25-06-15

Breed vanonder

Plots heb ik zin om een blog te schrijven. Locatie : aan mijn bureau. Tijdstip : 2u20 's nachts. Of zoals mijn zoon zou zeggen : 2u20 na de middag... Donderdagavond : het uur van de waarheid. Zal hij naar het vijfde mogen gaan? Ondertussen hou ik mijn buik vast. 't Is toch raar soms wanneer ik 's morgens rond half twaalf uit mijn bed stap en mij in de badkamer naakt aanschouw in de spiegel, dat mocht ik wat meer inspanningen leveren, ik een mooie gespierde kerel kan zijn. Maar na de middag begint mijn buik op te zwellen.

Een collega van mij gaf mij de opmerking : "krijg je hem niet meer kwijt?" 'k Viel eerst uit de lucht, maar ik snapte toen plots dat hij het over mijn buik had. Mijn "Body Maag Index" is een weerspiegeling van het goede Bourgondisch leven dat ik leid. Cola drinken van 's morgens vroeg tot in het gat van de nacht en drie maaltijden per dag. Doch heel weinig tussendoortjes. Behalve wanneer ik plots een goesting krijg. Steeds wanneer ik met mijne madam om boodschappen ga, vraagt ze mij in wat ik zin heb om thuis te sneukelen. Ik haal dan mijn neus op en zeg haar dat ik in niets trek heb. Tot ik thuis plots van de aardbol verdwenen lijk te zijn. Dan is er nog één locatie die men moet gaan controleren en dan is het vaak de kelder. Daar waar de stock aan overvloed in een kast verborgen zit.

Oorspronkelijk om onze zoon te ontmoedigen om al te vaak iets te sneukelen. Want hij is net als een rat. Alle dagen mag je minstens vijf keren verwachten dat hij gaat zeggen : "mag ik iets eten?" Maar met zijn jonge beentjes is hij snel in de kelder en is het ik die het vaak ontzie om naar beneden te gaan, wanneer ik iets wens te sneukelen. Maar dan zijn er van die dagen dat ik er de kast zou durven leegroven. 'k Zou graag mijn blog wat hipper willen maken. Zo dacht ik om een actie op poten te zetten, waar ik jullie de evolutie zou laten volgen, van hoe ik wekelijks mijn buik aftrain tot ik weer een six pack-achtige gespierde buik heb. Of zeggen ze daartegen een eight pack? Ik zou het niet weten, want bij mij is het eerder een heuvel met haar op. Ik wou er ook een foto van voor en na bij posten. Maar ik heb geen zin om er aan te beginnen.

Vorige week zag ik een reportage op Eén, ik weet niet meer of het Koppen of Koppen XL was, waar ze het over de geurverspreiders in winkels hadden. Er is nog nauwelijks een winkel waar er geen artificieel geurtje in de lucht hangt. Schoenenwinkels, bakkerijen, snoepwinkels, sportwinkels... Iedereen maakt er gebruik van. Op het einde van de reportage werd de vraag gesteld of wij als consument een winkel nu anders gingen ervaren en of we meer op de geur zouden gaan letten. De dag erna kon ik mij op het werk niet inhouden. Ik liet een scheet en het stonk van een uur ver. Heel even stond ik stil bij die opdringerige geur en ik dacht na. De geur kwam mij bekend voor. En toen schoot het in mijn gedacht : het rook er naar Camembert. Niet dat ik dat eet, maar ik weet naar wat een Franse Camembert ruikt. Eet smakelijk, mocht u nu aan tafel met uw smartphone zitten te lezen!

Het klikt weer tussen mijn ouders en mij. Vorig week ben ik voor de tweede keer op bezoek geweest, nadat ik hen gedurende drie jaar niet meer heb gezien. Mijn vader stelde mij plots in het midden van een gesprek de volgende vraag voor : "heb jij ooit je vrouw bedrogen?" Ik was in schok en ik moest heel hard nadenken. Toen de vraag tot mij was doorgedrongen, vroeg ik hem : "bedoel je sinds dat ik getrouwd ben?" (wetende dat ik pas sinds april ben getrouwd met mijne madam...). Meteen voer voor een andere gesprek, waarbij mijn vader luidop riep : "ik heb nog nooit jou moeder bedrogen!" Maar toen kon hij het even niet laten om het over zijn liefjes te spreken, waar hij een verkering mee had, lang voor hij mijn moeder had leren kennen. Wat opviel is dat hij vaak zei dat het om mooie meisjes gingen. Ik wou nog vragen of die mooier waren dan mijn moeder, maar ik heb wijselijk mijn mond gehouden.

Twee nachten later dacht ik van een keer niet te laat naar mijn bed te gaan. Als ik te vroeg naar bed ga, dan heb ik vaak van die rare dromen. Maar ik was oververmoeid en voor een keer heb ik naar mijn lichaam geluisterd. Ik droomde van mijn vader die een affaire had met een jongere vrouw. Ze waren allebei naakt en stapten hand in hand de slaapkamer binnen. Als u dacht dat dit vreemd is, wacht er is meer... Ik liep er ook naakt rond en ik mocht mee naar de slaapkamer voor een triootje. Ik kroop naast de jonge vrouw en ik wist eerst niet wat er ging gebeuren. Maar ik was algauw bezig met haar te strelen en ik liet één hand naar beneden glijden op zoek naar haar clitorus. Maar mijn vader leek iets sneller te zijn dan ik. Hij was al bezig met zijn vingers! De bedrieger! Ik kan niet altijd mijn dromen herinneren, maar deze kan ik onmogelijk vergeten. 

Eerder vorige week was ik een bewaker in een school. Ik was een echte smeerlap en daagde iedere uitbundige jonge scholier uit die te luidruchtig was, om met mij in de clinch te gaan. Ik moest tonen wie er de baas was. Na mijn werkuren, ging ik naar een soort winkelcentrum. Links van mij kwamen plots een bende anarchisten het winkelcentrum binnengestormd met geweren en begonnen in het dolle rond te schieten. Ik had gelukkig nog mijn dienstwapen op zak, maar net toen ik dacht van om die anarchisten dood te gaan schieten, kwam er een tweede groep van die bende binnengestormd aan mijn rechterzijde. Iemand van hen vuurde een kogel recht in mijn schouder af en ik viel gewond neer.

Iets later heerste er een complete chaos in de straten. De anarchisten werden op een grote plein opgewacht door hun vijanden. Een hele bende Nazi's in uniform. Ik stond ergens achteraan toe te kijken en ik twijfelde heel even bij wie ik mij wou toevoegen om die oorlog uit te vechten. Eerst wou ik op de Nazi's schieten, maar toen ik opmerkte dat de Nazi's niet enkel gewapend waren met conventionele wapens, maar dat ze ook zombies in Nazie-uniformen bij zich hadden, heb ik mij maar geschuild achter een omheining, waar ik mijn kinderen veilig in een tent onderbracht. Van daaruit besloten we om naar het gevecht toe te kijken. Maar ik was bang dat een verdwaalde kogel mijn kinderen zou raken... En toen werd ik wakker...

Nu is het drie uur en ik heb geen zin om te gaan slapen...

- Sole

Rachid Taha - Barra barra 

  

03:29 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.