16-05-17

De zoetzure nasmaak

Deze blog bevat aanstootgevende beeldmateriaal, dat niet voor iedere leeftijd geschikt is...

De zoetzure smaak van mijn cocktail is als een kers op de taart, aan het einde van een mooie zonnige lentedag. Ik heb het geluk dat ik een keer van het mooi weer kan genieten, terwijl de middagploeg lekker staat te zweten op de werkvloer. Zo van die collega's die het maar al te graag in uw gezicht wrijven, wanneer zij van een mooie namiddag kunnen genieten, wanneer ik aan de late shift moet beginnen. Geen compassie met hen! Dat ze daar allemaal creperen in die warmte!

Zoetzure cocktail.jpg

Mijne madam komt net van in mijn cocktail te roeren, terwijl het niet de bedoeling is om de mix te mengen! Jezus! Wat moet een mens doen om op zijn gemak te zijn! Smoelen trekken omdat het zuur smaakt! Vrouwen... Men wilt wel, maar men kan niet zonder... Of zoals een collega onlangs zei : "Ze wanen zich heer en meester omdat ze dat "gaatje" bezitten..." Hoewel ik zijn mening niet deel, toch zindert het na.

Op het werk is er recent een nieuwe jonge vrouw begonnen, die op de één of andere manier al mijn naam kende. Maar in vergelijking met alle nieuwe collega's die ik al heb zien komen en gaan, is zij de eerste die mij met mijn naam begroette, terwijl ze zichzelf voorstelde. "Goeiemorgen Sole, mijn naam is Chantalle!**" Al wat er toen ontbrak was een mistbank, die je naar een andere dimensie bracht, waar je van op een afstand de wereld zou kunnen bekijken. Om haar te imponeren, toen ik de namen van alle collega's op een blad moest noteren, schreef ik meteen haar naam correct op het blad en vroeg ik naar haar bevestiging. Punt voor mij!

Voor de rest hoeft niemand zich de vraag te stellen of ik iets voor deze Chantalle voel. Zo iemand zet je meteen van je af. Een beetje zoals in een liedje wordt gezongen : "I just put her right back with the rest, that's the way it goes... I guess." Wie het liedje niet herkend, heeft niet in de jaren '90 geleefd. Geen tijd om te flirten met onbekenden. 't Is te gevaarlijk. Al wat ze willen is je vel op een plank om het achteraf in stukken te kunnen scheuren, wanneer hun depressieve gemoedstoestand plots de bovenhand krijgt.

Meer woorden lijken niet los te komen hier in mijn bovenkamer. De zoetzure nasmaak lijkt nog voelbaar op mijn achterste kiezen. Voor de rest schijnt de zon plots recht in mijn gezicht. Wacht! Ik ben nog niet klaar om mee te gaan naar de andere zijde! Te laat, ik word verblind...

Blinded by the sun.jpg

Zo dadelijk gaan we eten en dan weer gaan slapen als dat lukt. De dagelijkse routine gaat zijn gangetje. Tijd om weer vrolijk te worden en om de middelvinger op te steken aan al wie mijn leven zuur wenst te maken.

Ben ik boos? 'k Heb daar al geen tijd voor, wees gerust gesteld. Maar voor de rest moet ik machteloos toekijken, net als al die bedrijven die het voorbije weekend het slachtoffer werden van die wereldwijde cyberaanval. Met dat één puntje verschil, namelijk dat het mij geen bitcoin kost. Voor de rest wil ik gerust in therapie gaan. "Wat ik zie op dit stukje plastiek afkomstig van een vlootje met tonijnsalade, dokter? Euhm... Snoopy?!"

Snoopy therapie.jpg

**Chantalle is een fictieve naam, met op het oog haar privacy te kunnen garanderen.

- Sole

Die Antwoord - fat faded fuck face

 

19:10 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.