01-09-15

Terug naar 't school godverdomme!

Naar jaarlijkse gewoonte hebben we onze kinderen tot in de schoolklas begeleid op deze eerste schooldag. Ik was veeleer van plan om de deuren van de wagen in volle vaart te openen en hen voor de schoolpoort te dumpen als een paar zwervers. Maar dat schijnt geen manieren te zijn voor de eerste schooldag. En trouwens met al die dodelijke vluchtmisdrijven van de voorbije weken, wou ik alvast niet in de belangstelling vallen. Mijn haren waren niet gekamd, mijn tanden waren niet gepoetst en ik had nog mijn pyjama aan!  

't Ging vlot voor deze eerste schooldag. Onze kinderen waren amper drie minuten over tijd. De oudsten mocht zich al weer gaan reppen naar de klas. De jongste, die had nog tijd. Alle kleintjes werden in een zaaltje samen gebracht en toen werden de deuren en ramen afgesloten, waarna ze de gaskraan hebben opengedraaid. Wat? Te veel fantasie voor deze eerste schooldag?

Onze dochter wou eerst de hand van "wawaa" niet lossen. Dit is hoe ze mama zegt, wanneer ze 's avonds met een bezweten lichaam rechtop in haar bed achter haar moeder staat te gillen. Op het eerste zicht zag men wel dat ze het aanvoelde dat de dag des waarheid was aangebroken. Gedaan met de vakantie, gedaan met die tuut in de mond, gedaan met Bumba en de Kaatjes Tralalaatjes. Naar 't school godverdomme! Ze hield zich nochtans dapper. Maar toen de juffrouw haar bij de hand nam en de kudde stilaan naar de klas werd geleid, begon ze met haar hese stem naar haar mama te roepen, terwijl de traantjes langs haar kaken begonnen te rollen.

Het moest er ooit wel eens van komen, die eerste september bedoel ik. Op 1 juli vroeg ik de kinderen wat ze allemaal gingen uitspoken tijdens de vakantie en plots voor men het goed en wel beseft is de vakantie weer voorbij. Volgens veel ouders en politieke figuren : een vakantie die te lang duurt. Men wil persé die zomervakantie inkorten en twee weken verspreiden over de rest van het schooljaar. Als men dan denkt dat er ouders zijn die jaarlijks een duurdere vakantie moeten boeken, omdat de kinderen persé tot op 30 juni naar 't school moeten gaan en daardoor niet goedkoper kunnen boeken. En dit terwijl veel scholen vorig jaar op een sluwe manier een pedagogische studiedag hebben ingelast op die laatste schooldag en als gevolg onze kinderen al met vakantie waren sinds 29 juni! Hé?! Minister van onderwijs Hilde Crevits was op drie verschillende zenders te zien dit weekend, maar waar was u op 29 juni 2015?  

Wraakroepend, terwijl men allemaal ten tijde van onze schooljaren zo blij waren met twee maanden vakantie. Maar ja, de moderne ouders hebben geen tijd meer voor hun kinderen. En deels is dit wel te begrijpen. Want wie morgen nog een boterham op zijn tafel wenst te zien liggen, nadat alle verhoogde facturen betaald zijn, moet hard werken. Zogezegd streven we naar een Vlaams familiegezinde atmosfeer. Maar wat die regering eigenlijk doet, is eerder het tegenovergestelde. Wat gaat er binnenkort nog naar omhoog? Het debat rond de taxshift wordt naar het schijnt in alle stilte begraven. Niemand die er nog om kraait dat de gewone werkende mens er geen voordelen bij heeft.

Gelukkig hebben we nu andere kopzorgen zoals mogelijke aanslagen die we moeten zien te verijdelen op het internationale treinverkeer. Het nationaal verkeer, daar lijkt niemand om te morren. De N.M.B.S zal waarschijnlijk nog wel ergens de prijzen voor het binnenlands treinvervoer verhogen de komende maanden. Wie weet kunnen terroristen zich tegen dan geen rit meer permitteren en moeten ze aanslagen plegen op het perron...

Maar goed, ik had het eigenlijk over het eerste schooldag van onze kinderen. Mijn bengeltjes, mijn onschuldige wezentjes, die later dubbel en dik zullen moeten gaan werken willen ze niet dat ik bij hen kom wonen, omdat het rusthuis nog enkel voor de allerrijksten toegankelijk zal zijn. Rijken die nooit het effect van de taxshift hebben gevoeld, laat staan dat ze weten wat die maatregel inhield. Tja, zelfs wij weten het niet. We wachten allemaal nog op onze belastingen, die naar het schijnt met veel vertraging zal worden opgestuurd. Maar betalen gaan we...

Mijne madam houdt zich vaak bezig met een tijdlijn op Facebook, waarmee ze kan nagaan wat de kinderen een jaar in de tijd terug hebben meegemaakt. Wel vandaag voor één keer kan ik dat ook doen. Want 1 jaar geleden, toen we thuiskwamen nadat we onze kinderen aan 't school hadden afgezet op 1 september 2014, troffen wij Bumba op de keukentafel aan, samen met Smurfin.  

1 september 2014.jpg

Echt waar, was het niet dat ik die foto vandaag niet terugvond en ik Bumba uit de auto moest sleuren en hem verplichten om het weer aan te pappen met Smurfin, voor - wat men in Amerika noemt - een reenactment te kunnen doen. Om de foto over te doen dus. Dat ze niets meer voor elkaar voelen, Bumba en Smurfin, valt te begrijpen. Als u als vrouw alle dagen met iemand moet leven die steeds de clown uithangt en repetitief  "nonie nonie" zegt en die dan denkt van dat het leven "magico" is, dan zou u voor minder de relatie verbreken. En uit het perspectief van Bumba gezien, als je constant als man naar al dat geklaag van Smurfin moet gaan luisteren...

Maar zijn ze niet schattig? Gelukkig was het min of meer nog onschuldig en werd Smurfin vorig jaar niet zwanger. Want hoe moet je dit dan gaan uitleggen aan een kind van drie?

- Sole 

 

B52'S - Love shack

 

12:06 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.