23-11-14

Merci monsieur Aznavour

Zaterdagavond 22 november 2014 zijn mijne madam en ik naar het afscheidsconcert van Charles Aznavour geweest in de Lotto Arena te Antwerpen. Het was een concert die ik voor niets in de wereld wou missen. Iets wat ik al een paar jaren geleden ook al zei, toen hij ook naar Antwerpen was gekomen. Maar toen was het mij echt niet gelukt om er te geraken. En dit keer was het er bijna ook niet van gekomen, toen ik opmerkte terwijl we al op de baan waren, dat de tickets nog thuis op de tafel lagen!

Wie kent Charles Aznavour eigenlijk niet? Al veranderen de tijden en de genres in de muziekwereld, Charles Aznavour is als het ware nog één van de laatste iconen op deze planeet. De Franse chansonnier werd in mei van dit jaar maar liefst 90 jaar oud!

Ik groeide op met zijn muziek. Hoewel... Mijn ouders hadden slechts één 33 toerenplaat van deze man! Maar wat een plaat. "La Bohème", "Et pourtant", "La mamma", "Que c'est triste Venise" en zo'n acht andere grote hits, wat moest een mens nog meer hebben? Een plaat die ik stiekem meenam, toen ik alleen ging wonen. Tenminste één plaat dat veilig wordt bewaart en niet dreigt verkocht te worden voor een appel en een ei, zoals mijn moeder in staat is om te doen. Als ze die echt terug wilt, samen met nog een tiental andere LP's die ik destijds mee geripped heb (lees : gestolen heb) als het ware, dan zal ze met garanties over de brug moeten komen dat die LP's niet verloren zullen gaan of in de handen van vreemden zullen vallen.

Thuis bij mijn ouders liggen nog een 40 tal andere LP's van andere artiesten en genres, die in het verleden al voor discussies hebben gezorgd, omdat ik van mening ben dat die in de familie moeten blijven. Het minste wat ik zou kunnen doen is er een kopie van nemen, maar zelfs daar lijken alle onderhandelingen in het slop te hangen. Met op de koop toe nog een ruzie die is ontstaan over een heel andere zaak, waardoor ik sindsdien alle contact heb verbroken, lijken de kansen klein om die LP's nog in mijn handen te krijgen.

Maar goed, die LP van Charles Aznavour ligt veilig opgeborgen en werd reeds gedigitaliseerd. En zaterdagavond wou ik er absoluut bij zijn. Het was even wel schrikken toen eind oktober werd aangekondigd dat Charles Aznavour in het ziekenhuis werd opgenomen met een infectie en waarna reeds een paar concerten werden afgelast.

Maar de legende leek zaterdagavond zo dynamisch te zijn, dat men het bijna zou vergeten dat hij reeds zo oud is. Tot hij er ons zelf attent op maakte hoe oud hij was, waarbij hij zich ietwat verontschuldigde mocht zijn stem ruw overkomen en mocht hij eventueel een woord vergeten uit zijn liedjes. "Maar gelukkig heb ik nog een teleprompter bij de hand, dat mij toestaat om de teksten te herinneren!" zei hij. "Veel artiesten gebruiken het, maar ik ben de enige die het toegeeft! Dus mochten jullie mij opeens zien vooruit buigen..." (om ons te laten begrijpen dat hij op de koop toe ook wat minder goed ziet...)

Meteen kon men ook vaststellen dat het om een grote artiest ging. Zoniet een perfectionist. Bij het opkomen met zijn eerste nummer, onderbrak hij zijn orkest omdat hij niet tevreden was met het geluid. En inderdaad het geluid was bij momenten niet al te best. Wat samen met een taterende vrouw, twee stoelen verderop naast mij, de enige irritante momenten waren van het concert. Waarom die vrouw eigenlijk naar dat concert was gekomen, weet ik ook niet. Ja, u mevrouw in blok 148, rij 10 op stoel 1! Kon u echt uw bek niet houden? Maar na een eindje lette ik er niet meer op... Grrr!! Oude doos!

Sorry! Het publiek was inderdaad gemengd. Niet alleen op het vlak van leeftijd, maar ook qua nationaliteiten : Belgen, Nederlanders, Fransen, Duitsers, Engelsen, alsook een oudere mevrouw die naast haar stoel was gevallen (nationaliteit onbekend...). En voor wie zich vergeten voelt, mail me gerust en ik zal deze blog updaten. En neen, ik was de jongste niet! Ik vermoed een tienjarige knaap, dat die de jongste was!

2014-07-01-roma-3.jpg

Bron foto : http://www.charlesaznavour.com/

Al ken ik zowel een beetje zijn repertoire, toch klonken zijn eerste liedjes mij volkomen onbekend voor. Waarop Aznavour ons attent maakte en zei : "de nieuwe liedjes worden waarschijnlijk niet meteen verwelkomt. Maar ik zal u nog twee of drie nieuwe liedjes zingen en dan beloof ik u om de oudere successen te gaan zingen!"  Successen zoals "La Bohème", "Il faut savoir", "Que c'est triste Venise", "Hier encore", "Mourir d'aimer", "She" en oh wat nog...? "Ave Maria", "Les deux guitares"... En ik hoor u al zeggen van : "Ja, ja, wij waren er ook bij, hoor!"  Maar doe het hem maar eens na op zo'n hoge leeftijd. Vurig zingen en soms op één been rondhuppelend. Ik wist soms niet wat ik zag! Vooral niet na de opvoering van "La Bohème" waarbij hij zijn handdoek naar de voorste rij gooide en meteen een zestal fans er als de wilde beesten op neersprongen.

Toen iedereen dacht dat het afgelopen was en de taterende vrouw van twee stoelen verder als de bliksem was verdwenen met haar man, die ik zo beklaag en tezelfdertijd wel bewonder om haar van 's levens nooit te hebben gedumpt... kwam Aznavour nog éénmaal terug tijdens de staande ovaties die meer dan vijf minuten hadden geduurd. Of het op algemeen verzoek was, weet ik niet, maar hij besloot te eindigen met "La mamma". Voor wie het lied niet kent : het gaat hem over een Italiaanse vrouw dat op haar sterfbed ligt, omringd door haar familie, die zich op haar overlijden voorbereiden.

En dat vond ik een mooie afsluiter. Dat was het liedje die ik altijd in het achterhoofd had voor mijn overleden grootmoeder. Wat ik in alle stilte ook had gespeeld, nadat mij werd bekendgemaakt dat ze was overleden. Een ware knipoog vond ik, waarbij het lied eindigt met : "jamais, tu ne nous quitteras!"

Ik was blij dat ik er bij was en ergens had ik gedacht dat hij ons allemaal "adieu" zou zeggen. Maar die woorden zijn nooit over zijn lippen heengegaan. Wat niet wilt zeggen dat we hem nog zullen terugzien. Op weg naar zijn volgende concert, geladen met tonnen bloemen en kaarten... wens ik hem het allerbeste en vooral : "Un grand merci à vous, monsieur Aznavour!"

- Sole


Charles Aznavour - La Bohème 

 

 

 

16:33 | Permalink | Commentaren (1) | |

Commentaren

Ongelooflijk wat hij presteert op zijn leeftijd, daarvoor wil ik tekenen....maar ik kan niet zingen. Zijn liedjes blijven een lust voor het oor, tenminste als ze door hem gezongen worden. Een prachtstem heeft hij.

Gepost door: bea | 23-11-14

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.