27-02-16

De schrik van de schrikkel

Nog twee keren slapen en dan kunnen we met z'n allen de jongste spruit van het gezin uitleggen waarom men om de vier jaar een schrikkeljaar hebben. Naar het schijnt omdat de aardbol eens om de vier jaar ietsje te traag draait om zijn as of zo. Hoe ze daar destijds zijn opgekomen is mij ook een raadsel. Mogelijk was er zo één persoon die zich daarmee bezighield en op een zekere 28ste februari moet gezegd hebben van : "Maar allé, ik vind dat we precies dit jaar wat minder licht hebben dan de voorbije drie jaar!" Het kan nog dommer ja, tuurlijk! U kent mij toch? Die persoon had evengoed kunnen gezegd hebben van : "De zon hing vorig jaar 2 centimeters meer naar links van de appelboom!" Terwijl Newton in de verte er net stond te vloeken omdat er toen toevallig een appel op die gast zijn hoofd was gevallen.

Maar goed, genoeg geschiedenis en wetenschappen voor vandaag. Want anders ga ik beginnen over die revolutionaire ontdekking waarbij een bende vet betaalde geleerden geconcludeerd hebben dat de ruimte buigbaar is. Of zo. Gelukkig, want stel u voor dat u op een ochtend niet uit uw kot geraakt, omdat net dan de ruimte om u niet wil buigen. "'k Zit weer vast baas! Mag ik thuis blijven vandaag?"

Bijna maart! Het zomeruur zal weer van kracht zijn, terwijl de dagen nog wat langer zullen worden en al die kutvogels buiten van 's ochtends vroeg - wanneer ik net in mijn nest wens te kruipen - zullen beginnen te schuifelen. Ik heb hier thuis al twee tortelduifjes in onze tuin gezien en ze weerspiegelen een beetje mijn relatie met mijne madam. 't Vrouwtje zit daar niets te doen op de boord van de omheining,... Niet dat ik daar nu iets mee wens te insemineren, ik bedoel insinueren... Maar net dan komt het manneke eraan en beweegt zo een beetje zijn koppeke heen en weer. Alsof om te zeggen van : "Gaan we? Gaan we?" En wat doet madam? Ze vliegt weg en 't manneke zit daar nog even rond te turen, alsof hij eerst aan het checken is of het niemand heeft gezien hoe hij weer een koude douche over zijn koppeke heeft gekregen. Hier thuis is het ook van "Blijf van mij en neen ik heb geen goesting!" Ze gaat nu niet verwondert moeten zijn dat er weer een verse broek in de wast ligt!

Oké, zover zijn we al weer! Precies een beetje te gedetailleerd... Binnen twee weken zal er over de kwestie worden gebogen of de historische lage rente van 0,11 procent op de spaarboekjes al dan niet zal worden verlaagd! Met dank aan de Europese Centrale Bank die al een tijdje de banken goedkope leningen verschaft. Waarbij de banken de trouwe spaarders bedankten voor de bewezen diensten, na al die jaren dat de topmandatarissen goed hun zakken hebben kunnen vullen, met het beleggen van ons spaargeld. Wettelijk zou de 0,11 procent rente niet naar omlaag mogen, maar toch lijkt men iets door te steken van laten we het toch doen. Laten we het doen zoals in Japan, een negatieve rente invoeren, zeggen zij! Niet ik, want wie ben ik? Nietwaar?!

Mensen de tijd is gekomen dat we net als de Grieken allemaal onze spaargeld afhalen en het thuis veilig in een kluis stoppen. En wie zich geen brandkluis kan permitteren, dan kunt u nog altijd de versleten sokken van uw kinderen gebruiken. Bij ons zou dat eigenlijk geen probleem zijn. Onze zoon slijt iedere dag wel een paar sokken! We weten alvast hoe we onze miljoenen kunnen verstoppen!

De wereld gaat aan flarden! Al is er zogezegd eventjes een staakt-het-vuren in Syrië, wat waarschijnlijk niet lang zal standhouden. Terwijl we wachten op de komst van I.S.-strijders die ermee dreigden om tot voor onze deur te komen of ons te bestoken met blikjes Schweppes, zoals er een strijder onlangs nog vertelde. Dus bij deze als u een bebaarde man met frisdranken ziet aanbellen, doe dan vooral de deur niet open! Hopelijk als ze per vliegtuig komen, blaast er zich één niet op omdat hij plots te weten is gekomen dat de brandstoftoeslag nog steeds wordt aangerekend en dit terwijl de brandstofprijzen massaal zijn gezakt in vergelijking met een paar jaren terug, toen het een noodzaak werd om de reizigers extra te laten bijbetalen voor de dure brandstof, zelfs al had men een vroege boeking geplaatst!

Maar ik ga er niet teveel meer over zagen. "Wir Shaffen das" wel ! Of is het een kwestie van welles en nietes? Ja oder nein? Oui et non! Of zoals de ex-schoonouders van mijn zus ooit zeiden : "Un peut de poivre et un peut de sel!" Kwestie om eens een mondje Frans te spreken dachten ze toen.

Ik ben het moe! Ontplof! Boem! Ik ben ermee weg voor een tijdje. Ik ga mij bezighouden via een andere kanaal met kleine teksten te schrijven van amper 2000 karakters. Eindelijk een nieuwe uitdaging. En de cola laat ik ook links liggen. Het is tijd voor "Coffee, cream & Sugar, please!" Tot later misschien!

Coffee, cream and sugar, please3.jpg

- Sole

The 1975 - Love me

 

18:33 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.