17-06-15

Zuchten helpt niet, dan maar zeuren

Eindelijk, na donderdag zijn de proeven voorbij voor onze zoon. Eindelijk, hij gaat weer zichzelf kunnen zijn. Spelen, zonder zorgen naar de toekomst toe. Tenminste tot het nieuwe schooljaar van start gaat en de volgende grote proeven eraan komen. Een volle week heeft hij de tijd gehad om zijn spreekbeurt voor te bereiden. Daar tussenin de leuke en minder leuke vakken. Wiskunde, meetkunde en toepassingen waren de grootste struikelblokken. Sinds hij de label dyscalculie op zijn voorhoofd gekleefd heeft gekregen, is het puffen van de warmte, om zijn gedrag onder dwang te kunnen houden. Koppen en wenen is wat we in de plaats krijgen.

Ik ben een gesofisticeerde mensenkloter al zeg ik het zelf, wanneer ik iemand de duivel wens aan te doen. Toen hij dinsdagmiddag zijn geschreven spreekbeurt voor mijn neus had gepresenteerd, sprongen mijn brilglazen bijna uit mijn montuur. Akkoord, ik moet weliswaar om een nieuwe bril gaan, want mijn glazen zitten vol met krassen, maar dan nog vertik ik het om uit mijn huis te gaan. Zijn kattegeschrift vind ik wel charmant. Ik heb trouwens altijd gehoopt dat hij ooit een dokter zou worden. Hey, lach mij nu niet uit. Mohammed Ali wenste dat destijds ook van zijn zoon en bij hem is het ook gelukt. Maar ja, misschien heb ik als kind niet genoeg op mijn gezicht gekregen. Al werd ik vaak het slachtoffer van pesterijen en was ik vaak betrokken in een vechtpartij, waarbij ik vaak de verliezer was. Maar goed, misschien vandaar dat ik soms nu een echte klootzakje kan zijn.

Zijn doctoor-achtig geschrift, daar kan ik dus nog mee leven. Maar al die verbeteringen met zijn inktekiller, dat stak mijn ogen uit. Van zodra ik hem vroeg of hij dat nog eens opnieuw wou schrijven, zijn de traantjes beginnen rollen. Zijn wereld leek meteen in te storten. Ik verweet hem voor een luiaard en liet hem verder met rust. "Luiaard zoals Sid uit Ice Age", zei ik er nog bij! Hoewel dat laatste weinig effect had. Ik liet hem dus met rust, althans tot vanmiddag. Ik had gehoopt om een leuke woensdagmiddag te spenderen met dokter fils à papa, maar van zodra ik hem vroeg of hij zijn spreekbeurt al opnieuw had geschreven, was het hek van de dam. Er moet op een dag dringend een knop in zijn hoofd omschakelen, of hij zal een hopeloze mens worden. Ik ben bang in zijn plaats.

Kon ik maar voor een paar dagen met een vrachtwagen naar het buitenland vluchten. Er even van tussenuit gaan, zo met een bende migranten die dagelijks hun kansen wagen in Calais. Straf toch dat met zo'n massale mensenvlucht, de vrachtwagenchauffeurs verantwoordelijk worden geacht om te weten of er al dan niet illegalen met hun vracht meereizen. Letten ze daar niet op, dan riskeren zij beboet of vervolgd te worden. Hoe moet een vrachtwagenchauffeur hieraan beginnen, wanneer er zo'n twintigtal van die illegalen zich tussen de vracht gaan schuilen? Is dit niet een beetje de verantwoordelijk doorschuiven aan mensen die er even machteloos voorstaan zoals die illegalen, terwijl het eigenlijk de verantwoordelijkheid is van de Europese Unie om iets aan deze crisissituatie te doen!!

Heeft u ook die twee zwaantjes zien rijden achter die hele bende illegalen? Er was zelfs een zwaantje die al lopend achter hen aanliep. Waarbij ik mij dan de vraag begon te stellen waar zijn motorfiets naar toe was. Waren die illegalen er misschien mee vandoor gereden? Het leger moet godverdomme worden ingezet?!! Europa! We zijn dan verwondert dat er meer en meer politieke groeperingen zich tegen Europa beginnen te kanten. Europa is een machteloze eenheid, vol absurde regels en wetten, vind ik persoonlijk!

Ondertussen blijft men maar hopen op een oplossing met Griekenland. Voor mij is het heel eenvoudig wat Grienkenland betreft : E to the X, to the I, to the T : EXIT! Met leugens en valse documenten zijn de Grieken toegetreden tot Europa. Economisch voldeden ze niet aan de normen. En nu trachten wij ze te redden met miljarden Euro's, komende van onze belastingen!!! Stop ermee! Laat ze zichzelf redden en wanneer het zo ver is, dan kunnen we eens nagaan of we ze al dan niet weer tot Europa kunnen laten toetreden. Als Unie moet men dit durven doen! Anders gaat Europa niet lang meer voort blijven bestaan.

Ik heb ook mijn miserie en uitdagingen en daar zal de Europese Unie mij niet bij helpen. Ik wens aan een bepaalde dertiger - die zich een jaar geleden als mislukkeling voelde - te zeggen, dat als je het wilt, het nooit te laat is. Ik word er op het einde van dit jaar 40, nog maar een... (even de binnenkant van mijn ring bekijken - vingertje nat likken) ...tweetal maanden gehuwd en ik sta op het punt ons huis te kopen. Neen, het leven is nooit mislukt! Zelfs aan je veertigste kan je nog vanuit de as herrijzen! Ik ga weliswaar nog niet gaan beginnen zingen zoals Sandra Kim destijds van : "J'aime, j'aime la vie", maar ik doe mijn best. Al heb ik een slecht gevoel in mijn binnenste en al leek ik eergisteren te stikken door een angstgevoel dat ik op een dag zal sterven, toch tracht ik vooruit te gaan. Dus jij toch ook? Laten we er één op drinken!

- Sole 

 

Kool and the Gang - Celebration

 

18:15 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.