23-01-16

De vrijdag op z'n minst

Kent u dat gevoel? 't Is eindelijk vrijdag en de laatste werkdag zit er op en dan zegt men : "Yes, weekend!" Wel typisch de vrijdag denk ik dan, wanneer ik tegen middernacht in slaap val in de zetel. Nochtans was ik heel wat van plan. Waar is de tijd dat ik nog in de horeca werkte en we met een ganse bende naar Gent gingen en er alle clubs binnenstapten en ons rot amuseerden tot in de vroege ochtend. En tegen 9 uur stonden we weer paraat om de mensen te gaan bedienen. Dus ja, ik ben ooit nog modern geweest... 

In plaats van tegen de vaak te gaan beginnen vechten, besloot ik om wijselijk tegen middernacht naar mijn bed te gaan. Mijne madam lag er al te slapen. En dan net als ik mij onder de lakens vertoefde begon dat liedje "China girl" van David Bowie weer door mijn hoofd te spelen. En als ik dan aan Bowie moet denken, dan begin ik weer aan de dood te denken. Nu meer dan ooit. Bowie werd net 69 toen hij stierf, mijn grootvader was ook pas 69 toen hij stierf. En ik - als ik naar de teller begin te kijken en mocht ik ook aan mijn 69ste komen te sterven - dan heb ik nog 29 jaren te gaan.

En waarom is het nu net dat liedje "China girl" dat door mijn hoofd spookt? Het liedje speelt ook iedere morgen, middag en avond door mijn hoofd. En nu luister ik heel even naar de tekst, al drie keren na elkaar eigenlijk, anders vrees ik dat mijn inspiratie plots met de mist zal vergaan! En toevallig is het mistig buiten. Met op de achtergrond het licht van de maan. Wie weet houdt Bowie mij misschien wel in de gaten, van op de maan. Misschien komt hij mij gerust stellen dat de dood helemaal niet zo erg is.

Maar ik wil nog niet dood gaan. In het verleden kon ik er moeilijk over praten, maar naarmate de jaren voorbij vliegen, lijk ik er nood aan te hebben om erover te praten. Ik denk dan van : "Ik heb nog zoveel te doen." Maar eigenlijk is dat een flauw excuus, want momenteel heb ik geen toekomstplannen meer. Stel u voor dat Magere Hein morgen aan mijn bed verschijnt en mij vertelt dat mijn tijd erop zit. Waarop ik dan de repliek zou geven : "Maar ik heb nog zoveel te doen!" Zou hij dan al zuchtend mijn kamer verlaten? "Ah, dat was ik vergeten Sole. Ik kom later nog wel eens terug!" Zou dat lukken denken jullie? Is Magere Hein een sportieveling? Zou hij een partijtje poker met mij durven spelen? Wat als ik dan win? En wat als ik verlies? "Is er Cola in het hiernamaals?" In de hoop dat hij dan geïrriteerd geraakt en zich genoodzaakt voelt om eerst om boodschappen te gaan en ik ondertussen er van tussen muis...

Sinds ik met dat idee leef dat mijn dagen mogelijk zijn geteld... Iets wat ik al jaren denk, maar sinds dat ik in december 40 jaar ben geworden, denk ik dat nu nog veel meer. Nochtans zei ik nog in december dat het mij niets deed... Blijkbaar moet ik toen in een roes hebben geleefd. Werd er mij een kalmeringsmiddel toegediend in mijn cola, zonder dat ik er van op de hoogte was? Of werd ik later dan die fameuze dag in december geboren, maar dat wegens satanische reden mijn geboorteakte werd vervalst? Kan ook natuurlijk. In cola zit trouwens wat cafeïne en niets laat vermoeden dat dit nefast is voor mijn gezondheid. Dus laten we alle openstaande vragen als "normaal" beschouwen, zonder ons zorgen te maken dat ik mogelijk een gek ben, die het niet onder ogen wenst te zien. Alsof ik met een blijvende letsel leef, voor de rest van mijn dagen. Tja, anders zou het letsel niet blijvend zijn, nietwaar? En dan was ik wel normaal, maar alleen besefte ik dat niet. Zelfs niet tijdens het schrijven van deze tekst.

Want daarnet, net nadat ik voor de tiende keer naar "China girl" had geluisterd, heb ik even naar muziek van ABBA geluisterd. En plots kwam het liedje "Chiquita" aan bod. En weet u wat Chiquita moet hebben gedacht, toen hem werd verteld dat een viertal Zweden een liedje over hem wilden zingen? Neen? Echt niet? Ik eigenlijk ook niet. Misschien zei Chiquita wel dat hij binnen was voor de rest van zijn dagen en dat zijn gezin van de Royalties ging kunnen leven...

Ik ben voorzichtiger geworden, sinds december. Op weg naar 't werk, bij het naderen van de verkeerslichten, rem ik af bij groen en kijk ik eerst tot twee keren toe naar het verkeer komende van beide richtingen. Men weet maar nooit mocht er plots een dronke chauffeur zonder rijbewijs en zonder dat zijn wagen is gekeurd, komt aangereden. Hé, met op de koop toe een kerstboom in de koffer.... Om dan toch nog vrij te komen, onder bepaalde voorwaarden... Eén van de voorwaarden zijn : voorlopig niet meer met de wagen rijden... En wanneer gaat die kerstboom dan thuisgeraken? Ja, tuurlijk denk ik aan die zaak van dat meisje dat in Gits dood werd aangereden.

Ik moet mij even kalmeren... Tot zo, na de reclame...

BENT U EEN ASIELZOEKER EN U BENT BEREID ONZE NORMEN TE RESPECTEREN? 

Zittende vrouw.jpg

BLIJF DAN MET UW POTEN VAN ONZE VROUWEN AF!
ZELFS AL STAAN HAAR BENEN OPEN...
 

't Gaat zelfs zo ver dat ik nu alle dagen de stekker van onze wekker uit het stopcontact trek, in de hoop dat de tijd minder snel voorbij zal gaan. Ik vermijd alle klokken en weiger nog om na te gaan hoe laat het is. 't Gebeurt nu zelfs dat ik vaker te laat op het werk aankom of dat ik soms overuren klop, omdat ik geen besef van tijd meer heb. Natuurlijk zever ik! Ik trek de stekker uit om elektriciteit uit te sparen. Akkoord dat we allemaal zullen opdraaien voor de Turteltaks, maar ik hoef haar adem toch niet tot in mijn nek te voelen!

China girl. Mijn eerste liefje in het vierde studiejaar was een chineesje. Li-Kit, was haar voornaam en voor veiligheidsreden zal ik haar familienaam niet uitspreken. Dat komt omdat haar ouders destijds een Chinees restaurant hadden. 't Klinkt dom als ik dat zo zeg. Want die mensen waren van Chinese origine en dan zeggen die mensen niet zelf dat ze een "Chinees restaurant" hebben, maar gewoon dat ze een restaurant hebben. Ik weet niet hoe het bij jullie is gesteld, maar ik heb nog nooit een Chinees restaurant geweten dat door Italianen werd gerund.

In die tijd, ik was toen 10 en zij 9 had ik wel nog toekomstplannen. Ik wou namelijk later ook een Chinees restaurant openen. Ja, dat ging pas een schok zijn! Dan ging ik kunnen zeggen dat er welgeteld één Chinees restaurant bestaat, dat niet volledig in handen is van Chinezen. Maar goed, een paar jaren later ontmoete ik een blondine en pas op, daar zou ik wel een paar hoofdstukken kunnen van neerschrijven. Omwille van mijn nieuwe relatie toen, liet ik mijn Chinees liefje in de steek.

Meteen drama, want ik heb echt haar hartje gebroken. Ze heeft mij verweten voor al wat lelijk was en toen is ze met haar ouders en haar oudere zus naar Groot-Brittannië vertrokken. Uiteraard niet omdat ik haar in de steek liet. Zo'n diva was ze nu ook weer niet! Ze ging toch verhuizen, wat moest ik dan doen? Wachten tot de dag dat Facebook uitkwam? En nu trouwens als we zelf geen Facebookpagina hebben, kunnen we geen profielen meer zien, dus ik kan nu niet nagaan of ze nog leeft en onder haar eigen naam een Facebookpagina heeft. Vandaar dat ik ook de "Likes" en alles wat met Facebook te maken heeft, hier onderaan heb verwijderd. In de hoop dat "Tweet" en "In Share" niets met Facebook te maken heb, laat ik dat nog staan. Maar ik weet er de ballen van, dus profiteer ervan nu het er nog staat... Dit terzijde...

Misschien heeft ze nu ginder ergens zelf een Chinees restaurant met de naam "The Bloken Heart Chop Choy restaurant"? Ja, ik zeg wel "Bloken". Moet ik het even vertalen ook? Lach ik nu met de Chinezen? Neen, natuurlijk niet. Of 't is dat u nog niet weet welke maffia achter die restaurants schuilt. Vergeet u uw maandelijks bijdrage aan Li Chin (fictieve naam voor een grote baas binnen het milieu) te betalen, dan gaat uw restaurant in vlammen op. De volgende stap is het hiernamaals en u wordt gratis met een cortège van limousines naar uw laatste rustplaats gevoerd.

Maar neen, het is niet omdat ik plots aan Li-Kit moet terugdenken dat ik constant met het liedje "China girl" in mijn achterhoofd zit. Ik denk gewoon dat als ik plots David Bowie tegen het lijf zou aanlopen en hij dat liedje begint te zingen, dat ik misschien ben vertrokken naar de andere wereld. Ik weet het niet. Misschien spelen we dan samen verstoppertje in een groot Labyrint... Doordenkertje voor de Bowie-fans.

Onrechtstreeks, zou een deel van de tekst uit dat liedje mijn onderbewustzijn aan het bezighouden zijn? En ik citeer : "I feel a wreck without my China girl... I'm a mess without my China girl..." Mis ik iemand? Ik heb gisteren gedroomd dat ik op bezoek was bij mijn vader. Hij was heel vriendelijk tegen mij en hij zag er 30 jaar jonger uit. Hij had ook weer zijn haren op zijn hoofd laten groeien. Ik specifieer wel op zijn hoofd, want ik wil nu niet dat jullie aan iets anders gaan beginnen denken... Zoals steeds was hij zeer vrijgevig, toen hij wat eten met mij deelde. Hij gaf het nog liever bijna allemaal aan mij, in plaats van voor zichzelf de helft ervan op te eten. Maar mijn vader leeft nog in het echt... Is dit een slechte voorteken?

"Oh, oh, oh, oooh, little China girl". Of hoe ik een manier heb gevonden om een tekst abrupt af te sluiten, zonder er echt een einde aan te verbinden. Moet kunnen, vind ik. En ook, eens de 40 gepasseerd, who cares? En dan zeg ik het nog vrij beleefd.

- Sole

Video blijkbaar niet meer beschikbaar...
Kopieer link : http://www.dailymotion.com/video/x2e6zo8_david-bowie-china-girl_music

David Bowie - China girl

 

03:29 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.