04-02-15

Woningen te huur : niet voor iedereen zo blijkt

Eindelijk zal ik een thema aansnijden, die ik voorlopig nog stil wou houden. Enerzijds omdat het oorspronkelijk niemand zijn zaken was en anderzijds heeft iedereen zo wel zijn eigen zorgen. Maar er scheelt iets eigenaardigs met onze immobiliënkantoren in Vlaanderen. Althans wat mijn perspectief betreft, in de streek van Roeselare.

We zitten met een probleem. De nachtmerrie van iedere huurder en ik bedoel dan wel de goede huurder, die een goede verstandshouding met de verhuurders heeft en dus ook altijd de huur tijdig betaald. En gaan we het nog een schepje hoger brengen : en die de huurwoning ook in een deftige staat houdt. Onze huurwoning belandt binnenkort op de verkoopmarkt. Hoewel we als eersten de kans krijgen om het pand te kopen, zijn wij er echter niet in geïnteresseerd.

Voor diverse reden : één voornamelijk reden is de drukte van de school waar we net naast wonen en waarbij we alle dagen het lawaai van de aanpalende turnzaal moeten aanhoren. En dat is zo maar niet tijdens de gewone lesuren. Neen, na de lesuren worden er nog nevenactiviteiten georganiseerd, waardoor we lawaai moeten aanhoren tot soms vaak 20u45 in de avond! En neen, ik overdrijf niet. De woning is wel oké, maar in de toekomst zal er toch wel het één en 't ander moeten worden gerenoveerd. En we zijn niet van plan om die gebreken in ons budget over te nemen, boven de verkoopprijs. Een pand die mogelijk wel voor meer dan 250.000 Euro verkocht kan worden!

Het nieuws sloeg in als een bom, maar mij verraste dit niet echt. Ons huurcontract verloopt in 2016 en er leefde al enige tijd een voorgevoel in mij. Helaas is de verkoop één jaar eerder aangekondigd, dan gepland.

Even terug in de tijd....

November 2011 : ons tweede kindje, een flinke dochter werd geboren. Helaas werd ons dochtertje met een afwijkend handje geboren. Ze heeft geen vingertjes aan haar linker handje. Een schok, vooral omdat we negen maanden aan een stuk te horen kregen dat de zwangerschap er prima uitzag, met de geruststellende woorden van de gynaecoloog : "hier is het hoofdje, perfecte grootte voor deze periode, dit zijn de beentjes, dit zijn de armpjes... en dat lijkt op een meisje..." Op de echografie kon echter niets worden vastgesteld dat er iets mis was met het handje. De reden van de misgroeiing : bloedvaten die niet zijn kunnen doorstromen.

Sindsdien spreken we van een vuistje en een handje, tegen ons dochter. Maar wezen jullie niet getreurd; onze flinke dochter van drie stelt het goed. We zijn vaak verrast om te zien hoe zij voor haar drie jaar, goed haar plan kan trekken met één hand en dat vuistje. U zult zeggen dat dit logisch is. Vertel dit maar eens aan ouders die in hun verleden niemand met een handicap hebben gehad.

Sindsdien hebben wij besloten dat de moeder thuis blijft om voor de kinderen te zorgen tot beiden voldoende oud zijn, om allebei hun plan te trekken. Vooral voor ons dochter werd hiervoor gekozen. Van mijn kant, ben ik de enige die werkt en een vast loon verdient. Mijn vrouw verdient een verhoogde inkomen voor de dochter en dit tot de volgende herziening in 2018. Voorwaarde is dan wel dat ze niets extra's verdient. En dat systeem werkt. We geraken rond en we hebben geen schulden en moeten we het zeggen, een zeer hoge huur betalen wij nu ook niet.

Wat niets te maken heeft met die uitkering, zijn de andere voordelen die we door de toestand van ons dochter erbij hebben. Ik noem ze dan wel voordelen, bij een nadeel. Want ik wil dat iedereen goed beseft, dat ik liever een kind had met twee handen en dat al de rest op de gewone manier zou verlopen. Maar we hebben wel recht op één verminderde huurmaand per jaar en we hebben ook recht op een vermindering op de facturen van elektriciteit en gas.

Kom nu het probleem : van zodra de woning te koop zal staan, eigenlijk van zodra die verkocht zal worden, hebben wij als huurder zes maanden de tijd om het pand te verlaten. Officieel moeten wij nu nog niet weg. Maar u kunt begrijpen dat we ook niet bij de pakken zullen blijven zitten. Meteen zijn we actief begonnen met het afschuimen van de huurmarkt. Meteen een mooie ruime woning gevonden. Maar helaas kregen we te horen dat de verhuurder liever andere kandidaten wenste. Wat echt de reden was van deze weigering is niet geweten. Maar goed, op naar de volgende dachten we toen.

We zijn nu drie weken verder, we hebben reeds 4 woningen bezocht en nog afspraken aangevraagd om 3 andere woningen te gaan bezoeken. In beide gevallen, laten de betrokken immobiliënkantoren niets van zich weten, sinds we onze situatie hadden uitgelegd omtrent wat we verdienen. Vandaag kregen we uiteindelijk te horen van één makelaar wat mogelijk de reden is. De sector heeft zichzelf een vereiste opgesteld waaruit moet worden onderzocht of de kandidaat huurders wel voldoende verdienen per maand. Net een beetje als bij het aankopen van een woning, waar men acht op z'n minste 10 procent van de aankoopprijs uit eigen kosten te kunnen voorleggen. Men oordeelt dat met mijn loon het in een zekere zin is afgeraden om een woning van rondom de 750 Euro aan ons te verhuren.

U zult zeggen 750 Euro?! Wel dit zijn tegenwoordig de huurprijzen in Roeselare en omstreken. Oh ja, er zijn enkele panden voor wat minder. Dat is als men in een krot wenst te gaan wonen, dan is alles mogelijk. Ik zeg degelijk wel krotten. Krotten met amper een gaskacheltje in de living of met een klein tuintje, waar je maar twee stappen kunt zetten. Krotten met 2 slaapkamers, terwijl wij toch wel op zoek zijn naar een drietal kamers en noem maar op. In het beste geval een vierde kamer voor de bureaus.

Eén immobiliënkantoor uit Roeselare centrum, waarvan ik de naam niet zal vernoemen, beloofde ons de afgelopen week van ons op de hoogte te brengen omtrent een mooie pand die te huur staat, niet ver van hier vandaan. "Ik laat u zeker iets weten tegen donderdag. Sorry, ik laat u zeker nog iets weten. Tegen maandag zal ik u opbellen..." Ondertussen zijn we woensdag en we hebben nog niets vernomen. Hetzelfde geldt voor een andere kantoor. Die eerste kantoor is al verwittigd met een mail die ik zonet heb gestuurd. Waarbij ik die dankte om ons in de kou te laten staan. En terwijl ik er toch mee bezig was, heb ik mijn persoonlijke excuses aangeboden omwille van het feit dat onze dochter met een handicap is geboren en dat we als ouders besloten hadden om voor haar te zorgen, met de moeder die een werkonderbreking is aangegaan. Dan weet ik nu tenminste dat hij een grondige reden heeft om ons niet meer te contacteren.

Ik sta er sterk tegenover. Normaal gaan we wel ergens terecht komen. Ofwel gaan we op straat belanden! Zo een beetje zoals met die kerel die nergens welkom was omdat hij een hond had als huisdier en gedurende de eindejaarsfeesten in zijn wagen leefde! Tot hij voor kort eindelijk hulp kreeg aangeboden en toch een woning had gekregen, waar zijn hond ook welkom was. Mijne madam van haar kant laat haar hoofd zakken en niets lijkt haar te interesseren. Zelfs een pand dat te koop staat, waar we mogelijk goed zouden kunnen zijn interesseert haar niet.

Wat dat betreft, sinds het slechte nieuws ons bekend werd gemaakt, lijkt enige vorm tot een constructieve gesprek niet meer mogelijk. Als het zo verder gaat kan het nog zijn dat we elk onze eigen weg zullen gaan. Dit is mijn toestand als bijna 40 jarige man, met een vrouw van 32. Dat heet volwassen zijn. Ondertussen moet ik nog wel dagelijks de stress aanvechten op het werk en zijn de belastingen net binnengekomen en is het ook weer de periode van de eindejaarfacturen voor water, gas en elektriciteit. Vader wordt grijzer met de dag, maar hoe zou dat komen, hé?

Wat mij weer goed zal helpen is de nieuwe muziek van mijn beste vriend hieronder... De beste hulp tegen depressies...

- Sole

Marilyn Manson - Deep six

 

    

01:46 | Permalink | Commentaren (1) | |

Commentaren

Beste Sole,
De angst bij de verhuurders om een huurder in hun woning te laten die in hun ogen een risico vormt, is groot. De wetgever in Belgie is nefast voor huiseigenaars als ze geconfronteerd worden met een huurder die van het systeem "misbruik" maakt. Daardoor laten huiseigenaars het vuile werk ( selecteren van een huurder ) over aan een Immokantoor en ten tweede vragen ze een hoog huurgeld om sowiezo al een selectie te maken.

Toch veel succes Sole

Gepost door: Lecointre Frank | 03-08-15

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.