08-04-15

Ergens tussen de 18 en de 65 - deel 1

Wanneer ik iemand zie lachen, dan kan ik het niet laten om de tanden van die persoon te observeren. En men kan vanuit meerdere perspectieven naar iemands' tanden kijken. Langszij, vooraan, onderaan, bovenaan, met een verrekijker, met de vuist, met een baseballknuppel, noem maar op.

Toen mijn collega vanmorgen iets tegen mij vertelde terwijl hij met zijn tanden bloot lachte, merkte ik meteen dat er een tand ontbrak bovenaan, tussen zijn ene premolaar en zijn molaar. Akelig gewoon, mensen die er nog goed uitzien en die dan tanden tekort hebben. Het overkomt ons waarschijnlijk wel allemaal eens op een weg, dat we een tand moeten missen. Zo moest ik enkele jaren terug twee rotte wijsheidstanden laten verwijderen. Maar het waren gelukkig wijsheidstanden die helemaal achteraan zaten en die stuk zijn gegaan omdat die moeilijk te poetsen waren. Maar wanneer mensen zo moeten rondlopen met een gat pal in 't midden van hun bek, bah! Akelig!

Maar goed, vaak kan men er niet veel aan doen. Ik koester altijd de droom dat ik als oude man nog al mijn natuurlijke tanden zal hebben. Ik zou het mij niet durven inbeelden dat ik op een dag met een vals gebit door het leven moet gaan. Akkoord, wanneer men naar oude archiefbeelden van Keith Richards terugkijken, toen hij met rotte tanden optrad in zijn jongere dagen, dan mogen we wel tevreden zijn met zijn huidig vals gebit. Hij straalt er gewoon mee. Ik zwijg dan nog over dat vals gebit van mijn grootmoeder, die ze destijds iedere nacht liet rusten in een glas water met zo'n speciale bruistablet. Tenzij het aspirine was voor het gebit die alle dagen van de pijn klaagde... Maar voor zover ik het mij kan herinneren sprak dat gebit mij nooit aan, dus vermoed ik niet dat het ergens een eigen leven leidde...

Ik poets alle dagen mijn tanden. 's Morgens, 's middags en 's avonds. Soms meerdere keren overdag, naargelang wat ik gegeten heb als tussendoortje. En soms spoel ik ze af tussen de benen van mijn vrouw, zoals een vis die een walvis aan de haren reinigt, of hoe ik dat ook moet uitleggen. Nooit geen documentaire gezien over walvissen? De geur is althans hetzelfde... Mensen vragen zich dan af waarom ik niet verzot ben op garnalen... Maar goed ik dwaal weer af... En mijn humor staat niet op peil.

Sinds vorige week lijk ik helaas wat last te hebben van mijn "natuurlijk" gebit. Ik mag dan ook wel vorige week met de schijterij hebben gezeten. Voor zover ik het mij kan herinneren, is er niets via mijn mond uitgekomen. Neen, ik zeg dat omdat ik altijd mijne madam de duivel aandoe, wanneer ze misselijk is en naar het toilet met een emmer moet spurten. Dan zeg ik haar altijd dat ze niet langs haar mond moet schijten, maar langs haar gat... Dan is het vaak mijn beurt om te spurten, wanneer ze de emmer achter mijn hoofd aangooit!

Aan de linker kant van mijn gebit, lijk ik moeite te hebben om op voedsel te knabbelen. En rechts blijft er de laatste week voortdurend stukjes voedsel vast te komen zitten ergens tussen mijn achterste tanden. Links vermoed ik dat er misschien een barst zit in de kunststofvulling van één van mijn achterste tanden. En rechts vermoedde ik aanvankelijk dat mijn tandvlees misschien ontstoken was. Maar toen ik met een klein spiegeltje mijn gebit inspecteerde in de spiegel, heb ik een akelige ontdekking gedaan. De zijkant van een premolaar blijkt helemaal verdwenen te zijn. Ik ben dan wel geen tandarts, maar ik weet al meteen zeker dat deze tand niet zal kunnen worden gered. Op die plaats kan er geen vulling worden aangebracht.

Alle dagen poets ik mijn tanden. Ik spoor zelfs mijn kinderen aan om hun tanden te poetsen. Want de laatste tijd lijkt onze oudsten van tien zijn voeten eraan te vegen. Drie dagen na elkaar trof ik een keiharde uitgedroogde tandenborstel aan. Het is zo ver gekomen dat ik een brief had geschreven in naam van Sinterklaas en de Pakjespiet, waarbij ik zijn tandenborstel eraan had gekleefd met plakband.

Tja, vroeger was hij een verbeten fan van Sinterklaas en Zwarte Piet, waarmee hij ons constant irriteerde. "Later wil ik een Zwarte Piet worden! ", zei hij vaak, terwijl hij in zijn Zwarten Pietenpak op zijn kousen rondliep, met een grote zak op zijn rug. Soms was dat al van in de zomervakantie tot bijna aan Pasen. Dus dacht ik dat dit hem ging motiveren om weer zijn tanden te beginnen poetsen. Maar hij kon precies niet echt lachen met mijn stunt. Wie weet vraagt hij zich misschien nu af wie van zijn ouders Sinterklaas is en de andere Zwarte Piet. Wel, ik ga het zelf eens zeggen : ik werk alle dagen in een fabriek mijn klo**n af en moeder blijft thuis. Wie is dan Sinterklaas? Stuur uw antwoord door naar : solecreationsbe@belgacom.net

Wordt vervolgd...

- Sole

 

 

22:49 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.