20-02-16

De barre Koude van de Oorlog

Bijna drie uur in de ochtend... Als iemand dit leest, weet dat ik nog niet in bed lig naast mijne madam. De Russen hebben het reeds aangekondigd! We staan weer aan de vooravond van een Koude Oorlog en dit is blijkbaar te voelen tot hier bij ons thuis. Tenminste ik ben een beetje op voet van oorlog. Alvorens ik naar mijn werk was vetrokken, liep een kleine discussie een beetje uit de hand, waarop mijne madam zei dat ze blij ging zijn wanneer ik weer naar mijn werk ben vertrokken.

Woorden die mij hebben gekwetst. Niet ideaal wanneer de zon laag hangt en ik geen zonnebril draag om defensief te kunnen rijden. Ik hoopte geen slachtoffer te worden van een aanrijding. Op weg naar mijn werk moest ik even terugdenken aan die uitzonderlijke verkeersagressie waar ik afgelopen nacht getuige van was.... in mijn droom. Ik droomde over een drukke baan, toen plots een vrachtwagen aan het slippen ging en waarbij de tegenligger net een frontale botsing kon vermijden. Een andere wagen die van achter de vrachtwagen kwam aangereden, wou de tientonner voorbijsteken, zonder rekening te houden met de chauffeur van de wagen die de frontale botsing op het nippertje had vermeden. Door de aankomende wagen kon de gestrande chauffeur niet meteen zijn rit verder zetten.

Uit wraak reed de gestrande chauffeur in achteruit en ramde de onbeleefde chauffeur die hem de pas afsneed, langs achter aan. De wagen van de onbeleefde chauffeur kwam klem te zitten tussen een tegenligger en die van zijn aanvaller, waarbij de wagen volledig plat werd gedrukt in de vorm van een dichtgeklapte laptop. Waarna de gefrustreerde chauffeur uit zijn wagen stapte en de tot schroot herleide wagen in de vorm van een laptop optilde en riep : "Zie je wat er van komt!". Vervolgens gooide hij het schroot in de verte weg en stapte terug in zijn wagen. Neen, ik zou nooit het slachtoffer willen worden van een verkeersagressie...

De voorbije nachten heb ik nog wat meer van die vreemde dromen gehad. Dat komt mogelijk omdat ik tot twee keren toe eens vroeg in mijn bed was gekropen. En zonder er toen bij stil te hebben gestaan, heb ik naar goede gewoonte zo van die rare dromen. Zo droomde ik van een weesjongetje, die niet gelukkig was in het weeshuis waar hij terecht was gekomen. Hij liep weg, maar nog geen honderd meters verderop veranderde hij van gedacht. Als een volwassen jongen keerde hij terug van een onbekende reis, niet wetende wat hij had kunnen beleven indien hij wel was weggelopen. Maar hij was overtuigd dat hij de juiste keuze had gemaakt. Als beloning mocht hij samen met nog twee andere weeskinderen die blijkbaar ook waren weggelopen, in de rij gaan staan om er een zonnebril in ontvangst te nemen. Misschien was er daar ook sprake van een laaghangende zon. Ik zou het niet weten.

Terwijl ik de ceremonie verliet, vond ik onderweg een in twee gescheurde roze handtas op de grond. Via het secretariaat kwam ik te weten bij wie ik terecht kon met de gescheurde handtas en stapte een bureaukamer binnen. Daar trof ik een vrouw aan op de grond, die op haar handen en knieën wat spullen aan het bijeenrapen was. Mogelijk spullen die oorspronkelijk in die handtas moeten hebben gezeten. Pikant detail, die vrouw zat daar op haar handen en knieën half naakt in haar onderbroek. Toen ze haar hoofd naar mij toe keerde was het hek helemaal van de dam. De vrouw in kwestie was niemand minder dan Hillary Clinton!

Hillary dream b.jpg

Tja, mensen vraag mij nu niet hoe dat mogelijk kan zijn! Het was een droom hé! En neen op dat ogenblik zat ze er niet te blaffen als een hond. Maar ik denk eerder dat ze aan het wenen was. Waarom? Misschien had ze de presidentiële verkiezingen verloren of is ze slaags geraakt met haar man Bill, die haar niet wenste te steunen in haar campagne om president te worden. Wie zal het zeggen? Ik dacht alleen dat mijn geluk niet meer stuk kon gaan en ik stapte een soort van een casino binnen. Mijn portefeuille was gevuld met honderden munten van 20 Euro! 't Is een droom hé! Maar in dat casino kon men blijkbaar alleen maar met plastieken jetons spelen en was de keuze aan gokspellen miniem. Een vogelpikspel met de bedoeling om recht in de roos te mikken, was één van de hoofdattracties! Wattefuk was dat voor een casino? Ik wou dan biljarten, maar net toen kwam ik wakker.

En dan ben ik in een Koude Oorlog beland met mijne madam. Toen ik thuis van mijn werk kwam, repte ik geen woord. Ik wou haar niet horen zeggen dat ze niet blij was om mij terug te zien. Ik at mijn avondmaal in alle stilte in mijn hoekje... Joepie, 't is weer weekend... Zucht!

- Sole

Hooverphonic - Badaboum

 

 

04:36 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.