02-01-15

Zien of ik het nog kan

Tien, negen,... wacht, wat komt er weer na de negen? Zeven, zes, vijf, vier, drie... Ja, komaan zeg! Gelukkig nieuwjaar allemaal! Blaas voor 't zelfde geld allemaal mijn zak en ga het ergens anders vieren. 2015 is van start gegaan. Wie gaat er dit jaar het licht zien, behalve Mia? Het mag zijn wat het wilt en ik was ook zeer zwaar onder de indruk toen ik hoorde dat Luc De Vos was overleden. Maar ze mogen het nu wel stoppen met het uitmelken ervan. We gaan hem allemaal missen, dat wel. En ik doe trouwens alle dagen de afwas... Doordenkertje.

Ja, ik ben terug. Had geen zin in december iets te schrijven. Ik heb zelfs mijn jongste blog "Saul's blog" verwijderd. Mijn berichten werden daar oorspronkelijk nooit publiek gemaakt. Eerst dacht ik dat ik door Proximus werd gecensureerd, omdat het ietwat te grof gebekt was. Maar toen ik hen er had over gevraagd, bleek na onderzoek dat mijn blog ingesteld stond, lieten ze mij achteraf weten, als zijnde "verdacht". Wat? Wie zat hier weer achter? De C.I.A.? 

Maar goed, ik heb geen zin om de gespleten personae te gaan uithangen. Vandaag een blauw pilletje voor deze blog, morgen een rode voor de andere en overmorgen de verkeerde pil, waardoor ik met een stijven zou moeten een blog schrijven. Hoe moet een mens dan gaan tokkelen op zijn klavier, wanneer de tafel scheef staat, hé? Vertel mij dat even!

Maar goed, in december had ik er helemaal geen zin om te bloggen. Ik was als het ware op zoek naar de ware ik. Plots had ik die gevonden... toen mijn zoon het licht in de badkamer aanstak en ik mezelf in de spiegel zag. Mensen verschieten vaak wanneer ze mij voor het eerst ontmoeten. En nu moet ik toegeven dat ik weet hoe dat komt! Ik moest heel even ook van mezelf verschieten, toen ik mezelf in de spiegel zag. Ik had altijd een beeld van mezelf waarbij ik dacht dat ik lang blond haar had, met een gespierde bovenlichaam, goed geschapen aan de onderkant en zo meer. Het enige wat er van waar is, is het onderste gedeelte, voor de rest doe geen moeite, tenzij een afspraak met u dames in het donker ook goed is?

Ah, ik heb niemand nodig. Geen minnaressen op het werk of daarbuiten, laat staan een oude goede vriendin. Ik heb mijne madam! En hoe meer ze haar melige romans leest, hoe meer ze goesting heeft. De laatste tijd - al stoort het mij soms dat ze daar gans de tijd in de zetel ligt te lezen op haar Ipad -  kan ik eigenlijk niet klagen. Ik heb niets meer tekort. In tegendeel! Ze heeft zo veel zin de laatste tijd, dat ik verplicht ben geworden om af en toe haar avances af te wimpelen! Hey, op den duur ga ik geen vrije tijd meer voor mezelf over hebben!

Goed, 2015 is net begonnen. Een paar weken geleden heb ik gevoeld hoe het was om bijna lotto miljonair te zijn. Gelukkig ben ik dat toen nog niet geworden. Want ik heb vernomen dat een goede vriendin van mij op zoek is naar een miljonair, maar zo gemakkelijk wens ik mezelf niet te geven. Ze zal er voor moeten vechten en daarom heb ik aan een boksmatch tussen zij en mijne madam gepland. Met als scheidsrechter Delfine Persoon. Foert, beter Delfine dan een kakmadam, genre Kim Clijsters. Niet dat ik die zaak weer wens op te rakelen. Maar Delfine Persoon had degelijk wel de benoeming "Sportvrouw" van het jaar verdiend!

U moet nu ook niet gaan beginnen denken dat ik een boontje voor Delfine heb. Stel u voor dat ik na haar matchen met haar naar bed moet. En we zwijgen dan nog over de ochtend wanneer ik naast haar wakker moet komen. En de kans op een vervroegde stadium van de ziekte van Alzheimer of Parkinson te moeten vaststellen... Neen dank u. En op de koop toe, ze werkt bij de Federale politie (spoorwegpolitie). Zie dat ik op een dag op heterdaad word betrapt wanneer ik eens in het geniep aan het masturberen ben! Ik zie mij daar al zitten aan haar bureau, terwijl ze mijn vingerafdrukken afneemt en met een staal van mijn zaad staat te wuiven, zo van : "Nu heb ik je, ventje!"

Delfine Persoon.jpg

Foto : Diana Prazak

Het nieuwe jaar werd met veel geknal ingeluid, maar ik begrijp echter niet wat we echt zijn gaan vieren, wetende wat de regering voor ons allemaal in petto heeft. Zogezegd meer jobs, maar daar zijn we vet mee. Een indexsprong, verhoogde belastingen, meer werkdruk... De hoge pieten hebben ons allemaal in hun greep en wie niet mee wil, zal waarschijnlijk op straat belanden en geraak dan maar weer eens aan een deftige job.

Neen, ik zie het nieuwe jaar niet rooskleurig in. Ook wens ik het niet negatief in te zien. Op het einde van het jaar word ik er veertig en ik heb al lang die stille droom om op die leeftijd als het ware op pensioen te kunnen gaan. Godverdomme, 't was me bijna gelukt een paar weken terug.... Nog een jaar. 

Met pensioen gaan is een groot woord. Ik zou niet alle dagen thuis kunnen zitten. Dat heb ik al de voorbije twee weken, dat ik met verlof ben geweest, willen ondervinden. Het is te vroeg om alle dagen niets te doen, behalve de paar huistaken die ik uitvoer. Het rustiger aan doen, dat wil ik bereiken. Of mij dat zal lukken ligt uiteraard niet voor de hand. Maar kom, het is toch een betere vooruitzicht, dan wat ik in mijn jongere jaren had. Ik beweerde toen altijd dat ik aan mijn vijftigste een einde aan mijn leven zou maken. Maar aangezien ik nog elf jaren van die bewuste leeftijd ben verwijderd, denk ik er plots anders over. Ik heb evenwel al vijf dagen te kampen met een zware hoest. Stilaan begin ik te twijfelen of ik wel mijn vijftigste verjaardag zal halen...

Maandag terug gaan werken! En het is raar om te zeggen, maar ik kijk er echt naar uit. Het enige dat ik zal ontzien is om tegen iedereen een gelukkig nieuwjaar te moeten gaan zeggen. "En een goede gezondheid en al wat je wenst, moet je zelf kopen..." Weet u wel, zo van die grappige opmerkingen, die men weer zal te horen krijgen. Waarop je soms zin hebt om te zeggen van : "dat doe ik al...!" Maar dan willen ze meer weten dan wat er op mijn lege Facebook pagina staat. Ik ben blij dat ik niet op Facebook zit en ik geen Ipad of een Iphone bezit. Maar simpelweg een gewone oude gsm-toestel dat meer af ligt dan aan.

Ik hoef niemand te horen of te zien! En dit jaar zal ik daar nog strenger in zijn. Zo zijn er een heleboel mensen die ik dit jaar nog weiger te zien of aan te spreken. Ze kunnen allemaal mijn rug op. Vandaag ontving ik nog een bericht van iemand die mij een gelukkig nieuwjaar toewenste en er van de gelegenheid gebruik maakte om haar nieuwe mobielnummer door te geven. Steek hem in uw achterste mens! Nu ga je eindelijk een keer iets laten weten? Nu, ik begrijp wel dat er veel mensen zijn die ook al lang op een antwoord wachten van mijn kant. Alles op zijn tijd zou ik zeggen. Eens ik mij een secretaresse kan aanschaffen, zal alles weer in orde komen!

Voor de rest komt mijn gezin op de eerste plaats... Ik was altijd boos op mijn vader toen hij mij vroeger zei van : "ik ben jou vriend..." Waarmee hij eigenlijk bedoelde dat "vrienden" er nooit zullen zijn, wanneer je ze nodig hebt. Toen was ik daar enorm kwaad voor, maar die klojo had eigenlijk wel gelijk. Wie? Mijn vader en normaal leeft hij nog...

Allé, ik ben terug en 'k ga mijn best doen om af en toe weer iets te posten op deze blog. 'k Zou eigenlijk de helft moeten verbergen en jullie er iets voor laten betalen. Zo'n dertig cent of zo. Zien of ik daar miljonair kan van worden. En als ik dat word, dan mogen jullie alles gratis bekijken... Ik kan jullie dan misschien allemaal verplichten om - na iedere zin - naar een reclamespot te kijken... Extra inkomsten ter compensatie voor het gratis mogen lezen. Heb ik een gat in de markt gevonden?

- Sole 

Paloma Faith - Can't rely on you

 

01:06 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.