14-09-15

Van tijd tot tijd helpt het... om egoïstisch te zijn...

Er zijn zo van die dagen dat ik geen zin heb om een blog te schrijven. Er zijn zo van die dagen dat ik geen idee heb wat mijn vingers zullen neertypen op het klavier. Er zijn zo van die dagen dat ik beter een keer aan mezelf denk, wat eerder naar mijn bed zou moeten gaan of minder cola moet drinken. Iedere dag dat voorbij gaat is een stap dichter bij mijn graf, denk ik dan vaak. Maar als ik te vroeg naar mijn bed ga, dan bestaat de kans dat ik vaak nare dromen moet gaan trotseren.

Twee nachten geleden droomde ik van een huis dat ik pas had ingetrokken. Er was nog een zolderverdiep die ik nog moest verkennen. Maar de ladder naar de luik in het plafond leek eerst niet voorhanden te zijn. Maar na de reclame zat ik plots op die zolder. De zolder bleek een volwaardige verdieping te zijn, verdeeld in kamers. In één kamer stond er veel rommel van de vorige eigenaar, waarna je dan eindelijk begint te begrijpen waarom de ladder ontbrak. Maar in een andere kamer trof ik er een mooie slaapkamer aan, met alles erop en eraan. Mogelijk lag alles wel onder een dikke laag stof, maar het was alsof je de slaapkamer meteen kon gebruiken, met een bed dat reeds opgemaakt was, een kleerkast vol gerief en zo meer.

Plots vond ik er een ouderwetse porseleinen pop, die ik vastnam. Op het handje van de pop trof ik een knopje waarop men kon duwen. Het enige geluid dat er uit die pop kwam was : "Aaaaahhh! Aaaaahhh!", terwijl de pop recht in mijn ogen keek. Toen werd ik wakker... ik leefde nog. Was dit een voorteken van iets? Ik geloof daar niet in.

Mijn zus heeft na lange turbulente jaren haar rust gevonden in Boedha. Ze stelde mij onlangs voor om met haar naar Thailand te reizen om er tempels te gaan bezoeken. Heb ik nood aan een gids, stel ik mij vaak de vraag... Verder heb ik ook nog veel vragen over Boedha zelf. Schrijf ik zijn naam wel correct? Zou ik eerst niet beter op Wikipedia gaan, alvorens zijn naam verkeerd te schrijven? Om hoe laat staat Boedha op? Om hoe laat begint Boedha te eten? Moet Boedha soms ook aan een sanitaire stop doen? En zo kan ik nog wel een eind doorgaan.

Recent kwam de brandweer langs in onze straat met hun kalender die we jaarlijks van hen kopen. Zoals ik al eerder de vraag stelde : "Wat als we zouden weigeren om hun kalender te kopen?" Ik was niet thuis, maar volgens mijne madam was het een knappe brandweerman die aanbelde. Op de koop toe lijkt het erop dat die brandweermannen de spot met ons - de doorsnee mannen - drijven. Ze hebben een keer een foto van zichzelf op de kalender geplaatst.

De spuitgasten van Roeselare

De spuitgasten.jpg

Na het zien van die foto, vroeg mijne madam waarom ik ook niet zo'n lichaam kon hebben. Ik ben een keer benieuwd, mocht het ooit eens branden in ons huis en we langs geen kanten naar buiten kunnen, welke "spuitgast" haar op zijn rug zal dragen! Kwestie om na te gaan van hoe sterk ze echt zijn. Maar goed, ik weet wel dat die mannen een andere kant van zich willen laten zien. Dus zie ik niet in waarom ik er mij moet druk in gaan maken. Ik kan gerust ook zo'n lichaam produceren. Ik wil me zelf ervoor inzetten, om te bewijzen dat ik het ook nog kan. Kwestie van de moed er voor te vinden en na een paar weken heb ik ook weer zo'n buik, waarvan je alle spieren zult zien. Ik ben evenwel niet dik. Ik weeg trouwens weer 70 kg in plaats van 78 vorig jaar. Nog 10 kilo's eraf en ik weeg weer als toen ik 27 jaar was!

Mijn lichaam is oké, maar ik heb geen zin om de "Mister Universe" uit te hangen. Ik zit ook een keer graag in mijn zetel een volledige zak chips uit te eten, terwijl ik naar de televisie kijk en aan mijn achterste krab en een boer en een scheet laat. Maar ik merk dat ik de laatste tijd geen zin heb om veel te sneukelen na het avondeten. Ik eet de laatste tijd graag yoghurts met fruit, bananen, gezonde boterhammen, vers poteten... Ik ben een gezonde kerel. Ik rook niet, ik drink niet, ik snuif niet, ik snurk niet... Sorry, ik verslik mij even...

Waar wil ik nu eigenlijk naar toe gaan, behalve het uiten van al mijn recente opgekropte frustraties? Onlangs heb ik de schouw van mijne madam uitgekuist. 't Was al  een tijdje geleden, sinds haar knieoperatie. Ik trof er veel spinnenwebben en roest aan. Maar toen het weer ingesmeerd leek te geraken en de mix van de sappen te horen was, vroeg ons dochter : "mama, wat is dat?" Niets kind, je moeder kan er weer tegen voor de winter!

Wat is dat toch met dat weer? Is dat nu omdat we september zijn dat het weer meteen grijs en guur moet zijn? De temperaturen zakken drastisch, het is vroeger donker en zo meer. En dat moeten we maar weer gaan verdragen tot de volgende lente? De bladeren die weer gaan dwarrelen en voor slippartijen zullen zorgen met de fiets.

Soms ben ik aan mensen aan het denken, waar ik al lang niets meer van heb gehoord. En akkoord, de fout ligt in beide kampen. Ik laat niets van mijn kant horen, maar zij ook niet. En dan stel ik mij de vraag wie er nu als eerste zijn verstand moet gaan gebruiken? Ik heb al weinig tijd voor mezelf, zeg ik dan vaak, laat staan dat ik dan tijd heb voor een andere. En er zijn dan van die kleurloze zondagen dat ik voor mijn computer zit en er niets uitkomt.

En waarom zou ik eigenlijk een blog schrijven op zo'n luizige dag?

- Sole

Eminem - When I'm gone 

 

03:10 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.