03-07-15

Last van de hitte (edited version)

Soms moet ik het meerdere keren opnieuw proberen alvorens mijn vingers mijn verbeelding kunnen overbrengen op het klavier. Soms lijkt het dat mijn geweten mij plots parten speelt, omdat ik bang ben dat ik overdrijf of verkeerd zou worden begrepen. Soms vind ik het maar niets en lijk ik wel startkabels nodig te hebben om afgevuurd te worden. Bij deze hier dan de : "edited version".

Maar eerst : Shalom Israël! Want blijkbaar beginnen mijn blogs al tot in Israël interesse op te wekken. Mocht ik morgen door de Mossad aan de poort van mijn werk worden ontvoerd, zo met een zwarte kap over mijn kop getrokken, dan weet u waar mij te zoeken. Zo lang ik nog maar geen speeches moet gaan geven over wat ik denk over IS en al die moslimterroristen, dan wil ik doodgraag eens naar Israël gaan. Want ik heb veel klachten en de Klaagmuur in Jeruzalem kan mij goed van dienst komen. Shalom en zet u maar aan tafel. Ik ben Sole en niet besneden en of ik een zoon van God ben of een hoerenzoon is zoals een oude Hollandse vriendin ooit zei : "een weet voor mij, een vraag voor u!"

Gisteren te weten gekomen dat onze lening voor de aankoop van onze woning werd goedgekeurd. Ik wil jullie uiteraard allemaal uitnodigen voor een hapje en een drink, maar aangezien er dan altijd meer volk op afkomt, dan dat er lezers zijn, waarna het snel in straatrellen zal ontaarden en de ordediensten te paarde zullen moeten chargeren en wij de puin moeten aanzien, na een nachtje feesten, waarbij die zin plots veel te lang wordt, naar de normen van de Nederlandse litteratuur en we dan ook onze auto beschadigd zullen moeten aantreffen en de bakkerij in as werd gelegd, net nu die gesloten is wegens jaarlijks verlof, dat ieder jaar met een weekje verlengd wordt, dan zie ik er liever van af, punt aan de lijn.

We gaan het straks wel vieren met de aangetrouwde familie. De familie Jules Kabas! Niet dat ik ze haat of zo, maar ik ben de laatste vier dagen een beetje in een slechte bui. Mogelijk heeft de warmte er iets mee te maken. Wie zal het zeggen? In elk geval, ik zal straks eens een doorzichtige gesloten emmertje op de tafel plaatsen, zo met een briefje van 50 Euro erin. Ik ga eens nagaan wie er allemaal een briefje zal bij stoppen voor onze geplande verbouwingswerken, die we volgend jaar zullen opstarten. Wie weet loopt er één weg met die emmer in de plaats! Is er iemand van de Mossad met vakantie in België? Zo ja, ik heb een gewapende bewaker nodig voor deze middag.

Eén van mijn laatste kinderwensen komt eindelijk in vervulling : een eigen woning. Twee kinderen, een vrouw die pijpt, een cinemazaal en 120 kilometers afstand tussen mijn ouders en mezelf, waren zo een handvol van die wensen die reeds zijn uitgekomen. Misschien nog één wens : mijn cinemazaal op zolders hoger zetten, een muur afbreken en er een snookertafel zetten. Met mogelijk nog een flipperkast. En dan wel één specifiek model, waarvan ik de naam nog niet zal verklappen, voordat ik zo'n exemplaar voorbij mijn neus zal zien gaan. Normaal had ik hem al staan, maar toen kwam de aankoop van onze woning ter sprake en ik heb gelukkig mijn verstand gebruikt. 

Ondertussen geniet ik nog even van de stilte aan mijn bureau, terwijl ik mijne madam en de oudsten opgezadeld heb, met hen een tent te laten plaatsen in de tuin. Tegen dat ze vonden welke buizen in elkaar passen om de juiste lengte te bekomen, zijn er al veel woorden gevallen tussen mama en zoon. Ik vergelijk die twee graag met "Laurel en Hardy" of zoals we ze in de volksmond kennen als "de dikken en de dunnen". Mijne madam zegt dan altijd van : "ja, zeg het maar ze, dat ik te dik ben!" En nog voor ik het kan goedmaken, krijg ik er een repliek bij : "zoekt een andere!" En ik vergeet dan nog de vintage zinnen zoals : "daar is de deur en je kunt gaan met je valiesje". Neen, ik vergelijk hen niet omwille van de corpulentie. Hoewel je er niet naast kan kijken. De ene een beetje dik en groot en de andere graatmager en kleiner, die er dan ook steeds in tranen bij staat te treuren... Laurel en Hardy, maar dan in Technicolor!

Gesproken van "dikke". Wist u dat "ja" in het Grieks "Nai" betekent? Ik wist dat ook niet tot ik dat op het nieuws zag, toen ze het over het komende referendum hadden. Wie "ja" op het referendum wenst te stemmen moet "Nai" zeggen. Stel u voor dat ik dat niet wist en ik nog vrijgezel was en op de koop toe nu op reis was in Griekenland. Ik weet het : drie toevallige zaken, die net mij weer moeten overkomen. Maar toch, fantaseer even mee. Stel : ik ontmoet er een meisje met veel pak aan en haar vader wenst haar uit de armoede te helpen door haar aan mij voor te stellen om er achteraf mee in een zinkend huwelijksbootje te stappen. Maar ik wil niet, want niet dat haar corpulentie een rol speelt, maar om het simpel te houden : ze is op de koop toe aartslelijk en verzorgt zich niet.

Komt daarbij dat ze nog in elkaar werd geslagen door drie tieners, die dat allemaal met een Iphone hebben gefilmd. Maar los daarvan, ik wil haar niet. Mocht ik dan tegen die vader zeggen, in het beetje Grieks dat ik niet machtig ben : "Nai! Nai! Nai! Toch bedankt!" Dan heb ik het spek aan mijn been of wat? Ik ga nooit op reis naar Griekenland. Ik zal er toch niet binnen mogen. Zie dat de Gouden Dageraad op mij zal staan wachten, met hun Iphone bij de hand...

- Sole 

In This Moment - big bad wolf

 

  

15:43 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.