17-07-16

Het leven zoals het nu is...

U zit daar waarschijnlijk luidkeels te roepen van : "Sole! Er werd een terroristische aanslag gepleegd in Frankrijk en alweer lijk jij er niet op te reageren!" Dat kan al goed en wel zijn, maar weten jullie hoeveel vrachtwagens ik heb moeten ontwijken om tot aan mijn bureau te geraken?! En alvorens u eraan denkt om mij nu de les te spellen, zal ik u alvast zeggen dat ik het goed besef dat dit een misplaatste uitspraak is!

Goed, het is weer gebeurd. Alweer "een vreemde van Arabische origine" en weer kijkt men in de richting van IS. Maar er klopt iets niet. Kijk, toen ik het nieuws vrijdagochtend te horen kreeg van een paar ongeruste Franse collega's op het werk, was ik in shock. Velen van hen hebben familie in Nice en hadden op dat ogenblik nog geen nieuws van ginder. Zijn ze ongedeerd? Waren ze op die promenade om naar het vuurwerk te kijken, ter gelegenheid van de Franse nationale feestdag?

Op de koop toe kreeg ik van één van hen te horen dat er op de mensen werd geschoten en dat er op de koop toe granaten in het publiek werden gegooid. Met de minuut werd ik nog meer ongerust dan die Franse collega's zelf. Dit moest ongetwijfeld tot een oorlogsverklaring komen, dacht ik toen. Raar, na die enkele getuigenissen werd er verder bitter weinig over die aanslag gesproken. Na de ochtendshift hadden we voor het inzetten van het verlof met een bende collega's besloten om te gaan eten op restaurant. Ook daar werd er amper tot geen enkele woord over die aanslag gerept.

Pas toen ik thuis was gekomen, ben ik het voor mezelf gaan uitzoeken. De schokkende beelden van een vrachtwagen dat zich al zigzaggend een baan waande door de massa leken zo onwerkelijk, dat ik dacht van : "Dit kan toch niet meer?!" 84 dodelijke slachtoffers, waaronder 10 kinderen. En natuurlijk zijn er nog de gewonden die al dan niet voor hun leven aan het vechten zijn. Ik hoop het nooit te moeten meemaken. En stel dat ik het toch meemaak en ik het zou overleven, wat zal ik dan doen, wanneer ik al die slachtoffers rond mij zal zien liggen? In de nacht van vrijdag op zaterdag, heb ik getracht om mij in te beelden dat ik daar te plaatse was en ik één van die slachtoffers was. Een akelig gevoel heerste over mij. 

Na de feiten was het tijd om logisch na te denken. IS werd in het algemeen al met de vinger gewezen. Alweer die verdomde maniakken, die hopen dat het Kalifaat een werkelijkheid zal worden. Maniakken die beweren dat ze hoe dan ook niets te verliezen hebben, omdat ze menen dat ze na hun dood een beter bestaan zullen hebben. Ze zijn niet bang om te sterven. Maar waarom ze dan allemaal onder invloed waren toen ze de aanslagen in Parijs hebben gepleegd in november van vorig jaar, blijft voor mij een raadsel. Zijn het dan toch lafaards?

Maar er klopte iets niet aan het plaatje. In de vrachtwagen werden er nepwapens aangetroffen en IS eiste niet meteen de aanslag op. Pas zaterdagmorgen hebben ze die opgeëist. Mogelijk was er ginder een bebaarde kerel die het nieuws laattijdig heeft gezien en naar zijn overste rende om te gaan vragen wat ze met deze aanslag gingen doen. "Zullen we het opeisen of niet?" Want wat is het doel van die ex-kamelenkwekers? Om het Westen bang te maken! Wel bij deze : blaas uzelf op, kut-terroristjes!

De vader van de dader liet al verstaan dat zijn zoon een onstabiele depressieve man was. Een zot die mogelijk geen raad meer wist met zichzelf en het nodig vond om anderen met zich mee te nemen in de dieperik. Moest IS weten hoeveel zotten er in onze maatschappij leven die potentieel een risico voor de samenleving vormen! Ze zouden niet meer weten wanneer ze al dan niet een aanslag moeten opeisen. Ze gaan misschien eerst aan "profiling" moeten doen. Was de dader van Arabische origine? Is het antwoord ja... 1 kans op 100 dat hij niet aan de drank zat! Allah Akbar!

Gaan ze de mislukte staatsgreep in Turkije ook opeisen? Ik wil daar nu niet teveel over vertellen, maar ik vond het jammer dat het mislukt was. Allé, 2800 militairen die na de mislukking ervan zich met de handen in de lucht overgaven. Welke domme soldaten zijn me dat? 2800! En een paar die met een helikopter in Griekenland zijn geland om asiel aan te vragen. Het antwoord van Griekenland was simpel : "U bent onder arrest!" Als er iets is dat Griekenland best kan missen, dan zijn het net asielzoekers... en een oorlog met Turkije! Maar daar heb ik pas later aan zitten denken... laughing!

De aanslag was dus mogelijk het werk van een "lonewolf". Een dader dat wie weet, misschien wel geïnspireerd was door IS, zonder er echt voor sympathie te hebben gehad. 't Is eender dat of 't was dat zijn vlag van IS niet op tijd door de Franse post werd geleverd, daar de 14de juli een nationale feestdag was. En we zwijgen dan nog over hun gewoonte dat ze ook nog een videoboodschap achterlaten. Had hij geen geld om een digitale camera te kopen? Wou hij dan een boodschap nalaten op een VHS cassette, maar nam zijn vader per ongeluk de finale van het E.K. er bovenop? Hey, alles kan! 

Wie had dat trouwens gedacht dat Portugal de finale kon winnen zonder ons mietje Ronaldo? Hé? Wanneer gaat hij het toegeven dat hij een klare nicht is? Maar goed, ik ben aan het afwijken! Iedere daad waarbij slachtoffers vallen, valt tegenwoordig onder de noemer "terroristische aanslag". 't Zijn alleen maar de flikken in Amerika die een zwarten neerknallen, die geen terroristen worden genoemd!

Veel collega's stelden mij de vraag van "In welke wereld leven wij nu?" Er is een senator - en ik wist dat ik zijn naam moest noteren - maar goed laten we het gewoon houden. Hij zei dat het tijd werd om eenzijdig de oorlog te gaan verklaren tegen IS. Men bombardeert wel stellingen van IS, maar daar blijft het bij.

Tot zolang moeten we het tevreden stellen met een aanslag van tijd tot tijd en hopen dat het niet weer in België gebeurt. Want wij willen op reis en we willen zelfs naar Turkijke gaan! "Welke putsch? Vanop mijn zonnige bestemming heb ik amper nog een militair op vrije voeten gezien!", kunnen we dan achteraf als toerist zeggen! En zotten zijn er overal. Heb ik u ooit het verhaal over Marie verteld? Neen? Wel, dat was een vrouw die mij ooit heeft bedreigd om mij met haar naaldhakken neer te trappelen, waarna ze nadien een vleeshaak in mijn achterste wou steken. Gelukkig is het nooit zover gekomen en ben ik braaf bij mijne madam gebleven. In de hoop dat mijn huwelijksring mij van het kwade zal behoeden!

Tot dusver voel ik mij veilig. En wanneer ik bang word, dan ga ik met de gasten naar een kinderboerderij, waar ik tot rust kom door middel van meditatie, waarbij een struisvogel aan te pas komt. Terwijl ik met de struisvogel oogcontact hou, vergeet ik al mijn zorgen. U moet dat ook eens gaan proberen, wanneer u ongerust bent! En denk dan eens aan mij...

DSC_0136b.jpg

- Sole

Andra - Love can save it all

 

03:45 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.