09-06-15

Antwoarpen!

Vorige week naar Antwerpen geweest. Ik hou van de grootstad, al waren er collega's die mij aanraadden om voorzichtig te zijn. Ik zeg één iets tegen zulke mensen : als u bang bent van de grootstad, blijf er dan van weg. Ik hou van de drukte in Antwerpen en die rare snuiters die je er tegen het lijf aanloopt. Een stad waar er niet moet getreuzeld worden, wanneer je de straat wenst over te steken.

Wanneer ik naar Antwerpen ga, dan is het vaak omwille van een concert of een show in het Sportpaleis of de Lotto Arena. Wanneer ik alleen naar Antwerpen ga, dan boek ik een kamer in mijn favoriete hotel. Sinds mijn vorige bezoek, heb ik er een sport van gemaakt om te voet van mijn hotel naar het Sportpaleiscomplex te gaan. Het viel de vorige keer echter wat tegen, dus was ik vastberaden om mij voor te bereiden op een betere en kortere route.

Via "Google Street View" heb ik mij getraind zoals die terroristen van 11 september 2001, waarbij ik op mijn pc door de straten reed en de route meerdere keren opnieuw uitprobeerde. Op een blaadje schreef ik nog even de straten in het kort op, met hier en daar de vermelding "lange baan". In nog geen 25 minuten stond ik aan het Sportpaleis. Ik ben stilaan aan het overwegen om deel te nemen aan de volgende editie van de "Ten miles". Eerst wat trainen via de simulatiebeelden van Google, in de hoop als eerste over de finishlijn te geraken, terwijl de andere deelnemers nog een uur te gaan hebben...

Antwoarpen, de multiculturele stad, waar een Arabier aan de ene kant van de straat staat te roepen tegen een Afrikaan aan de overkant : "salle noir!", terwijl de flikken met laaiende sirenes door de straten razen en andere bestuurders naar elkaar om ter luidst staan te toeteren, wanneer het niet foetert in het verkeer. Veel rare snuiters in Antwerpen. Zo zag ik er een oudere vrouw van in de 50 met een brede glimlach op haar gezicht rondwandelen, terwijl zij amper haar ogen kon openhouden. En was het bangelijk om zich 's avonds te avonturieren in het centrum? Dat hangt er van af, als u honger heeft na een show of niet!

Ik had honger en vond er nog een zaak open, waar ik een lekkere halve kip met frieten heb gegeten, terwijl er achter mij een oude verwarde vrouw in haar eentje zat te mompelen, terwijl zij op haar bestelling aan het wachten was. Een Zigeunervrouw kwam de zaak binnengewandeld met een bouquet bloemen in de hand. Ze keek even naar de prijskaart van de diverse gerechten alvorens weer te vertrekken. Mogelijk kwam zij berekenen hoeveel bloemen zij nog moest verkocht krijgen. Even dacht ik dat ze mij ging vragen of ik een bloemetje wou kopen. Voor de zekerheid stak ik meteen mijn huwelijksring weg. Wat zou Frodo uit de Lord Of The Rings in mijn plaats hebben gedaan?

Laat staan dat ik in de ogen van die vrouw heb gekeken. Ik wou absoluut niet te weten komen of zij een glazen oogbol had of niet. Zo'n oog waarin ik mijn toekomst kan bekijken, terwijl ik onder hypnose mijn geld op tafel leg en wat later uit een roes wakker kom. "Mijn geld! Mijn ring! Mijn bril!" Ik hou meer en meer van Antwerpen, maar... ik zou er niet echt willen wonen. Ik hou van de drukte, maar ook weer niet alle dagen. 't Is al erg genoeg, wanneer de brandweer of een ambulance voorbij onze deur raast!

Na het eten ben ik rechtstreeks naar mijn hotel gegaan al ben ik een paar goktenten en stripteasebars tegengekomen. Maar ik heb mijn verstand gebruikt. Zelfs de receptionist van het hotel was blij om mij terug te zien en schonk mij meteen een fles champagne van het huis. Ik zever maar. Valt het op dat ik geen inspiratie heb? Het komt waarschijnlijk door die hittegolf van vrijdag, waar ik amper één uurtje van heb kunnen profiteren, na het thuiskomen van mijn werk. Waarop mijne madam zei : "Ze waarschuwen voor stormweer omstreeks 16 uur!" De zon schijnt wel, maar ik heb veeleer zin om mijn middelvinger naar de zon op te steken!

- Sole

Seasick Steve - Summertime boy

 

03:43 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.