19-10-17

In een haast

Snel nog een blog proberen te schrijven, want naar het schijnt vindt er een onderhoud plaats op de Skynetblogs, dat ingaat vanaf vrijdagavond 20u00 tot zondagnacht. En aangezien ik nog graag mijn cheque wens te ontvangen voor het einde van de maand... Dus in een haast, hier een lang verwachte tekst, waar u waarschijnlijk dag en nacht op zat te wachten tot de cafeïne uitgewerkt geraakte.

Eerlijk gezegd heb ik niet veel zin om iets neer te schrijven. Te veel kopzorgen als het ware. Mijne madam heeft namelijk een hernia en kan niet meer weg van de pijn. Op de koop toe heeft meneer de doktoor vastgesteld dat ze wat aan een chronische ziekte lijdt of oververmoeidheid. De pijn is haar meester en de pijnstillers zijn nooit veraf. Ondertussen moeten wij voor alles begrip tonen en helpen we waar we kunnen. En dan moeten we op de koop toe ook nog op onze woorden letten, opdat de druppel de emmer niet doet overlopen. En dat kan niet altijd lukken. Waarop ik het niet kon laten om haar vandaag te vragen of ze van plan was om mij mee te sleuren in haar depressiviteit. Resultaat : de emmer blijft momenteel overlopen.

Voor de rest wens ik het niet in het belachelijke te trekken. Zo lang ik niet op gesprek moet gaan met de psychiater die meneer de doktoor haar heeft aangeraden, dan is alles picobello. Ik schiet liever een kogel door mijn hoofd, waarna ze de uitgespatte hersendeeltjes mogen aan elkaar kleven voor verdere analyse. Liever dit, dan iemand er binnen te laten met een lepel en een zaklamp. F to U to the C to the K you! Ondertussen ga ik verder de kost gaan verdienen en alles blijven ondergaan. Wie weet tot aan mijn laatste snik. 

Wie weet wordt ik wel chronisch gek en huur ik een hotelkamertje op een hoge verdiep, om van uit een venster mensen neer te gaan schieten. Maar hoe krijg ik mijne madam eerst in de Fillipijnen? Ik wil dat ook een keer doen zoals die kerel daar in Las Vegas een paar weken geleden. Wat hem bezielde is voor zover ik weet nog altijd niet bekend. Ik heb altijd gezegd dat hij mogelijk geen fan was van countrymuziek. Hoe wreed de drama ook was in Las Vegas, veel compassie zal u van mij niet krijgen. Want desondanks alle slachtoffers die er gevallen zijn, blijven de Amerikanen trouw aan hun geliefde wapens. "From my cold dead hand" zei de overleden acteur Charlton Heston ooit eens. 

Heeft u al eens een cowboy op de vlucht zien slaan?

Las Vegas shootings cowboy on the run b.jpg

De man lijkt eerder gehaast te zijn dan de echtgenote. Wat zou haar bedoeling zijn geweest op die fatale avond? Wie weet heeft ze eerst nog wat lege bekertjes staan opruimen om gratis bier te kunnen krijgen. Voor de rest wens ik het niet over Amerika te hebben. Ik stel mij enkel één vraag de laatste tijd. Namelijk zou ik de ladder nemen en het risico nemen om mijn nek te breken om mijn Amerikaanse vlag van het plafond af te halen of laat ik hem daar hangen? Probleem is dat mijn ladder niet lang genoeg is en dat ik hiervoor die ladder op twee barstoelen moet plaatsen om er aan te kunnen.

Twee jaar geleden ben ik eens op die manier naar beneden gedonderd. Mijn gezin had de val tot beneden gehoord. Maar u moet niet denken dat er iemand naar boven was komen kijken of alles goed was met mij. Of er sindsdien bij mij een hoek af is of als dat al eerder was, kan ik u niet bevestigen. Met deze vraag hou ik mij liever niet bezig. Ik ben eigenlijk meer in een haast om deze tekst af te ronden. Alles lijkt saai te zijn geworden. Misschien ben ik saai geworden? Wat zou de psychiater concluderen en wat zal meneer de doktoor mij voorschrijven?

En hoe verzin ik een einde aan deze tekst? Misschien door simpel weg te zeggen van : "punt aan de lijn!"

- Sole

Jonathan Bree - You're so cool

+ check de nieuwste clip van Pink in de "De kolom rechts"

 

 

 

22:20 | Permalink | Commentaren (0) | |

De commentaren zijn gesloten.