25-06-16

The United knoeiboel na de brexit.

De inspiratie is ver zoek de voorbije maanden, waardoor ik amper over kwesties heb zitten buigen die wereldnieuws werden. Het zal mogelijk egoïstisch overkomen, maar de laatste twee maanden heb ik zowaar mijn eigen problemen. De eerste verbouwingsfases aan ons huis beginnen zwaar door te wegen, maar het licht aan de andere zijde van de tunnel is in zicht.

Ja, ik heb zoiets willen vernemen over de brexitcampagne van de voorbije maanden. De "ins" en de "leavers" die elk hun standpunten verdedigden, tot er ene zot was die het nodig vond om de politica Jo Cox te vermoorden omdat ze voor het behoud was van het Verenigd Koningrijk binnen de Europese Unie. Een absurde moord gepleegd door wat men tegenwoordig een "lonewolf" noemen. Dat zijn zo van die daders die op hun eentje beslissen om op een dag iemand van kant te maken, omdat ze met iets niet eens zijn. De recentste lonewolf was die dader in Orlando, Florida, die op een avond dacht van : "ik ga eens een homoclub binnenstappen..." En dan vergeet ik nog die verwarde dader die in het Duitse Viernheim, gewapend een bioscoop binnendrong. Ik weet wel wat een cougar is, maar een lonewolf was tot voor kort iets dat ik nog nooit van gehoord heb.

Of men de Britse premier David Cameron als een lonewolf zouden kunnen bestempelen, laat ik aan de Britse bevolking over. Ze kunnen het misschien aan de hand van een referendum bepalen met een simpel "Yes" or "no". Had hij dan het zwaard van Damocles niet boven zijn hoofd zien hangen, toen hij de Britten voorstelde om zich te gaan buigen over een referendum om al dan niet binnen de Europese Unie te blijven? Met tegenstanders als Boris Johnson en vooral ook Nigel Farage kon het niet anders dan mis gaan.

Het Verenigd Koningrijk heeft altijd dwars gelegen met de beslissingen van de Europese Unie. En waren ze het dan een keer eens, dan was het na een reeks toegevingen van de Europese Unie. Ik heb altijd geweten dat alle regels naar hun hand werden gedraaid. Vooral omdat men een Europese Unie niet durfden aanzien zonder het Verenigd Koningrijk. Ze wilden niet deelnemen aan de Europese munteenheid, laat staan dat ze liever iemand anders aan de troon zien zitten dan hun geliefde Queen. Haar hoeveelste verjaardag werd onlangs gevierd? Haar 90ste verjaardag? Met alle allures en gedoe, die erbij hoorden. Zelfs de sidekick van de Queen leeft nog. Hiermee bedoel ik op een ietwat onbeleefde manier haar man prins Philip.

Queen+Elizabeth+II+Birthday+Parade+Trooping+54izF24MPyQx.jpg

En oh, wees niet geschokt. Deze man is evengoed gekend als een temperamentvolle persona, die geen blad voor de mond houdt en moeite heeft om zijn racistische uitlatingen te verbergen. Hij is geen engeltje. Blauw bloed verbergt vaak een donkere vlek die men liever niet openbaar wenst te maken. Maar dit terzijde. Ik zie dat land ooit nog voor een maand in een diepe nationale rouw verkeren, mocht de Queen ooit komen te overlijden. Op een dag zal ze scheef gezakt op haar troon hangen, waarbij haar kroon van haar hoofd zal vallen. "The Queen is dead, long live te Queen!" En wie weet op datzelfde ogenblik herrijst ze nog uit haar graf!

Met alle respect voor de Queen en de Britten, maar ik geloof dat de tijd is aangebroken om "bye, bye Brittain" te zeggen. Ik kan het mij alvast inbeelden hoe Nigel Farage de Europese Unie met plezier vaarwel zal wuiven...

Ukip-leader-Nigel-Farage-012.jpg

Sinds de officiële brexit werd aangekondigd duiken de doemscenario's à la minute op. Net als een hamburger dat in minder dan een minuut wordt voorgeschoteld, afhankelijk van als de ploegchef al dan niet een rookpauze heeft en of er daar nog frieten, een drankje en een dessert bij moet. Te beginnen met de beurzen die in het rood kleurden. Wat nu met de Britse economie? Wat nu met onze portemonnee? En wat nu met al die andere leden die er van dromen om de Europese Unie te verlaten?

Wat als morgen het Verenigd Koningrijk in zijn geheel onder water komt te staan, ten gevolge van de opwarming van de aarde? Wat gaan we doen als we daar plots honderden ferryboten met gestrande Britse migranten voor onze kustgemeentes zien aanmeren? Gaan we ze uit de zee redden, wanneer één van hun boten kapseist? Gaan we ze opvangen in één van onze leegstaande gebouwen en zo ja, wat zal het quota zijn per Europees land? Wie vangt op en hoeveel? Wie zal er tegen dan "Wir schaffen das!" roepen?

Wat als mijn dvd's niet meer toekomen vanuit Engeland? Waar moet ik dan een klacht indienen? Zal ik dan beroep moeten doen bij het Europees Hof? En wat met al die Britten die in Europa tewerk zijn gesteld? Sommige Britten in ons land overwegen al om de Belgische nationaliteit aan te vragen. Of hoe dat liedje van Mr. John plots van toepassing is geworden. "Potverdekke, it's great to be a Belgian! I'm not English..." U kent dat liedje wel ongetwijfeld!

Maar ja, wat met al die Britten? Moeten we hen nu binnen de 24 uren als illegalen per vliegtuig terug naar hun land van herkomst sturen? Of moeten we de Britten naar een gesloten asielcentra sturen, tot er een vliegtuig voorhanden is? Want men moet ondertussen ook nog rekening houden met allerhande stakingen in ons land... En wat doen we met die hardnekkige Britten, die weigeren om het Europese continent te verlaten? Zullen we de hulp van Russische hooligans moeten inschakelen om hen terug tot naar hun eiland te verdrijven?

De brexit is een feit en we gaan daar moeten mee leren leven. Al voel ik toch enigszins wel een krop in de keel. Er rest mij alleen nog het allerbeste toe te wensen aan het Verenigd Koningrijk. Hou uw hoofd rechtop samen met een "stiff upper lip" en niet te vergeten de allombekende "cup of tea" (helaas met melk erin...) en "Great-Brittain" zal weer schitteren als nooit tevoren!

God save the Queen and Great-Brittain!

Zeg dat ik het gezegd heb!

- Sole

Black M - La nuit porte conseil

 

02:09 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.