitgeroeid worden door een kieken die een sabotage pleegt in een kerncentrale, zoals in Doel! Tenzij een windhoos aan kracht wint en er hevige tornado's ontstaan en we allemaal weggeblazen worden.

Ik heb daarnet een remedie bedacht om al die negatieve berichten te vergeten. Ik heb daarnet een speciale croque monsieur gemaakt. En niet zomaar één! Neem twee sneden oud brood die u met smeerboter bedekt. Leg er een schel oude kaas, een schel ham, twee fijne plakjes tomaten, een paar uiringen en nog wat extra gruyère kaas op. Goed toasten en u zult zien hoe het vet er van afspat! Heerlijk! Ik had er nog geen naam voor, maar ondertussen heb ik er één uitgevonden. De "Croque misère!" Patent volgt, dus eten mag, maar blijft met uw vettige poten van het recept af! Smakelijk zou ik zeggen.

- Sole


"Weird Al" Yankovic - First world problems

 

 

16:50 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.