07-12-14

Uit de isolatie

'k Heb mij veel te lang afgezonderd van de wereld. Op den duur begon ik een leven te leiden dat enkel kan vergeleken worden met dat van wijlen koningin Fabiola. Met dat verschil dat ik nog geen dreigbrieven ontvangen heb in mijn leven. Tja, koningin Fabiola is niet meer. Een stukje geschiedenis dat weeral verdwijnt, zegt men. De vrouw dat ooit achter de koning der Belgen stond. Een man die met ijzeren hand regeerde en waarvoor iedereen sidderde en beefde. Ja, al is het nooit bewezen geweest, maar wijlen koning Boudewijn had mogelijk bloed aan zijn handen!

Na zijn overlijden in 1993 werd de macht sterk ingeperkt voor de monarchie. En met reden. Een democratische regering dat nog door de koning zou worden geregeerd, kon niet meer. Beter nog, toen Boudewijn er niet meer was, wist men meteen wat te doen. Er moest een gehoorzame vorst aantreden. Dus werd Prins Filip toen op een beleefde manier opzij gezet. Hij was te jong, onervaren en heeft te veel aan de zijde van zijn onkel gestaan.

Velen van ons dromen nu echter van een toekomst zonder monarchie. Waarom zouden wij nog een koningshuis nodig hebben? Voor de pracht en praal? Wacht dan maar eens tot we zullen weten hoeveel de staatsbegrafenis van Fabiola ons weer zal kosten. Net nu we reeds weten hoeveel we allemaal uit onze zakken mogen ophoesten om de besparingen mee te financieren.

Maandag weeral een regionale staking en de week erop is er de nationale staking. Zal het iets opleveren? Zullen er maatregelen teruggeschroefd worden? Wie wilt er daar nu nog op wachten? Zou het niet beter zijn mochten we in de voetsporen treden van wat de meeste Arabische landen de voorbije twee jaren hebben gedaan? Met name een genre Arabische lente organiseren, maar dan met minder bloedvergiet en het liefst zonder falen? Want welk Arabisch land heeft het nu beter sinds de Arabische lente? Syrië? Egypte? Libië? En wie zal er de opmars van al die Arabische extremisten tegenhouden? De coalitietroepen? Als we op hun reddingsoperaties zullen moeten rekenen om niet onthoofd te worden, dan zijn we er alvast vet mee! 

De afgelopen maanden had ik zin om de Flamenco te leren dansen. Maar toen men mij vertelde dat Fabiola op haar sterfbed lag, moest ik gedesillusioneerd terug naar huis keren. Ah komaan, ik ga het maar toegeven zeker? Ik vind het jammer dat ze er niet meer is. Niet dat ik er al was toen zij de koningin der Belgen werd. Maar toen bleek dat ze geen kinderen kon krijgen en ze alle kinderen uit ons land als haar eigen kinderen beschouwde, dan mag ik zeggen dat ik één van die kinderen was. Oké, misschien ging het dan wel geen borstvoeding zijn. Maar de erfenis later ging mooi meegenomen zijn.

Ik vergeleek ooit Fabiola nog met Yoda uit Star Wars, toen ze in haar oude dagen met haar stijve kapsel rondliep met behulp van een wandelstok. Maar - en al draag ik evenwel geen hoed - toch zet ik die figuurlijk af voor haar humoristische zet die uitvoerde op het militaire defilé van enkele jaren terug, nadat ze door een onbekende per brief werd bedreigd, waarin stond geschreven dat ze met een pijl en boog ging worden afgemaakt. Ik vond het machtig hoe ze daar stond met een appel in de hand. Het ging evenwel nog grappiger zijn geweest mocht er daadwerkelijk een pijl door die appel zijn geschoten. Wie weet had ze dan nog een appel of twee uit haar zakken gehaald! Chapeau ma reine!

Ja, ik ga haar missen en mijn deel van het geld dat in de dotaties stak en dat later naar één van haar dubieuze fondsen werd overgeheveld om zo de successierechten te omzeilen. Maar eigenlijk, zijnde van Spaanse afkomst, wat heeft ze toch veel bijgeleerd sinds ze in België woont! Net als een echte Belg wist ze de fiscus te omzeilen, met dat verschil dat ze tegen de lamp is gelopen. Och, eigenlijk was het gewoon waarschijnlijk een stunt om de minder bevoorrechte burgers onder ons, meer aan te sporen om ons zwartgeld zonder tegenspraak aan te geven! Zoiets van : "ziet u wel, de grote vermogendheden worden over dezelfde lijn getrokken!" Toen wel nog ja!

Maar goed, blauw bloed of niet, op een dag slaat voor ieder van ons het noodlot toe. Hopelijk op een natuurlijke wijze. En niet na in elkaar te zijn geslagen door een drietal lafaards die in uw gezicht stampen of met een ijzeren staaf uw neus verbrijzelen of weet ik veel nog op welke manier.

En over de moord van dat meisje uit Aarlen wil ik niets kwijt. Maar het zal u maar overkomen, dat een sadist uw kind zo ontvoert en vermoordt. En hopelijk was het alleen maar dat. Want niemand durft te speculeren en dat werd uitdrukkelijk ook gevraagd om het niet te doen. Maar wie had er baat bij om weeral eens een kind van het leven te beroven? Al kunnen we dat niet echt vatten, toch kan ik mij inbeelden hoe dat meisje bang moet zijn geweest. En wat staat er de dader of daders te wachten? Levenslang met kans op een vervroegde vrijlating?

Het is een harde week geweest vol droefheid. Ook Bobby Keys is niet meer. "Wie?" zult u zeggen. De saxofonist van onder andere de Rolling Stones. En dan is er nog Luc Devos. Mia had het licht gezien in één van zijn liedjes. Hopelijk ziet hij die nu ook aan het einde van de tunnel. Het is altijd jammer wanneer een goed mens overlijdt en het is moeilijk om er een volksfeest op na te houden, wanneer alles scheef draait. Maar we moeten en zullen er het beste van blijven maken.

Althans dat hoop ik ook te doen.

- Sole

AC/DC - Rock or bust

 

 

00:57 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.