11-08-15

Op het gevoel dat er zit aan te komen

Ik moet mij verontschuldigen voor de plotse stilte sinds mijn laatste bericht, waarin ik over mijn safaritrip had geschreven. Sinds het publiceren van mijn laatste bericht moest ik noodgedwongen onderduiken. Ik heb zoveel mails van onbekenden ontvangen met de vraag of ze eens van dat leeuwengehakt mochten komen proeven. Ik had geen andere keuze dan mij te gaan verschuilen. Mijn advocaat raadde mij aan om maar pas terug op te duiken, eens dat vlees was opgegeten. Bij deze...

Ondertussen weten we niet wie de flauwe plezante is die een graffiti met de tekst "Geef mij ook een stukje om te proeven" op onze gevel heeft aangebracht. Hoewel mijne madam mij even met een scheve blik aankeek, toch denk ik niet dat het om de één of andere ex-minnares van mij kan zijn geweest. Al mijn exen zijn ervan overtuigd dat ik op missie ben naar Mars en dat ik nooit meer naar onze Aarde zal terugkeren. Ze denken waarschijnlijk dat ik nu alle dagen een blaadje sla, dat we eigenwijs in de ruimte hebben gekweekt, tussen de tanden zit te knabbelen.

Kunt u zich al voorstellen dat die astronauten drie maanden aan een stuk tot ze op Mars zijn geland, sla moeten gaan vreten? Na één week zullen ze door hun voorraad zitten en gaan ze elkaar beginnen uitmoorden voor dat laatste kropje sla, dat amper de tijd heeft gehad om te groeien onder de UV-lamp. En van waar halen ze al dat water om die sla te doen groeien, vraag ik mij af? Als de sla een raar smaakje heeft, dan moet men niet ver gaan nadenken... En wordt de kweek ook bemest?

Mijn fantasie heeft vandaag een zuur smaakje. Ik was trouwens niet zo welgezind, toen ik vandaag thuis kwam. Onze kinderen hadden een soort tentenkamp in de speelkamer opgesteld, met een speelgoedkeuken en zo meer. Men kon amper nog door. Het werkte zo op mijn zenuwen, dat ik plots als de oproerpolitie begon op te treden. Het tentenkamp werd meteen ontruimd en opgeruimd. Hier was er geen kans om asiel aan te vragen. En waar nodig werd er af en toe een Afro-Amerikaan neergeschoten.

Om helemaal als antiheld van de dag te kunnen worden bestempeld, nodigde ik mijn zoon uit om een voetbalmatch te spelen in de tuin. Wie als eerste 20 punten scoorde, mocht de medaille naar zijn kamer meenemen. Het was een spannende match. Tot aan 10 bleef de score gelijk. Nadien begon mijn zoon een beetje voorsprong te krijgen. Meestal is hij dan al zo zelfzeker van de overwinning, waardoor ik extra gas moet zien te kunnen geven, als bijna beginnende veertiger. Af en toe gebeurt het tijdens de actie dat ik een scheet moet laten. Aan je veertigste lijkt dat tot mijn grootste schande moeilijker te gaan om dat op te houden. Ik hoop dan altijd dat de buren mij op zo'n moment niet hebben gehoord.  

Maar ik was vol adrenaline, ook al stond ik met 19 - 16 achter. Amper geslapen de nacht ervoor, maar wetende in mijn achterhoofd dat de spaghettisaus met leeuwengehakt al klaar was en dat de soep - die ik gisterenavond nog had klaargemaakt - mij vanmiddag goed gesmaakt heeft, alsook dat de vuilzakken al klaar stonden om buiten te worden gezet en mijne madam vandaag al één kus van mij heeft gekregen en dat onze dochter voor een keer niet in de weg kwam lopen, heb ik alles uit de kast gehaald. En niet zoals die bijna ex-man van Gwen Stefani, die plots liet weten dat hij ook op mannen valt. Neen, dat bedoel ik dus niet.

Uit de kast kwam evenwel een verse T-shirt aan te pas, want ik baadde in mijn zweet, al was die zon met zijn voorspelde 30 graden niet van de partij. De enige plaats waar het mogelijk 30 graden en meer was vandaag, moet op dat industrieterrein in Roeselare zijn geweest, waar alles in vlammen opging bij een hevige brand. Tenzij u bij het woord "vlammen" iets anders voor ogen had? Zoals bijvoorbeeld mij, in mijn blote bezweten bovenlijf... Stop met dromen, welk geslacht u ook heeft! 

Naar het einde toe heb ik meerdere tegenaanvallen kunnen afblokken en dan kwam de verlossing tussen twee scheten door. Het was plots 19 - 19. Nog één goal en ik kon eindelijk rusten... of eigenlijk aan het eten beginnen. Ja, papa heeft gewonnen! Daar mocht mijn zoon een puntje aan zuigen. Om zijn aandacht van de medaille af te leiden schopte ik de bal iets verder weg. Als een puppy liep hij meteen achter de bal, waarna ik meteen achter de medaille aanliep, dat aan een haak aan het tuinhuis was opgehangen. Mocht ik dat niet doen, dan zou hij als een slechte verliezer die medaille hebben afgenomen en ermee zijn weggelopen. En dan ontstaan er op dergelijke momenten vaak van die familiale drama's, waarna een kinderlijkje in de regenput wordt aangetroffen. Dus heb ik maar mijn verstand gebuikt!

Medaille.jpg

Van mij!

En nu ga ik naar mijn bed, want ik ben moe en ik heb de vroege shift! Ik ga de medaille in de schuif van mijn nachtkast leggen. Want onze zoon heeft er al mee gedreigd dat hij morgen mijn bureau zal doorzoeken, tot hij die heeft teruggevonden...

- Sole

Katy Perry ft. Juicy J - Dark horse

 

 

22:20 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.